Spis treści

    1. Miłość: 1
    2. Pamięć: 1

    Wincenty KorotyńskiCzem chata bogata, tem radaDwie miłości

    1

    Nad strumykiem kalina przegląda się w wodzie;

    We wsi dziewczę urodne, że aż duszę bodzie.

    U kaliny zieloność i kwiecie, i rosa;

    U dziewicy i młodość, i w oczach niebiosa.

    5

    MiłośćSłowik znalazł kalinę i do niej przylata;

    Młodzian spotkał dziewicę — i zapomniał świata.

    Jeden śpiewa kalinie caluteńkie noce;

    Drugi sercem połyka, co dziewa szczebioce.

    Kalina rada[1] słucha słowika do rana;

    10

    Dziewa kocha młodzieńca, nawzajem kochana.

    Słowik w rosy kropelce widzi siebie żywo;

    Młodzian w oku dziewicy swą dolę życzliwą.

    Jeden głosek odświeża, latając na parów;

    Drugi siły nabiera do świętych zamiarów…

    15

    Przyszła burza, z kaliny otrzęsła się rosa;

    Mgła ziemska w oczach dziewy zaćmiła niebiosa.

    W wieczór słowik przyleciał — i nie znalazł siebie!

    Młodzian spojrzał na dziewę — nie poczuł się w niebie!

    Pieśń słowika zamarła, poleciał za morze;

    20

    Młodzian z piersią rozbitą poszedł na bezdroże.

    PamięćŻyje dawna kalina i śpiewaka nęci;

    Żyje dawna dziewica w krainie pamięci.

    Słowik niechcąc — co wiosnę na parów przylata;

    Młodzian niechcąc — dla dziewy zapomina świata.

    Przypisy

    [1]

    rada (daw.) — chętnie.

    Zamknij
    Proszę czekać…