Spis treści

    1. Kochanek: 1
    2. Łzy: 1
    3. Miłość: 1
    4. Ogień: 1
    5. Rozum: 1

    Jan Andrzej MorsztynCuda miłości[1]

    1

    Kochanek, Miłość, OgieńPrzebóg! Jak żyję, serca już nie mając?

    Nie żyjąc, jako ogień w sobie czuję?

    Jeśli tym ogniem sam się w sobie psuję,

    Czemuż go pieszczę, tak się w nim kochając?

    5

    ŁzyJak w płaczu żyję, wśród ognia pałając?

    Czemu wysuszyć ogniem nie próbuję

    Płaczu? Czemu tak z ogniem postępuję,

    Że go nie gaszę, w płaczu opływając?

    Ponieważ wszytkie w oczach u dziewczyny

    10

    Pociechy, czemuż muszę od nich stronić?

    Czemuż zaś na te narażam się oczy?

    RozumCuda te czyni miłość, jej to czyny,

    Którym kto by chciał rozumem się bronić,

    Tym prędzej w sidło z rozumem swym wskoczy.

    Przypisy

    [1]

    Początkowe strofy sonetu (opisowo–narracyjne) zbudowane są z epitetów sprzecznych, doskonałych przykładów oksymoronów. Druga część sonetu (w tym wypadku ostatnia strofa) zawiera zwykle pewną refleksję.

    Zamknij
    Proszę czekać…