Ur.

3 lipca 1883 w Pradze

Zm.

3 czerwca 1924 w Kafka Sterbehaus

Najważniejsze dzieła:

Proces

Tworzący w języku niemieckim pisarz austriacko-czeski pochodzenia żydowskiego, związany przez całe życie z Pragą. Ukończył tamtejszy uniwersytet, uzyskując w 1906 r. doktorat. Odbył staż w sądzie ziemskim i karnym, a następnie w latach 1908-1922 pracował w Zakładzie Ubezpieczeń Robotników od Wypadków Królestwa Czeskiego w Pradze; jako inspektor warunków pracy w zakładach przemysłowych podróżował po całych Czechach. Prywatnie zwiedzał również Europę, wielokrotnie odwiedzając Berlin, Wiedeń, Paryż, odbył także podróż po Włoszech. Należał do środowiska praskich literatów, m.in. skupionego wokół jego przyjaciela Maxa Broda. Był stałym bywalcem kilku salonów literackich, publikował recenzje literackie i teatralne.

Styl jego prozy był bardzo charakterystyczny i indywidualny, operujący groteską, parabolą, niejednoznacznością, wytwarzający atmosferę zagrożenia i jednocześnie niepewności co do zasad rządzących złowrogą wobec jednostki rzeczywistością. Pisarz stworzył model sytuacji, w której wyobcowana jednostka pozostaje w konflikcie z anonimową, nadrzędną wobec niej instancją, podejmuje z nią walkę, ostatecznie skazaną jednak na klęskę. W historii i teorii literatury, a także w języku potocznym sytuacja taka, nie do końca zrozumiała, a jednak nasycona grozą, poczuciem osaczenia - określana jest jako sytuacja kafkowska.

Franz Kafka zmarł na gruźlicę w wieku 40 lat.