Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 431 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x

6483 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Autor: Vincas Kudirka,
gatunek: Wiersz

  • Vincas Kudirka X
  1. Laisvos valandos, czyli „Wolne godziny”, jest to zbiór drobnych utworów poetyckich. W zbiorze znajdują się: wiersze, kilka sonetów, fragmenty poematów.

    Miejsce tu znalazły zarówno dzieła autorskie Vincasa Kudirki, jak również tłumaczenia np.: J. Richepina, K. Junoszy, A. Mickiewicza. Utwory różne swą formą, a równie piękne swą uczuciowością i wyrazem poetyckim.

  2. Wiedzę o tym, jak bolesnym doświadczeniem dla każdego narodu jest utrata wolności, deklaruje prawie każdy. Nie każdy jednak jest prawdziwym świadkiem procesu niweczenia kultury, historii i wszelkiego dobytku danego narodu.

    Lietuvos tinto prisiminimai, czyli „Wspomnienia litewskiego mostu”, jest to przedstawienie procesu niszczenia narodu z punktu widzenia mostu. Deptany, niszczony, pogardzony, a jednak pełen samozaparcia i odwagi, będzie bronić i służyć własnej ojczyźnie.

Wybrane utwory

Autor: Vincas Kudirka

Ur.
31 grudnia 1858 r. w Pojeziorach, powiat Wyłkowyski
Zm.
16 listopada 1899 r. w Nowym Mieście (lt. Naumiestis)
Najważniejsze dzieła:
tłumaczenia: Dziewica Orleańska oraz Vilius Telis F.Schillera, III cz. Dziadów A.Mickiewicza, i in., poezja: zbiór Laisvos valandos (Wolne godziny), satyry, publicystyka: publikował je w specjalnym dziale gazety Varpas (Dzwon) pt. Tėvynės varpai (Dzwony Ojczyzny), dzieła folklorystyczne: zbiór pieśni ludowych Kanklės.

Lekarz, litewski epik, poeta, publicysta, krytyk, tłumacz, redaktor gazety „Varpas“, jeden z ideologów ruchu narodowego, autor tekstu hymnu litewskiego.
Vincas Kudirka naukę pobierał w szkole początkowej w Pojeziorach, później w gimnazjum w Mariampolu. Zdolny do nauki, miłośnik sztuki, tańca, kultury polskiej. Po ukończeniu sześciu klas zmuszony przez ojca wstąpił do Sejneńskiego Seminarium Duchownego. Stamtąd jednak po dwóch latach został usunięty z powodu „braku powołania“. Ukończywszy gimnazjum na srebrny medal przyszły działacz udał się na studia do Warszawy. Tam przez rok naukę pobierał na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, później przeszedł na Wydział Medycyny. Na życie zarabiał udzielając prywatnych lekcji oraz przepisując rękopisy. Brał czynny udział w działalności Partii Proletariackiej. W 1888 r. założył nielegalne Towarzystwo Litewskich Studentów w Warszawie pt. „Lietuva“. Od 1889 r. towarzystwo owo wydaje gazetę „Varpas“, którego redaktorem był sam V. Kudirka oraz w którym prowadził rubrykę „Tėvynės varpai”. Po roku z inicjatywy V. Kudirki zaczęto wydawać gazetę chłopską „Ūkininkas” („Rolnik”). W 1895 r. V. Kudirka został oskarżony i zatrzymany za działalność litewską. Mimo iż szybko odzyskał wolność, coraz wyraźniej dawał się we znaki gorszy stan zdrowia. W tym samym roku poeta wyjechał do Sewastopolu. W 1896 r. wraca na ojczyznę.

Vincas Kudirka w Wikipedii

Gatunek: Wiersz

Najważniejsi twórcy
Tyrtajos, Safona, Symonides, Horacy, Owidiusz, H. Heine, M. Lermontow, A. Puszkin, P. Ronsard, A. Rimbaud, Ch. Baudelaire, W. Black, W. Wordsworth, T. S. Eliot; J. Kochanowski, J. A. Morsztyn, A. Mickiewicz, J. Słowacki, J. Tuwim, T. Peiper, J. Czechowicz, Cz. Miłosz, Z. Herbert, T. Różewicz, M. Białoszewski, R. Wojaczek, A. Bursa, A. Świrszczyńska, E. Lipska, W. Szymborska i inni

Mowa zorganizowana brzmieniowo i graficznie, której kompozycja opiera się na rytmie wyznaczanym przez powtarzalność pewnych segmentów: wyodrębnionych graficznie i intonacyjnie wersów oraz niekiedy — stóp (stałych układów głosek akcentowanych i nieakcentowanych) lub zestrojów akcentowych. Utwór często rymowany, o charakterze ekspresyjnym, niedosłowny (metaforyczny) — jego odczytywanie wiąże się z interpretacją znaczeń. Na budowę wiersza składają się: liczba strof, liczba wersów w strofie, liczba sylab w każdym wersie i układ rymów. Wyróżnia się liczne odmiany wiersza: stroficzny, stychiczny, biały, asylabiczny, sylabiczny, sylabotoniczny, toniczny, wolny, nieregularny oraz uwydatniające aspekt wizualny: carmina figurata, graficzny, poezja konkretna, gobelinowy.

Wiersz w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie