Spis treści

    1. Dar: 1
    2. Grzeczność: 1
    3. Polowanie: 1
    4. Zapach: 1

    Elżbieta DrużbackaWiersze światoweNa Bobra złapanego w sieci od[1] pewnego łowczego, którym sąsiadów utraktował

    1

    Polowanie, Dar, Grzeczność, ZapachRaz, gdy łowczemu przypadła myśl dobra

    Rozstawić sieci na leśnego zwierza,

    Przypadkiem jakimś, widzi w siatce bobra,

    Co go natura bardziej do więcierza

    5

    Napędzić miała jak stworzenie wodne.

    Bóbr w kniei są to rzeczy dziwu godne.

    Łowczy jak ludzki, dzieli się z sąsiedztwem

    Częściami z bobra, by go z nim zażyli;

    Przyznają wszyscy, że szczęścia łowiectwem

    10

    Bardziej niż bobrem gust swój nasycili,

    Biorąc z łowczego łaski specyały[2],

    Z których odorem napełnion dom cały.

    Posłał dla młodej pani ogon spory,

    Dla starej jakieś w papierze rupieci;

    15

    Te przeraźliwe zrobiły fetory,

    Skutek bobrowy w nos, w garło[3] zaleci;

    Dotknieniem owych śmierdzących kawalców[4],

    Trudno tabaki zażyć trzy dni z palców.

    Spyta się pani posłańca ciekawie:

    20

    Coś mi to przywiózł? on o strojach plecie:

    Ta mowi[5]: dawno strojem się nie bawię,

    Bom stara; a ten stroje chwali przecie.

    Na koniec rzecze: ja o to nie stoję[6],

    Komuś dał ogon, oddajże i stroje[7].

    Przypisy

    [1]

    od (daw.) — tu: przez.

    [2]

    specyał — dziś: specjał; rarytas, rzecz wyborna.

    [3]

    garło — dziś popr.: gardło.

    [4]

    kawalec — kawałek; szczątek, fragment.

    [5]

    mowić — dziś: mówić.

    [6]

    nie stać o coś — nie dbać o coś.

    [7]

    stroje — tu: futro.

    Zamknij
    Proszę czekać…