Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 423 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x

6482 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Autor: Józef Flawiusz,
motyw: Samobójstwo

  • Józef Flawiusz X

Autor: Józef Flawiusz

Ur.
37 w Jerozolimie
Zm.
po 95
Najważniejsze dzieła:
Wojna żydowska, Dawne dzieje Izraela (Starożytności żydowskie), Przeciw Apionowi, Autobiografia

Historyk żydowski piszący po grecku. Urodzony w Jerozolimie jako Josef Ben Matatia (syn Mateusza), pochodził ze znakomitego rodu kapłańskiego. W roku 64 został wysłany do Rzymu z misją przekonania cesarza Nerona, by uwolnił więzionych kapłanów jerozolimskich. Początkowo niechętny powstaniu przeciw Rzymianom, po jego wybuchu, w roku 66, objął dowództwo nad powstańcami w Galilei. Po zaciekłej obronie twierdzy Jotapata dostał się do niewoli. Przepowiedział wrogiemu naczelnemu dowódcy, Wespazjanowi, że zostanie cesarzem, i po dwóch latach, kiedy zapowiedź się spełniła, został uwolniony. Pozostał z wojskami rzymskimi do końca wojny, służąc jako negocjator między Rzymianami a obrońcami Jerozolimy. Po wojnie osiadł w Rzymie, otrzymał rzymskie obywatelstwo, przyjął nazwisko swoich patronów, Flawiuszów, i poświęcił się pracy pisarskiej.

Józef Flawiusz w Wikipedii

Motyw: Samobójstwo

Samobójstwo, będąc rodzajem śmierci z wyboru, jest w kulturze ukształtowanej przez chrześcijaństwo traktowane jako naruszenie porządku natury, poważny grzech oraz tchórzostwo (uchylenie się przed stawieniem czoła losowi — por. dylematy Hamleta). Z tego powodu samobójcom odmawiano religijnego pogrzebu; stawali się oni — po śmierci — wyrzutkami społeczeństwa. Jednakże, jak wiadomo w innych kulturach (choćby w starożytnym Rzymie, czy w Japonii) w pewnych okolicznościach był to rodzaj śmierci honorowej i godnej, wymagającej przy tym pewnej siły charakteru i odwagi (por. choćby przykład śmierci Petroniusza w Quo vadis). Swoisty urok miało samobójstwo dla romantyków i w tym okresie było otoczone aurą melancholijnego piękna.

Zamknij

* Ładowanie