Spis treści

    1. Melancholia: 1
    2. Śmierć: 1
    3. Zwątpienie: 1

    Kazimierz Przerwa-TetmajerRefleksja

    1

    ŚmierćTam, gdy pomyślę, że się spotkać mamy,

    wstąpiwszy w wiecznej Tajemnicy bramy,

    my, cośmy w krótkiej wspólnej życia chwili

    kochali siebie lub nienawidzili:

    5

    niczym mi zda się, prochem, wobec niemej

    martwoty śmierci, wszystko, co czujemy.

    Tam, jeśli spotkam pomiędzy smętnemi

    marami — ludzi, których tu na ziemi

    nienawidziłem niegdyś, lub kochałem:

    10

    czyliż ich sobie umarły przypomnę?

    Uczucia owe będąż mi przytomne[1],

    które wstrząsały mym żyjącym ciałem?

    Melancholia, ZwątpienieTam chyba spokój jest wieczny… Więc gdy mię

    ta myśl ogarnie, kiedy z tym orszakiem

    15

    widzę złączonych i siebie, i ludzi,

    wtłoczonych w chmury umarłych olbrzymie

    na wieki wieków: wówczas mi się takiem

    niczym wydaje treść duszy człowieczej,

    która się życiem oślepia i łudzi,

    20

    a której wszędzie i zawsze śmierć przeczy.

    Z tą myślą wszystko przebaczyć tu mogę,

    a razem[2] żądać win mych niepamięci,

    bo Tam, w posępną śmierci idąc drogę,

    cielesnym szałom i nędzom odjęci,

    25

    czyż nie będziemy, jak głuchy i niemy

    mgieł poczet, co się przez górskie pustynie

    przesuwa wolno i gdzieś w bezmiar płynie,

    jeśli w ogóle Tam jeszcze będziemy?…

    Przypisy

    [1]

    przytomny — tu: świadomy. [przypis edytorski]

    [2]

    razem — tu: jednocześnie. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…