X
Wesprzyj!
Pomóż uwolnić książkę!Tadeusz Boy-Żeleński - Krótkie spięcia
zebrane: 30,00 złpotrzebujemy: 2171,50 złdo końca zbiórki:
Pomóż uwolnić książkę!

4439 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 3118 przypisów.

l' 052, 199, 315 — do tych kilku słów cyfrowanych nie ma klucza ani objaśnienia. Cyfry wpisane zostały na miejsce kilku wyrazów przekreślonych (prawdopodobnie: „le Chorąży de Lithuanie”). [przypis autorski]

Łącka, Helena (zm. 1964) — aktorka. [przypis edytorski]

łączek — zdrobnienie od: łęk; drewniany szkielet siodła. [przypis redakcyjny]

łącznik kopulatywny — spójnik wskazujący na treść dodatkową do tego, co już było powiedziane (np. co więcej, jak również). [przypis edytorski]

łągiew — drążek podtrzymujący drabinę wozu, luśnia. [przypis redakcyjny]

łąki — dziś popr. forma N. lm: łąkami. [przypis edytorski]

łątka (daw.) — lalka; kukiełka. [przypis edytorski]

łątka (daw.) — lalka, marionetka. [przypis redakcyjny]

łątka — jętka, krótko żyjący owad spotykany nad brzegami jezior.

łątka — niewielka ważka z rodziny łątkowatych, najczęściej niebieska lub zielona (w Europie występuje wiele gatunków łątek). [przypis edytorski]

łątka — niewielki owad nadwodny. [przypis edytorski]

łątka — owad z rzędu ważkowatych, symbol nietrwałości i przemijania; w dawnej polszczyźnie także: lalka, kukiełka. [przypis edytorski]

łątka — rodzaj ważki o wysmukłym ciele, zielono lub niebiesko zabarwionym, mający dwie pary błoniastych, wydłużonych skrzydeł.

łątka — tu daw.: lalka, marionetka. [przypis edytorski]

łątka — zielonkawy lub niebieskawy owad żyjący przy brzegu wód. [przypis edytorski]

łątko (daw.) — kukiełka. [przypis edytorski]

łabas (gwar.) — cap, chaps. [przypis edytorski]

łabęci — dziś popr.: łabędzi. [przypis redakcyjny]

łabuź (reg.) — tatarak. [przypis edytorski]

Łacha ił Ałła — Allah jest jedynym bogiem; Tatar mówi tak dla podkreślenia wagi zobowiązania. [przypis redakcyjny]

łachy (gw.) — szaty. [przypis autorski]

Łaciarz — utwór został opublikowany w zbiorze Z jednego strumienia: szesnaście nowel przez dziesięciu autorów z przedmową Elizy Orzeszkowej. Przedmowa autorstwa Elizy Orzeszkowej dostępna jest w bibliotece Wolne Lektury — Red.WL. [przypis edytorski]

łaciasty — łaciaty. [przypis edytorski]

łacinką (…) niczyje oczy nie wytrzymają (…) czytania tak długo, jak czytania gotyku — obecnie nawet w Niemczech zapatrywania na tę sprawę już się zmieniły. Coraz częściej słychać skargi na szkodliwość gotyku. Coraz częściej też drukuje się dzieła niemieckie łacinką. Por. uwagę wydawcy 9. [przypis tłumacza]

Łac. Mowa opublikowana jest rzeczą wolną. Por. krytyczną na temat recepcji tej sentencji w literaturze przedmiotu wypowiedź Leonarda Górnickiego. Jego zdaniem sentencja ta została wyrwana z kontekstu, a przez to częściowo zafałszowana. „Publiczność może co prawda powielać utwór, bo autorzy tracą nad nim kontrolę, skoro tylko on ich opuści […] ale musi jednocześnie stać na straży własnościowych, jakkolwiek mających charakter niematerialny, roszczeń autora do działa, jego dobrej sławy związanej ze stworzonym przez niego utworem. Tekst jest więc wolny (libera) na jednej płaszczyźnie, lecz stanowi własność (possessa) na innej”. L. Górnicki, Rozwój idei praw autorskich……, s. 73. [przypis autorski]

łacnie a. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacnie (daw.) — łatwo; pomyślnie, skutecznie. [przypis edytorski]

