X
Wesprzyj!
Pomóż uwolnić książkę!William Shakespeare - Wiele hałasu o nic
zebrane: 64,50 złpotrzebujemy: 664,50 złdo końca zbiórki:
Pomóż uwolnić książkę!

4407 darmowych utworów do których masz prawo

Język
Wesprzyj działalność Nowoczesnej Polski

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | francuski | hiszpański | łacina, łacińskie | mitologia rzymska | niemiecki | potocznie | rosyjski | włoski

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 719 przypisów.

Vásquez, Gabriel (1551–1604) — hiszp. jezuita, autor i wykładowca teologii moralnej.

va banque (fr.) — w grach hazardowych zakład o wartości całej posiadanej przez gracza puli.

vacat (łac.; 3 os. lp. cz. ter.) — wolny.

vacat (łac.) — wakat, wolne stanowisko.

vaco, vacare (łac.) — brakować, być pustym; tu 3.os. lp cz.ter. vacat: jest nieobsadzone, pozostaje wolne.

vaco, vacare (łac.) — być wolny, niezajętym; tu 3 os. lp cz.ter. vacat: jest wolna, nieobjęta.

Vade, populus meus, intra in cubicula tua (…) (łac.) — „Idź, ludu mój! wnijdź do komór swoich, a zamknij drzwi za sobą; skryj się na maluczką chwilę, dokąd nie przeminie gniew”.

Vade retro, satanae! (łac.) — idź precz, szatanie!

vadium (łac.) — dziś spolszczone: wadium; kwota zabezpieczenia, wpłacana oferentowi jako warunek udziału w aukcji, mająca zapewniać wiarygodność majątkową i dobrą wolę każdego z uczestników; po zakończeniu aukcji wadium jest zwracane.

vadium (łac.) — zastaw, suma składana dla zapewnienia, że zobowiązanie będzie dotrzymane.

Vae coronae superbiae (łac.) — „Biada pysznej koronie”.

vae misero mihi! (łac.) — biada mi, nieszczęsnemu!

Vae qui conditis leges iniquas (łac.) — Iz 10, 1: „Biada wam, którzy ustanawiacie niesłuszne prawa”.

Vae qui condunt leges iniquas (łac.) — „Biada tym, którzy stanowią prawa niesprawiedliwe”.

Vae victis (łac.) — Biada zwyciężonym.

Vah! quemquamne (…) sibi (łac.) — „Biada ci, jeśli serce swe oddasz osobie/ Lub rzeczy, co ci droższa, niźli ty sam sobie” (Terentius, Adelphi, I, 13; tłum. Edmund Cięglewicz).

vaideliotas — senovės prūsų ir lietuvių pagonių vyresnysis dvasininkas.

vaideliotas — senovės prūsų ir lietuvių pagonių vyresnysis dvasininkas, žynys.

vaidelotas — senovės lietuvių ir prūsų pagonių vyresnysis žinys.

Vaidila — senovės lietuvių ir prūsų pagonių vyresnysis kunigas, žynys.

Vaidilo apysakaKonrado Valenrodo A. Mickevičiaus lenkiškai parašyto V. Kudirkos versta tik Vaidilos apysaka.

vakil — dosłow. ambasador, dworzanin; tytuł ten nadaje się w Indiach adwokatom lub posłom-krajowcom.

Val-de-grâce, Hôpital militaire (frz.) — „Tal der Gnade”, Militärhospital.

Vale et ama (łac.) — bądź zdrów [a. zdrowa] i kochaj.

vale et ama (łac.) — bądź zdrów i kochaj.

vale et me ama (łac.) — bądź zdrów/zdrowa i kochaj mnie.

Vale et me amantem redama (łac.) — bądź zdrów i kochaj mnie wzajemnie.

Valenciennes — Klöppelspitze, nach der franz. Stadt benannt.

Valentino, Rudolf (1895–1926) — włoski gwiazdor filmowy z czasów kina niemego.

Valerius Maximus powiada tak — Valerius Maximus, De institutis antiquis.

Valerius Maximus — Valerius Maximus, De institutis antiquis.

Valga me Dios (hiszp.) — Niech mnie Bóg broni!

valktis — prietaisas akėčioms, šienui iš pelkės vilkti, vežti.

vallus vitem decepit (łac.) — podpórka zawiodła winną latorośl.

Valmont, pani de Tourvel — bohaterowie epistolarnej powieści Niebezpieczne związki.

