Spis treści

      Stanisław JachowiczBajki i powiastkiRzetelnicki

      1

      Nieraz o tym człowieku, dzieci, usłyszycie,

      Co nie skłamał całe życie.

      Powiem wam jak się to stało,

      A za prawdę ręczę śmiało.

      5

      Kiedy jeszcze był dziecięciem

      Uzbroił się przedsięwzięciem,

      By kłamstwo ust nie splamiło,

      Z początku mu trudno było;

      Lecz choć często chętka brała,

      10

      By się jaka rzecz skłamała,

      Uczuł w sobie żądzę chwały,

      Usta prawdę powiedziały.

      A choć czasem i złe zbroił,

      Że największe błędy, wady,

      15

      Wyznał szczerze, bez przesady.

      Coraz bardziej wzrastał w cnoty;

      Każdy mu chętnie ufał, uwielbiał przymioty.

      Żył szczęśliwy i kochany;

      Umarł, a jednak słodko wspominany.

      20

      Brzmi jego imię w okolicy całej,

      Bo rzetelnością zyskał piękny wieniec chwały.

      Dzieci! idźcie jego śladem,

      Niech serce wasze będzie prawych uczuć składem,

      Niech was wdzięk kłamstwa nie mami,

      25

      A szczerość włada ustami,

      Zamknij
      Proszę czekać…