Ur.

22 marca 1879 w Belfort

Zm.

12 czerwca 1913 w Maisons-Alfort

Najważniejsze dzieła:

La Chanson balbutiante (Piosenka gaworząca), Sonnets intérieurs (Sonety wewnętrzne), La Lumière natale (Światło ojczyste)

Pisarz francuski, uważany za jednego z "poetów wyklętych".
Syn oberżysty, po rozwodzie rodziców i śmierci matki wychowywany przez babkę i wuja. W wieku 18 lat odrzucił karierę w hurtowni spożywczej wuja i został nauczycielem gimnazjalnym. Współpracował z czasopismami literackimi i z gazetami propagującymi światopogląd anarchistyczny; pisał teksty satyryczne. Z powodu poglądów, jakie wyrażał w publikowanych artykułach, zostały się pozbawiony pracy w szkole. Wyjechał do Paryża, gdzie żył przez rok w nędzy, następnie został zmobilizowany. W 1904 r. wrócił do Paryża z Włoch. Wydawał książki i tłumaczenia, redagował czasopisma, ale stale żył w niedostatku. W 1913 r. popełnił samobójstwo.