Vampir — poln. upior, Blut- oder Menschensauger, ein gespenstisches Gebilde des Volksaberglaubens, wonach ein Verstorbener aus dem Grabe aufsteht, die Menschen im Schlafe überfällt und ihnen das Blut aussaugt. Schon bei den Alten findet sich dieser Glaube und ist noch heute in vielen europäischen Ländern, wie in Serbien, Ungarn, Schottland u. a. verbreitet. Vor ganz kurzer Zeit kam in einem Dorfe Galiziens ein Fall vor, welcher beweist, wie tief derselbe noch im Volke wurzelt. Auch wurde er von Byron zu einem Gedicht, von Marschner zu einer Oper benützt. poln. upior, Blut- oder Menschensauger, ein gespenstisches Gebilde des Volksaberglaubens, wonach ein Verstorbener aus dem Grabe aufsteht, die Menschen im Schlafe überfällt und ihnen das Blut aussaugt. Schon bei den Alten findet sich dieser Glaube und ist noch heute in vielen europäischen Ländern, wie in Serbien, Ungarn, Schottland u. a. verbreitet. Vor ganz kurzer Zeit kam in einem Dorfe Galiziens ein Fall vor, welcher beweist, wie tief derselbe noch im Volke wurzelt. Auch wurde er von Byron zu einem Gedicht, von Marschner zu einer Oper benützt.

V. An.(1.) Ad. M.(2.) Mi. Al. A.inc.(3.) A.Pg. M.de. C.(4.) G.(5.) A.ur.(6.) — Ten ciąg skrótów odpowiada wcześniejszej liście: „Wirginia (Kubly), Angela (Pietragrua), Adela (Rebuffel), Melania (Guilbert), Mina (von Griesheim), Aleksandra (Petit), Angelina, której nigdy nie kochałem (Bereyter), Angela (Pietragrua), Metylda (Dembowska), Klementyna, Giulia”. Do ostatniego skrótu: A.ur. odnosi się uwaga zanotowana poniżej w nawiasie: „P. Azur, której imienia nie pamiętam”. W źródle w tym miejscu jest odwzorowany ręczny zapis.

Vanagas — Tarp likusiųjų Mickevičiaus literatiškų palaikų p. Libravičius surado soneto „Jastrząb” variantą (sk. Pamiętnik Tow. flit. im. A. Mickiewicza, t. V p. 306), kuris tapo pirmą kartą atspaudintas pilnoje Paryžiaus laidoje Mickevičiaus veikalų (1860–1861). Kadangi šitas sonetas Mošinskio Albume užvardintas „Jastrząb — na wysokošci Kikii“, tai yra priskaitomas prie Krymo Sonetų ir greta su jaisiais spaudinamas. Sonetą „Jastrząb” galima laikyti neužbaigtu, nes turi tiktai 13 eilučių; ale jogiai mintis jame pilnai užbaigta, tai priderėtų jį priskirti veikiaus prie rūšies sonetų, vadinamųjų „sonnets acephale* ou tronques”. (Welti Geschichte des Sonettes in der deutschen Dichtung. Leipzig, 1884 p. 134). Sonete „Jastrząb” Mickevičius palygina savo nelaimingą, kaipo ištremtinio, likimą su likimu vanago, kurį audra, pastvėrus, metė į tolimą šalį; ten jis prieglaudos ieško ant laivinio pratieso. Plg. A. Puškino „Узник” (1822). „Giovannal”, apie kurią poetas mini šiame sonete, yra ne kas kita, kaip ponia Sobanskienė (sk. Wilhelm Bruchnalski. Dzieła A. Mickiewicza, wydanie Towarz. Literack. Lwów, 1900, „Wstęp” p. 12).

Vanderbilt — nazwisko amer. rodziny miliarderów, pochodzącej od Corneliusa Vanderbilta (1794–1877), który zbił ogromny majątek na transporcie morskim i kolejowym.

Van-Dycki — odwołanie do Antona van Dycka (1599–1641), malarza flamadzkiego, znakomitego portrecisty.

Van Eyck, Jan (ok. 1390–1441) — malarz niderlandzki. Jako jeden z pierwszych zaczął stosować technikę olejną. Malarzem był również jego brat Hubert van Eyck.

Vanini Lucilio — ur. 1585, spalony na stosie w r. 1619 w Tuluzie. Prócz mienionego Amphiteatro napisał De admirandis naturae reginae deaeque mortalium arcanis.

vanitas (łac.) — marność; tu forma B lm: vanitates.

vanitas, vanitatum vanitas (łac.) — marność, marność nad marnościami.

Van Loo (1705–1765) — fr. malarz rokokowy.

Vanloo — nazwisko rodziny holenderskiej, która wydała z ojca na syna szereg wybitnych malarzy osiadłych w XVII i XVIII w. w Paryżu.

Vanum est vobis ante lucem surgere (łac.) — Daremne jest wam wstawać przed światłem dziennym.

vara — jėga, prievarta, smurtas.

Vare, legiones redde (łac.) — Warusie, wróć mi legjony; Cesarz August tak miał zawołać po klęsce zadanej przez Germanów wojsku rzymskiemu w lesie Teutoburskim (Swetoniusz, Żywot Augusta, 23).

vargamistra (lenk.) — vargonininkas.

vargamistras (lenk.) — vargonininkas.

Zamknij

* Ładowanie