Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Kochani,

nazywam się Alek Bauman. Jestem lektorem. Nagrywam dla was audiobooki, nagrywam dla Wolnych Lektur audiobooki.

Jest ważna sprawa. Wolne Lektury Was potrzebują. Wolne Lektur potrzebują dofinansowania.

Naprawdę, gdyby nie Wolne Lektury, nie byłoby masę tekstów, które są dostępne, z których możecie korzystać w każdej chwili.

Potrzebują waszego wsparcia. Mam nadzieję, że ludzi dobrej woli jest więcej, więc wspomóżcie, bo to szczytny cel, ważna inicjatywa. Wspomóżcie proszę.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Szymon Askenazy, Uwagi z powodu listu Polaka do ministra rosyjskiego
Posłuchaj w ElevenReader

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Głos pozytywnej krytyki listu otwartego opublikowanego przez Henryka Sienkiewicza w roku 1904, poświęconego trudnej sytuacji Polaków, będącej konsekwencją polityki rosyjskiej.

Szczerą diagnozę i postulaty unormowania relacji pomiędzy narodami Szymon Askenazy rozwija w oparciu o swoją rozległą wiedzę i znajomość historii, a także stosunków międzynarodowych i dyplomatycznych. Bystre oko humanisty i zdolność trzeźwej oceny rzeczywistości pozwalają mu sformułować tezy odważne, a wręcz bezkompromisowe. Poprawność polityczną uzależnia on od poszanowania narodowości i kultury Polaków oraz zaprzestania ich agresywnej rusyfikacji.

O autorze

Szymon Askenazy
Autor nieznany, domena publiczna, Wikimedia Commons

Szymon Askenazy

Ur.
28 grudnia 1866 w Zawichost
Zm.
22 czerwca 1935 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Dwa stulecia, Wczasy historyczne, Przymierze polsko-pruskie (1900), Pożegnanie stulecia (1901), Książę Józef Poniatowski (1905), Rosja - Polska 1815-1830 (1907), Łukasiński (1908), Napoleon i Polska, Gdańsk i Polska (1919)

Polski historyk, twórca szkoły historycznej Askenazego. Syn lekarza i wybitnego dyplomaty Salomona Askenazego. Studiował prawo i historię w Warszawie. Interesowała go historia polityczna, co przejawiło się wydaniem w 1886 r. w „Ateneum” rozprawki o Mablym. W 1894 r. otrzymał stopień doktora na Uniwersytecie w Getyndze. Tom rozpraw Studia historyczno-krytyczne ukazał się w 1894. Współpracował z „Ateneum”, „Biblioteką Warszawską”, „Kwartalnikiem historycznym”, „Tygodnikiem Ilustrowanym”. Habilitację zrobił w 1897 na Uniwersytecie Lwowskim. Przyczynił się do otworzenia archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Sztabu Generalnego. Askenazy patrzył na historię Polski w kontekście historii europejskiej, świetnie znał historiografię i źródła obcojęzyczne. Był patriotą, postulował powstanie wolnej i niepodległej Polski. Fascynowała go geneza Królestwa Polskiego. W latach 1898-1914 prowadził wykłady we Lwowie, w 1910 r. został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. Stworzył własną szkołę historyczną Askenazego, w której przekazywał swoim uczniom wartości patriotyczne i pomagał im wydawać ich prace.