Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Proroctwo: 1
    3. Smutek: 1
    4. Śpiew: 1
    5. Wiosna: 1

    Wincenty KorotyńskiCzem chata bogata, tem radaDzień pierwszy wiosny

    1

    WiosnaZawiośniało wiele mało,

    Słonko w górę pnie się,

    Po spadlinie woda płynie,

    Taje śnieg na strzesie[1].

    5

    Z brzaskiem dzionka pieśń skowronka

    Rozwesela ludzi —

    Och! na gody do swobody

    Bóg przyrodę budzi!

    Kmieć wesoły, na swe woły

    10

    Jarzmo[2] naporządza;

    W każdym łonie ogniem płonie

    Jakaś nowa żądza.

    SmutekSmutny stoję!… Serce moje,

    Przecz[3] nie bijesz głośniéj?

    15

    Czyż się w tobie, jakby w grobie,

    Nigdy nie zawiośni?

    Wspomnieć miło, co to było

    Onegdajszej wiosny!

    Człek był inny, tak dziecinny,

    20

    Pusty, tak radosny!

    Tak śpiewaniem, tak kochaniem

    Wszystkie czucia brzmiały,

    Że w ramiona, że do łona

    Tuliłby świat cały!

    25

    Toż z zapałem wzrok mój słałem

    W siedziby aniołów;

    Dziś się głowa w dłonie chowa,

    Ciężka jakby ołów.

    Toż piosneczka skowroneczka

    30

    Szczęściem pierś zaludni;

    Dziś szeleści smutne wieści

    Jak w bezwodnej studni.

    Toż szalony, na przegony[4]

    Z wiatrami biegałem;

    35

    Dziś się sunę, jakbym trunę[5]

    Wiódł z ojcowskiem ciałem.

    Prawda, zima srogo trzyma

    Aż — od Listopada;

    Ziemia cała skamieniała,

    40

    Jak trup sina, blada.

    Lecz… czyż przecie wszystko w świecie

    Mróz tak ścina, suszy,

    Że wyniszcza nawet zgliszcza

    Świętych uczuć duszy? …

    45

    ProroctwoCudów dzieło!… Coś mignęło,

    Jakieś ptaszę wieszcze:

    „To nie cuda, to ułuda,

    To nie wiosna jeszcze!

    To nie ona upragniona

    50

    „Liczko swe odsłania:

    To przedwieśnie[6] — ona wskrześnie

    W sam dzień zmartwychwstania!”

    Dni pustoty, śnie mój złoty,

    Więc mi powrócicie,

    55

    Gdy w naturze przejdą burze

    Wskrześnie nowe życie?

    Więc mi wróci dawne czucie,

    Co pogardza znoje,

    Dawna wiara, rzewność stara

    60

    I kochanie moje?

    I myśl łódka, wesolutka

    Wyrwie się mieliźnie,

    Z objęć burzy się wynurzy

    Falom się wyśliźnie?!

    65

    Bóg, ŚpiewWolaż Boża! — u podnoża

    Twego, o Jehowo!

    Smutną moję gęśl nastroję

    Na piosenkę nową.

    I rozgłośnie młodej wiośnie

    70

    Piosnka ma wybuja,

    Z ludźmi społy[7] i z anioły,

    Pod takt: Alleluja!

    Przypisy

    [1]

    na strzesie — dziś popr. forma Msc.lp: na strzesze.

    [2]

    jarzmo — uprząż do orki.

    [3]

    przecz (daw.) — dlaczego.

    [4]

    na przegony — na wyścigi.

    [5]

    truna — dziś: trumna.

    [6]

    przedwieśnie — dziś popr.: przedwiośnie.

    [7]

    społy (daw.) — wspólnie.

    Zamknij
    Proszę czekać…