X
Wesprzyj!
Pomóż uwolnić książkę!Karel Čapek - Hordubal
zebrane: 45,00 złpotrzebujemy: 1179,30 złdo końca zbiórki:
Pomóż uwolnić książkę!

4441 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Epoka: Romantyzm,
autor: Henri de Régnier

  • Henri de Régnier X

Wybrane utwory

Motywy i tematy

Epoka: Romantyzm

Czas
w Europie Wielka Rewolucja Francuska (1789-1799) — koniec '40 XIX w.; w Polsce 1822-1863 r.
Najwybitniejsi twórcy
M. Scott, G. Byron, J. W. Goethe, E. T. A. Hoffmann, V. Hugo, A. de Musset, G. Sand, A. Puszkin, M. Lermontow, E. A. Poe, A. Mickiewicz, A. Fredro, Z. Krasiński, J. Słowacki
Reprezentatywne gatunki
dramat romantyczny, ballada, poemat dygresyjny, poemat epicki, powieść fantastyczna

Nazwa epoki wywodzi się z pojęcia lingua romana (język ludów średniowiecznej Galii, przeciwstawiany lingua latina, językowi rzym. najeźdźców). Starofrancuskie romant oznaczało powieści rycerskie. Romantyzm był ostatnią wielką epoką kulturalną Europy. Charakterystyczne jest dla niej odrzucenie klasycznych kanonów, fragmentaryzm, forma otwarta, nawiązanie do Shakespeare'a, rehabilitacja średniowiecza i twórczości ludowej, kult natury, zaufanie do uczucia, wiary i intuicji, indywidualizm, bunt, niepokój, wyobraźnia twórcza, mesjanizm. Epokę poprzedziły tendencje sentymentalne i romantyczne nasilające się pod koniec XVII w. (preromantyzm — F. Schiller). W Polsce romantyzm rozpoczął się od polemiki klasyków z romantykami (1818) i wydania przez Adama Mickiewicza tomiku Ballady i romanse (1822).

Romantyzm w serwisie Lektury.Gazeta.pl
Romantyzm w Wikipedii

Autor: Henri de Régnier

Ur.
28 grudnia 1864 w Honfleur (w płn.-zach. Francji)
Zm.
23 maja 1936 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Aréthuse, Jeux rustiques et divins, La Cité des eaux, La Double maîtresse

Francuski pisarz i poeta, związany z nurtem symbolistycznym.
Pochodził z rodziny arystokratycznej z Normandii, studiował prawo. Miał zostać dyplomatą, ale wybrał karierę literacką.
Uczestnik "wtorków literackich" u Stephane'a Mallarmé. Pozostawał także pod wpływem poezji Joségo-Marii de Heredia, w 1895 r. poślubił jego córkę, również poetkę. Nie było to udane małżeństwo, a syn, Pierre de Régnier, był prawdopodobnie dzieckiem przyjaciela rodziny, poety Pierre'a Louÿsa. W 1911 r. Henri de Régnier został członkiem Akademii Francuskiej.

Henri de Régnier w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie