Epika

Pantera w mrokach nocy rozszarpuje i pożera wędrowca, idącego po „wieczne” światło.

Coś jakby zawadzało mu w lewym płucu.

„Astma?… — mruknął. — Muszę ja się na serio wziąć...

Takim byłem, tak mnie maluj, kiedy 1809 roku pierwszych dni czerwca wysłano mnie ze Lwowa...