Ur.

1547 r. w Stryków

Zm.

ok. 1593 r.

Najważniejsze dzieła:

O początkach... sprawach rycerskiego sławnego narodu litewskiego (poemat epicki, 1577), Kronika Polska, Litewska, Żmudzka i wszystkiej Rusi (1582)

Polski historyk i poeta, w młodości żołnierz wojsk litewskich, później brał udział w misjach dyplomatycznych (wyprawa do Turcji, 1574-75), zaś pod koniec życia został duchownym (przyjął niższe święcenia kapłańskie i został kanonikiem w Miednikach). Erudyta i podróżnik, w swoich dziełach historycznych odwoływał się zarówno do nieznanych innym kronikarzom źródeł (np. ruskich latopisów), jak i do obserwacji poczynionych podczas licznych podróży.
Jako pierwszy skoncentrował się na dziejach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Kronika jego zawiera opisy pogańskich obyczajów, a także legendy wywyższające naród litewski. Według jednej z nich Litwini mieli być potomkami uciekinierów ze starożytnego Rzymu.