Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

Spis treści

    1. Miłość: 1
    2. Odrodzenie: 1
    3. Pamięć: 1
    4. Przemiana: 1
    5. Przemijanie: 1
    6. Zwątpienie: 1
    7. Żołnierz: 1

    Tadeusz GajcyNa progu

    Odrodzenie, PrzemianaJuż jutro może nie ostygłym
    od łuny okiem będę musiał
    ogarnąć świat i spojrzeć wprost
    na nieba lot i tęczy most; —
    już jutro może dym jak widły
    zapachnie chlebem, ognia rózga
    wysokim kwiatem w ogród spadnie,
    a ptak, co w smutku miał mieszkanie
    odmiennym szeptem zamknie sen.
    MiłośćZwątpienieI kiedy będę musiał dotknąć
    miłosną ręką drzew tych samych,
    położę na nich gniewną pięść.
    A kiedy nad mą samotnością
    przyjdzie mi słowa jak kolana
    radośnie zginać, sercu ufać
    i słuchać echa, w którym głos
    jak broń oddzwania albo kość
    warga otworzy się jak lufa.
    Jak jabłoń obłok w oknie stanie
    i szepnie — śpiewaj, szepnie — wróć.
    Niech głos wysmukły drży jak łódź,
    bo to odmienne jest kochanie.
    PrzemijanieJuż jutro może kwiaty grube
    pochłoną cię i czas zapomni,
    gdy nad twą wiosną tęczy supeł
    nad spiż wspanialszy i nad pomnik.
    I w dłoni ciepłej twarz ukryta
    zacięży[1] nagle, kropla ust
    jakbym na wardze łunę niósł
    zabarwi sen wśród ptasich gitar
    stwardnieje kora pod dotknięciem
    czerwonych palców. Żołnierz, PamięćLekka kość
    jak dziewann[2] żółtych wonny włos
    uśmiechem pozna mnie męczeńskim.
    I szepnie — śpiewaj, szepnie — idź.
    Nie tobie lekkim słowem kochać
    lecz stać nad czasem tym jak krzyż
    i znaku czekać znów w obłokach.
    Bo jestem tutaj płodnym pyłem
    by miłość rosła, kiedy runą,
    i trwoga wielka, gdy zabijać
    będą wpatrzeni w zbrojne jutro.

    Przypisy

    [1]

    zaciężyć — dziś popr.: zaciążyć. [przypis edytorski]

    [2]

    dziewanna — lecznicza roślina o wysokiej łodydze i żółtych kwiatach. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x