Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Dusza: 1
    3. Miłość: 1

    Uwspółcześnienia:

    pisownia joty: Marja-Magdalena -> Maria Magdalena;

    pisownia łączna i rozdzielna: Marja-Magdalena -> Maria Magdalena.

    Max JacobJak Maria Magdalenatłum. Napierski Stefan

    1

    Bóg, DuszaBoże mój, duszę dałeś mi samotną wielce.

    Umieściłeś mnie w sercu warownej fortecy,

    Fortów, przez właścicieli opuszczonych bez pieczy.

    Darowałeś mi, Boże, duszę zakonnika,

    5

    Zrozpaczoną duszę, żeś ją pozbawił siebie,

    Astralu pragnącą, zatroskaną o estetykę,

    Odśrodkową, jak liścia cień na ostokrzewie.

    MiłośćA również w zdolność czułości mnie-ś zaopatrzył.

    Gam posłuchajcie, jak się ich westchnienie rozwleka.

    10

    To jest miłości wicher, Panie, w moich rejach[1],

    Miłości, Boże mój! burzy raczej i rozpaczy.

    Spięte ostrogą serce,

    Świecące ciało niebieskie.

    Tedy cóż za pęknięcie?

    15

    Wszeteczność[2]! Na nieszczęście!

    Przypisy

    [1]

    reja — poprzeczne drzewce przymocowane do masztu, u dołu których przyczepiano żagiel. [przypis edytorski]

    [2]

    wszeteczność (daw.) — rozpusta; nieprzyzwoity postępek. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…