Spis treści

    1. Pustynia: 1
    2. Rośliny: 1
    3. Tęsknota: 1

    Franciszek MirandolaPalma

    1

    Wyrosła tak wysoko, jakby ujrzeć chciała,

    Jak się żółta pustynia szeroko rozlała,

    Jakby głowę tęskniącą chciała ukryć w niebie

    I rzadkim gościom — chmurom, miała coś wyszeptać…

    5

    Jakby piasek pustyni uprzykrzywszy deptać,

    Dużo wiatru, tam, w górze, chciała schwycić w siebie.

    Na jałowej pustyni stoją palmy drżące.

    Opuściły na wiatry bujnych pęki włosów

    I czekają, czekają z pustyni odgłosów…

    10

    Jak dusze na pustkowiu tej ziemi tęskniące.

    Czekają. Coś się zbliża… To wiatr pędzi z dala

    Tuman piasku i niesie cichy jęk szakala.

    Zresztą nic. Do zachodu słońce kładzie głowę

    I uśmiecha się słodko na dobranoc ziemi,

    15

    Niebiosa się tiulami pokryły złotemi

    I cienie wypełzają w góry szmaragdowe…

    Słońce jeszcze raz blaski jasnymi sypnęło

    I na skraju pustyni w piaskach zatonęło.

    Pustynia, Rośliny, TęsknotaBeztreściwa pustynio! twoje wyschłe łono

    20

    Wydało wielkie palmy, gdzie trawy nie rosną,

    Gdzie wiater kwiatów bladych nie zaniesie wiosną;

    Wystrzeliła pod niebo zieloną koroną

    Tęsknota, córa pustyń, widoczna z daleka

    Jak sztandar opuszczony — i czeka, i czeka.

    Zamknij
    Proszę czekać…