X
Wesprzyj!
Pomóż uwolnić książkę!Bruno Winawer - Dług honorowy
potrzebujemy: 1151,20 złdo końca zbiórki:
Pomóż uwolnić książkę!

5282 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Gatunek: Wiersz,
autor: Cyprian Kamil Norwid

  • Cyprian Kamil Norwid X

Wybrane utwory

Motywy i tematy

A

Artysta (2)

B

Bieda (1)

Błoto (1)

Bogactwo (1)

Bohaterstwo (1)

Bóg (3)

C

Chleb (2)

Chrystus (1)

Ciemność (1)

Cień (2)

Cierpienie (2)

Cnota (1)

Cud (1)

Czas (3)

D

Dar (1)

Dorosłość (1)

Duch (1)

Duma (1)

Dziecko (1)

Dziki (1)

F

Filozof (1)

Flirt (1)

G

Grób (3)

Gwiazda (2)

H

Historia (9)

I

Interes (1)

J

Jedzenie (1)

K

Katastrofa (1)

Kondycja ludzka (6)

Koń (1)

Korzyść (1)

Kot (1)

Krew (2)

Książka (2)

Księżyc (1)

L

Literat (1)

Lud (2)

Ł

Łzy (3)

M

Marzenie (1)

Maska (1)

Maszyna (1)

Melancholia (2)

Miasto (3)

Miłość (1)

Modlitwa (1)

Muzyka (4)

N

Nadzieja (1)

Natura (1)

Nauka (1)

Niebezpieczeństwo (1)

Niemiec (1)

O

Obraz świata (4)

Obyczaje (2)

Odwaga (2)

Ofiara (1)

Ogień (3)

Ojciec (1)

Ojczyzna (3)

Oko (3)

Okręt (1)

P

Pamięć (3)

Pieniądz (5)

Poeta (1)

Poezja (1)

Pogrzeb (2)

Pokój (1)

Polityka (2)

Polska (2)

Pomoc (1)

Pozory (1)

Pożar (1)

Praca (6)

Prawda (3)

Przekleństwo (1)

Przemiana (4)

Przemijanie (3)

Przemoc (2)

Przywódca (1)

Ptak (1)

R

Radość (1)

Religia (1)

Robotnik (1)

Rosja (1)

Rosjanin (1)

Rozczarowanie (1)

Rozpacz (1)

Rozum (1)

Rycerz (1)

S

Salon (2)

Sąd (1)

Sąd Ostateczny (1)

Sen (2)

Serce (1)

Siła (2)

Słowo (1)

Smutek (5)

Starość (1)

Strach (1)

Stworzenie (1)

Sumienie (2)

Syn (1)

Szaleństwo (1)

Szatan (1)

Sztuka (2)

Ś

Śmiech (1)

Śmierć (3)

Śpiew (1)

Światło (1)

Święto (1)

T

Tęsknota (2)

Tłum (1)

Twórczość (2)

U

Upadek (3)

W

Warszawa (1)

Wiara (6)

Wiedza (1)

Władza (1)

Własność (1)

Wygnanie (1)

Wzrok (1)

Z

Zbawienie (1)

Zwątpienie (2)

Ż

Żałoba (2)

Żołnierz (1)

Życie jako wędrówka (1)

Gatunek: Wiersz

Najważniejsi twórcy
Tyrtajos, Safona, Symonides, Horacy, Owidiusz, H. Heine, M. Lermontow, A. Puszkin, P. Ronsard, A. Rimbaud, Ch. Baudelaire, W. Black, W. Wordsworth, T. S. Eliot; J. Kochanowski, J. A. Morsztyn, A. Mickiewicz, J. Słowacki, J. Tuwim, T. Peiper, J. Czechowicz, Cz. Miłosz, Z. Herbert, T. Różewicz, M. Białoszewski, R. Wojaczek, A. Bursa, A. Świrszczyńska, E. Lipska, W. Szymborska i inni

