- Ur.
-
8 marca 1865
w
Warszawie
- Zm.
-
19 października 1941
w
Warszawie
Pisarz, publicysta, tłumacz i prawnik. Urodzony w rodzinie żydowskiej jako Leopold Blumental. Ukończył wydział prawny rosyjskiego Uniwersytetu Warszawskiego i w 1892 został wpisany na listę adwokatów przysięgłych w Petersburgu. Równolegle z działalnością adwokacką zajmował się aktywnie twórczością literacką. W Rosji przebywał do 1904 roku, po czym wrócił do Polski.
W roku 1890 opublikował powieść psychologiczną W wieku nerwowym, a dziesięć lat później zbiór poezji pt. Rymy i rytmy. W roku 1907 założył tygodnik społeczno-kulturalny „Wolne słowo”, którego był redaktorem naczelnym i gdzie zamieszczał własne artykuły, prace krytycznoliterackie, felietony i wiersze. Niektóre ze swoich opowiadań, publikowanych pierwotnie jako dodatki do tygodnika, włączył do zbioru Nowele i satyry (1908). W roku 1913 tygodnik został zamknięty przez władze carskie, a Belmont skazany na więzienie za obrazę majestatu.
W okresie międzywojennym wydał ponad dwadzieścia romansów pseudohistorycznych.
Przetłumaczył wiele utworów literatury rosyjskiej, niemieckiej, francuskiej i angielskiej.
Popularyzował stworzony przez Ludwika Zamenhofa międzynarodowy język esperanto, należał do założycieli Polskiego Towarzystwa Esperantystów.
Jako czterdziestolatek, w roku 1904 przyjął chrzest w Kościele ewangelicko-augsburskim, co jednak podczas drugiej wojny światowej nie uchroniło go przed osadzeniem w warszawskim getcie, gdzie zmarł śmiercią naturalną.