Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Cześć! Nazywam się Magdalena Herman-Urbańska. Jestem aktorką i lektorką i miałam przyjemność czytać audiobook dla Wolnych Lektur.

Nie wiem, czy wiecie, na czym to polega. Wolne lektury udostępniają swoje audiobooki za darmo, ale żeby ta inicjatywa dalej mogła trwać, potrzebują wsparcia finansowego. Więc jeśli tylko możecie, to bardzo gorąco zachęcam z całego serducha, żeby wpłacać, link będzie pewnie gdzieś tu albo tu, albo w opisie.

Zapraszam do wsparcia.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz

Leo Belmont

Sortuj:

Opowiadanie Młoda Polska - modernizm Belmonta

O autorze

Leo Belmont

Ur.
8 marca 1865 w Warszawie
Zm.
19 października 1941 w Warszawie

Pisarz, publicysta, tłumacz i prawnik. Urodzony w rodzinie żydowskiej jako Leopold Blumental. Ukończył wydział prawny rosyjskiego Uniwersytetu Warszawskiego i w 1892 został wpisany na listę adwokatów przysięgłych w Petersburgu. Równolegle z działalnością adwokacką zajmował się aktywnie twórczością literacką. W Rosji przebywał do 1904 roku, po czym wrócił do Polski.

W roku 1890 opublikował powieść psychologiczną W wieku nerwowym, a dziesięć lat później zbiór poezji pt. Rymy i rytmy. W roku 1907 założył tygodnik społeczno-kulturalny „Wolne słowo”, którego był redaktorem naczelnym i gdzie zamieszczał własne artykuły, prace krytycznoliterackie, felietony i wiersze. Niektóre ze swoich opowiadań, publikowanych pierwotnie jako dodatki do tygodnika, włączył do zbioru Nowele i satyry (1908). W roku 1913 tygodnik został zamknięty przez władze carskie, a Belmont skazany na więzienie za obrazę majestatu.

W okresie międzywojennym wydał ponad dwadzieścia romansów pseudohistorycznych.

Przetłumaczył wiele utworów literatury rosyjskiej, niemieckiej, francuskiej i angielskiej.

Popularyzował stworzony przez Ludwika Zamenhofa międzynarodowy język esperanto, należał do założycieli Polskiego Towarzystwa Esperantystów.

Jako czterdziestolatek, w roku 1904 przyjął chrzest w Kościele ewangelicko-augsburskim, co jednak podczas drugiej wojny światowej nie uchroniło go przed osadzeniem w warszawskim getcie, gdzie zmarł śmiercią naturalną.