Spis treści

    1. Kobieta: 1
    2. Słowo: 1
    3. Zmartwychwstanie: 1

    Juliusz SłowackiW albumie E. Hr. Krasińskiej

    1

    SłowoChciałbym, ażeby tu wpisane słowo,

    Jeśli na wieki ma słowem pozostać,

    Aby słów miało nieśmiertelnych postać

    Albo posągów piękność marmurową,

    5

    Lub jak Walkhirie[1], co noszą nad głową

    Wieniec z piorunów i we krwi szeleszczą,

    Chciałbym, ażeby miało taką wieszczą

    Groźbę i skrzydła, i twarz piorunową.

    Lecz słowo martwe. — Kobieta, ZmartwychwstanieAle wy jesteście

    10

    Jako Walkhirie z północy przybyłe:

    Pod wasze stopy rzucamy niewieście

    Grobowce nasze. — A wy na mogiłę

    Wstąpcie, a kto wart życia, tego wskrzeście.

    Paryż, d. 29 czerwca 1841 r.

    Przypisy

    [1]

    Walkhirie — właśc. Walkirie, w mit. nordyckiej córki Odyna, boginie, dziewice-wojowniczki, jeżdżące na skrzydlatych koniach a. wilkach, zbrojone we włócznie i tarcze; zajmowały się sprowadzaniem dusz najdzielniejszych wojowników z pola bitwy do Walhalli oraz usługiwały podczas odbywających się tam uczt Odynowi i jego gościom.

    Zamknij
    Proszę czekać…