łacniejszy (daw.) — łatwiejszy. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo, bez trudu. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis redakcyjny]

łacno — dawniej: łatwo, nietrudno. [przypis redakcyjny]

łacno (daw.) — szybko, łatwo. [przypis edytorski]

łacnom (…) usłuchał — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika: łacno usłuchałem. [przypis edytorski]

Łada — w mitologii słowiańskiej bogini miłości, płodności, wiosny i wegetacji, a także zgody (tj. ładu; stąd nazwa); u Jana Długosza miała być boginią wojny, odpowiadającą Marsowi w mit. rzym. [przypis edytorski]

Ładny taniec, Henryczku? — zapiszczał po francusku błazen, karzeł Krassowski (…) Wszak w Paryżu na nic ci się nie przyda — A. Grabowski, Wspominki ojczyste. [przypis autorski]

Łado a. Łada — bóstwo słowiańskie, wymieniane przez chrześcijańskich kronikarzy jako bóstwo wojny (męskie) lub płodności (żeńskie); dziś badacze powątpiewają w autentyczność tych przekazów.

Łado a. Łada — domniemane bóstwo słowiańskie, wymieniane przez chrześcijańskich kronikarzy jako bóstwo wojny (męskie) lub płodności (żeńskie); dziś badacze powątpiewają w autentyczność tych przekazów.

ładować — tu: ustawiać, stawiać na stole. [przypis edytorski]

ładowny — tu: wypełniony. [przypis edytorski]

ładuga (daw.) — ładunek. [przypis edytorski]

ładuga — ładunek. [przypis edytorski]

ład waszych żywiołów — To jest: ziemię. [przypis redakcyjny]

Ładysław z Gielniowa a. Władysław z Gielniowa (ok. 1440–1505) — bernardyn, błogosławiony Kościoła katolickiego, jeden z najwybitniejszych poetów średniowiecznych, autor m.in. pieśni Jezusa Judasz przedał za pieniądze nędzne. [przypis edytorski]

Ładyżyn — miasto na Ukrainie przy ujściu Sielnicy do Bohu. [przypis redakcyjny]

łagiew a. łagiewka (daw.) — naczynie podróżne. [przypis edytorski]

łagiew (daw.; z łac. lagena, gr. lagynos) — naczynie do przechowywania i transportowania płynów; mogło być ceramiczne, drewniane, metalowe lub skórzane; rzemieślnik wyrabiający takie naczynia zwany był łagiewnikiem. [przypis redakcyjny]

łagiewka a. łagiew — naczynie podróżne. [przypis edytorski]

łagiewka (daw.) — dzbanek a. bukłak. [przypis edytorski]

łagodniejsza ziemia — mniej ubita, niebrukowana, mniej twarda. [przypis redakcyjny]

łagodnie — w oryg. niem. lange: długo. [przypis edytorski]

łagodnymi kroki — dziś: łagodnymi krokami. [przypis edytorski]

łagodnymi usty — dziś popr. forma N.lm: (…) ustami. [przypis edytorski]

łagodził gniewne słowa syna, który dalej chciał niszczyć to, co nie miało związku z nauczaniem Tory — Rabi Elazar źle się odnosił do tych ludzi, którzy zajmowali się bytowymi sprawami.

łają Teofrasta, który w dziele o bogactwach (…) — Cicero, De officiis, II, 16.

łajać (daw.) — ostro krytykować. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować, strofować. [przypis edytorski]

łajać — ganić, gniewać się. [przypis edytorski]

łajać — ostro krytykować, strofować. [przypis edytorski]

Łajbegełda, właśc. Laibegelda a. Luibegelda (mit. litew.) — bóstwo sławy. [przypis autorski]

łajdus on jest — mowa oczywiście o księdzu, nie o Panu Jezusie. [przypis edytorski]

łakoć (daw.) — przysmak. [przypis edytorski]

łakocie — słodycze (obecnie ten wyraz nie ma liczby pojedynczej). [przypis edytorski]

łakoci — w wyd. I i II: „łakocie”. [przypis redakcyjny]

łakomić się — pragnąć coś zdobyć dla siebie, mieć chęć na coś.

Zamknij

* Ładowanie