Spis treści

      Maria KonopnickaPobudka wiosny

      1

      Czy tak cisza w uchu dzwoni?

      Czy gdzieś pędzi tabun koni,

      Z uroszonych łąk?

      Hej, wszakci to nasz majowy

      5

      Bębenista z nad dąbrowy,

      Wszak to huczy bąk!

      Huczy, leci, jeży wąsa,

      Łbem w bermycy hardo trząsa,

      Z drogi, z drogi mu!

      10

      W bęben wali, w bęben bije;

      — «Hej, kto słyszy, hej, kto żyje,

      Wstawaj co masz tchu!»

      Zbroja na nim szmelcowana,

      Żółte buty po kolana,

      15

      U ostrogi szpon.

      Od rajtarji gdzieś urwany,

      Bębenista zawołany,

      Huczy niby dzwon.

      Z leż zimowych wstają żuki.

      20

      Cne rycerstwo i hajduki,

      Cała złota ćma…

      W mig ryngrafy i pancerze

      Lotne wojsko na pierś bierze,

      A pobudka gra.

      25

      W damasceńskiej jeden zbroi,

      W pręgowanej drugi stoi,

      Coraz inszy strój,

      Trzeci ciężkiem się żelazem

      Okuł cały ze łbem razem,

      30

      Na wiosenny bój.

      Błyszczą hełmy, świecą spisy,

      Arkebuzy i kirysy,

      W środku trzmiel, jak król…

      I w promieniu rusza słońca

      35

      Stutysięczna armja lśniąca,

      Na zdobycie pól.

      U chatynki gdzieś leśnika

      Rot powietrznych brzmi muzyka,

      Rośnie wiosny gwar…

      40

      Stary leśnik słucha, marzy,

      Jakaś łuna bije z twarzy,

      Jakichś wspomnień żar.

      Zamknij
      Proszę czekać…