Spis treści

    1. Anioł: 1
    2. Chrystus: 1
    3. Duch: 1
    4. Historia: 1
    5. Obraz świata: 1
    6. Polska: 1 2
    7. Siła: 1
    8. Stworzenie: 1

    Juliusz SłowackiO Polsko moja! Tyś pierwsza światu…

    1

    Polska, DuchO Polsko moja! tyś pierwsza światu

    Otwarła duchem[1] tajemnic wrota,

    Czeluść, co błyszczy święta i złota,

    Królestwo potęg i majestatu.

    5

    [I w] tobie widać bijące serca,

    Zjawisk ci widać otwarte łona,

    Obraz świata, Stworzenie, Historia, ChrystusA ty jak orzeł w duchy wpatrzona,

    W stronę prawdziwą stworzeń kobierca,

    Widzisz, jak silna dłoń robotnika

    10

    Napina postaw[2], wiąże tkaninę,

    Złotą i srebrną nicią przemyka,

    Wieki sprowadza w jedną godzinę.

    Nie zna przypadku ani humoru,

    Ani się cofa, ani kołysze —

    15

    Według jednego Chrystusa wzoru

    Wszystko na ziemi wiąże i pisze.

    Polska, Anioł, SiłaRaduj się, Polsko! Tobie słodycze

    Wiedzy i mądrość, i moc przychodzi —

    Anioł twój patrzy w Boga oblicze,

    20

    W Bogu pracuje[3], z miłości rodzi

    Tą siłą[4], która skrą jest przed Panem,

    Zaledwo w duchów świecie zjawiona…

    On tu widzialnym tryska wulkanem,

    Świat w piorunowe ciska ramiona.

    Przypisy

    [1]

    duchem — w wyd. źródłowym: ducha; zmieniono po porównaniu z innymi wydaniami i opracowaniami. [przypis edytorski]

    [2]

    postaw (daw.) — miara sukna; jeden postaw sukna miał 30 łokci (ok. 14 m) długości i ¾ łokcia szerokości (ok. 1 m); bela sukna liczyła 10–12 postawów. [przypis edytorski]

    [3]

    pracuje — w wyd. źródłowym: panuje; zmieniono po porównaniu z innymi wydaniami i opracowaniami. [przypis edytorski]

    [4]

    rodzi tą siłą — dziś: rodzi tę siłę. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…