Mowa zorganizowana brzmieniowo i graficznie, której kompozycja opiera się na rytmie wyznaczanym przez powtarzalność pewnych segmentów: wyodrębnionych graficznie i intonacyjnie wersów oraz niekiedy — stóp (stałych układów głosek akcentowanych i nieakcentowanych) lub zestrojów akcentowych. Utwór często rymowany, o charakterze ekspresyjnym, niedosłowny (metaforyczny) — jego odczytywanie wiąże się z interpretacją znaczeń. Na budowę wiersza składają się: liczba strof, liczba wersów w strofie, liczba sylab w każdym wersie i układ rymów. Wyróżnia się liczne odmiany wiersza: stroficzny, stychiczny, biały, asylabiczny, sylabiczny, sylabotoniczny, toniczny, wolny, nieregularny oraz uwydatniające aspekt wizualny: carmina figurata, graficzny, poezja konkretna, gobelinowy.

Wiersz w Wikipedii

Autor: Cyprian Kamil Norwid

Ur.
24 września 1821 w Laskowie-Głuchach
Zm.
23 maja 1883 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Vade-mecum (1858-1866), Promethidion. Rzecz w dwóch dialogach z epilogiem (1851), Bema pamięci żałobny rapsod (1851), Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie (styczeń 1856), Do obywatela Johna Brown (1859), Wanda (1851), Krakus. Książę nieznany (1851), Czarne kwiaty (1856), Białe kwiaty (1856), Quidam. Przypowieść (1855-1857), Cywilizacja. Legenda (1861), Archeologia (1866), Rzecz o wolności słowa (1869), Pierścień Wielkiej Damy, czyli Ex-machina Durejko (1872), Ad leones! (1883)

Polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, tworzył także prace plastyczne. Jego edukacja miała charakter niesystematyczny, można więc powiedzieć, że we wszystkich uprawianych dziedzinach sztuki był samoukiem. Będąc żarliwym miłośnikiem piękna, służył mu nie tylko jako poeta, ale także jako rysownik, akwarelista, medalier i rzeźbiarz.
Zaliczany jest do grona największych polskich romantycznych poetów emigracyjnych: utrzymywał nie tylko osobiste kontakty, ale również literacką wymianę zdań z najwybitniejszymi postaciami z tego kręgu - Z. Krasińskim, A. Mickiewiczem, J. Słowackim, F. Chopinem.
Jednakże charakter twórczości Norwida każe historykom literatury łączyć go z nurtem klasycyzmu i parnasizmu. W swojej twórczości stworzył i ukształtował na nowo takie środki stylistycznie jak: przemilczenie, przybliżenie, zamierzona wieloznaczność, swoiste wykorzystanie aluzji, alegorii i symbolu. Teksty Norwida nasycone są refleksją filozoficzną.
Jeśli chodzi o postawę ideową, Norwid był tradycjonalistą, ale zarazem wrogiem wszystkiego, co nazywano nieoświeconym konserwatyzmem. Początkowo związany z warszawskim środowiskiem literackim (m. in. z Cyganerią Warszawską), większość swego życia spędził poza krajem. Przebywał w wielu miastach europejskich: Dreźnie, Wenecji, Florencji, Rzymie (podczas Wiosny Ludów), Berlinie, Paryżu, a w 1853 r. udał się do Stanów Zjednoczonych. Zza oceanu wrócił jednak na wieść o wojnie krymskiej (później jeszcze wielkie ożywienie poety wywołał wybuch powstania 1863r.), by zamieszkać w Londynie, a następnie ponownie w Paryżu. Tu też zmarł w nędzy, w przytułku, w Domu św. Kazimierza i został pochowany na cmentarzu w Montmorency. Żył nader skromnie, cierpiał z powodu nasilającej się stopniowo głuchoty i ślepoty, chorował na gruźlicę.
Za życia zdołał niewiele ze swych utworów wydać, był twórcą niezrozumianym i niedocenianym, stał się wielkim odkryciem dopiero w okresie Młodej Polski za sprawą obszernej publikacji pism poety przygotowanej przez Z. Przesmyckiego (pseud. Miriam), redaktora Chimery w latach 1901-1907. Wielkie zasługi dla przywrócenia Norwida literaturze polskiej uczynił autor wydania krytycznego Pism wszystkich (1971-1976) J. W. Gomulicki.

Cyprian Kamil Norwid w serwisie Lektury.Gazeta.pl
Cyprian Kamil Norwid w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie