Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x

Spis treści

    1. Dusza: 1
    2. Przyroda nieożywiona: 1
    3. Rzeka: 1
    4. Smutek: 1

    Kazimierz Przerwa-TetmajerPrzy Morskim Oku

    Przyroda nieożywionaTy martwa wodo wśród nocnej ciemnoty,
    Jak ja ci twojej zazdroszczę martwoty!
    Gdyby te wszystkie góry do twej fali
    Razem runęły: jeszcze ciężar ich
    Byłby mniej straszny, niż ten, co się wali
    Na pierś człowieczą ciężar przeczuć złych.
    Huczą nad tobą burze, martwa wodo,
    Płomienną strzałą gromy toń twą bodą,
    Ale najdziksza górska nawałnica
    Tak nie zatarga twoich głuchych fal,
    Jak duszę targa daremna tęsknica[1]
    I żal, bezbrzeżny, beznadziejny żal.
    Rzeka, Dusza, SmutekKu głębiom twoim, martwa wodo, ścieka
    Wiecznie szumiąca z urwisk stromych rzeka;
    Nigdy się szum ten posępny nie zgłuszy[2],
    Nigdy, aż zwali się granitu zrąb — —
    Tak wiecznie szumi smutek w mojej duszy
    Pełnymi płynąc nurtami w jej głąb.

    Przypisy

    [1]

    tęsknica (daw.) — tęsknota. [przypis edytorski]

    [2]

    zgłuszyć (daw.) — przyciszyć, zagłuszyć. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x