Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x

Spis treści

    1. Rycerz: 1
    2. Upiór: 1
    3. Walka: 1

    Kazimierz Przerwa-TetmajerRycerz

    RycerzJedzie, jedzie rycerz z dali,
    młody rycerz w lśniącej stali,
    a po hełmie laur[1] mu pnie się,
    dank[2] i chwałę z pola niesie.
    Jedzie, pyta: co się dzieje?
    w domu nie był czas niemały.
    „Rozpoczęły się turnieje,
    męże[3] idą szukać chwały.
    Wstali starsi, młodsi wstają,
    w szranki[4] idą całą zgrają,
    idą w szranki z piersią wrzącą,
    laury twoje sen im mącą.
    Idą w szranki całą zgrają,
    laury twoje sen im mącą,
    ciebie tylko tam czekają,
    hej, rycerzu z zbroją lśniącą”.
    Jedzie, jedzie rycerz z dali,
    młody rycerz w lśniącej stali;
    czerpiąc siłę z krwi i bolu,
    dank i chwałę zdobył w polu.
    Jedzie, wieje z hełmu kitą,
    orle skrzydła świecą w godle,
    chrzęści zbroja, grzmi kopyto,
    lecz się rycerz chwieje w siodle.
    UpiórStanął, szepce: „Przyjacielu,
    zawodników widzę wielu,
    niby z sobą walczą kopią,
    ale we mnie oczy topią.
    Ze mną, ze mną to na próbę
    wyjechali tam do słupa
    i te drzewca wzięli grube — —
    a ja wiozę w sobie trupa.
    Upiór patrzy w moje oczy,
    świat mi cały kirem mroczy,
    zimne ręce na mnie wkłada,
    wyje za mną: biada! biada!
    Co mi moc ma, chwała warta,
    cóż, choć imię niesie grozę — —
    na ramionach moich czarta,
    w ciele moim trupa wiozę.
    WalkaLecz na Boga! zanim runę,
    jeszcze skrzeszę mieczem łunę,
    jeszcze laury zerwę świeże
    choćby na grób!… W bój, rycerze!…”

    Przypisy

    [1]

    laur — roślina o wiecznie zielonych liściach, symbol zwycięstwa. [przypis edytorski]

    [2]

    dank (daw.) — pierwszeństwo a. nagroda. [przypis edytorski]

    [3]

    męże — dziś popr. forma M.lm: mężowie. [przypis edytorski]

    [4]

    szranki — ogrodzenie placu, na którym odbywał się turniej rycerski, przenośnie: sam turniej. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x