5523 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | biologia, biologiczny | czeski | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | pogardliwe | polski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | rodzaj żeński | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | wojskowy | węgierski | włoski | łacina, łacińskie

Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 1680 przypisów.

F.AFirst Arts; dyplom wykształcenia niższego. [przypis edytorski]

Fabijusza — Fabiusza; tu: forma wydłużona (zgodna z daw. wymową) dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]

Fabius — właśc. Quintus Fabius Maximus (ok. 280–203 p.n.e.), rzymski polityk i generał, słynny ze swej ostrożności, jako wódz podczas wojny punickiej otrzymał przydomek Cunctator, tj. zwlekający.

Fabiusz — Quintus Fabius Maximus Verrucosus Cunctator (ok. 280 p.n.e.–203 p.n.e.) rzymski polityk i wódz z czasów II wojny punickiej, stosował przeciw Hannibalowi taktykę wyczekującą. [przypis edytorski]

Fabrycjusz, Caius Fabricius Luscinus (IV/III w. p.n.e.) — wódz rzymski przez autorów staroż. uważany za wzór prawości i surowości obyczajów; wzmiankowany także w Boskiej komedii Dantego (Czyściec, XX). [przypis edytorski]

fabryka lubelska — Zakłady Mechaniczne E. Plage i T. Laśkiewicz, w latach 1921–1935 produkowały samoloty Lublin. W 1936 roku znacjonalizowane i przekształcone w Lubelską Wytwórnię Samolotów, która działała do 1939 roku. [przypis edytorski]

fabrykantka aniołków (daw. pot.) — położna zajmująca się zarobkowo nielegalnymi aborcjami. [przypis edytorski]

fabryki fabulistyczne — fabryki opowieści. [przypis edytorski]

face à main (fr.) — rodzaj okularów z długą rączką do trzymania; lorgnon. [przypis edytorski]

facecista (daw.) — żartowniś; por. facecja. [przypis edytorski]

facecja (daw.) — dowcip, żart, coś wymyślnego. [przypis edytorski]

facecja (daw.) — żart, dowcip, anegdota; tu: zabawa. [przypis edytorski]

facecja (daw.) — żart, wymysł, kaprys. [przypis edytorski]

facecja (przestarz.) — krótkie zabawne opowiadanie; tu: głupstwo. [przypis edytorski]

facecja (z łac. facetia) — żart, dowcip. [przypis edytorski]

facecja (z łac.) — żart, dowcip; tu: z ironią. [przypis edytorski]

facet z morskiej piany (iron.) — elegancik. [przypis edytorski]

facetka (gw. warsz.) — lekceważąco o kobiecie eleganckiej, która jednak nie jest damą. [przypis edytorski]

Facino Cane, właśc. Bonifacio Cane (1360–1412) — kondotier włoski słynący z okrucieństwa. [przypis edytorski]

facjata (daw., pot.) — twarz, oblicze. [przypis edytorski]

facjata — frontowa ściana kamienicy. [przypis edytorski]

facjata — mieszkanie a. pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem; daw., pot.: twarz. [przypis edytorski]

facjatka — mieszkanie a. pokój na poddaszu. [przypis edytorski]

facjatka — mieszkanie lub pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem. [przypis edytorski]

facjatka — pokój na poddaszu. [przypis edytorski]

facjatka — pomieszczenie na poddaszu z oknem na dachu. [przypis edytorski]

facjenda (daw., z łac.) — interes. [przypis edytorski]

facolet a. facelet (daw., z wł.) — chustka, szczególnie chustka do nosa. [przypis edytorski]

facsimile — tu znajdowała się reprodukcja z tekstem franc. oraz z ilustracją przedstawiająca trzech wisielców. [przypis edytorski]

factotum (łac. fac totum: rób wszystko) — zaufana osoba, wypełniająca wszelkie polecenia. [przypis edytorski]

factotum (łac.) — służący lub inna osoba wykonująca wiele różnych czynności. [przypis edytorski]

factotum (łac.) — totumfacki; osoba zaufana, spełniająca usługi wszelkiego rodzaju. [przypis edytorski]

factotum wyrosło — w odniesieniu do zaczerpniętego z łaciny rzeczownika rodzaju nijakiego factotum (totumfacki) autorka konsekwentnie stosuje czasowniki również w formie nijakiej. [przypis edytorski]

factum brutum (łac.) — ciężki (tępy, tu: nieopracowany) czyn. [przypis edytorski]

factum (łac.) — czyn, dzieło, postępowanie, fakt. [przypis edytorski]

façon d'être (fr.) — sposób bycia. [przypis edytorski]

Faenza — miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, położone w pobliżu Rawenny, słynące od średniowiecza z wyrobów fajansowych, którym miasto użyczyło swej nazwy.

Faeton — Faeton, jako bają poetowie, był syn Słońca, u którego raz uprosił, że mu dopuścił wóz swój wieść; ale iż nie umiał, konie się rozbiegały, zaczem się świat zagorzał; przeto Jupiter zrzucił go na dół do rzeki Eridanu. To dla tego zmyślono, aby się nikt tego nie poważył sprawować, czemu nie sprosta (przypis źródła). [przypis edytorski]

Faeton — koń z rydwanu Jutrzenki, imię znaczy: Jaśniejący. [przypis edytorski]

faeton — lekki czterokołowy powóz. [przypis edytorski]

faeton — lekki powóz używany do spacerów. [przypis edytorski]

Faeton (mit. gr.) — syn boga słońca Heliosa oraz Okeanidy Klimene, której mężem był śmiertelnik, król Etiopii, Merops. Na prośbę Faetona Helios pozwolił mu przez jeden dzień powozić rydwanem słońca. Kiedy Faeton ruszył w drogę, okazało się, że nie potrafi kontrolować koni, które poniosły i zjechały z ustalonej trasy. Ponieważ światu groziło spalenie, Zeus zmuszony był zabić Faetona piorunem. [przypis edytorski]

faeton — ptak wodny, będący bardzo zwinnym lotnikiem. [przypis edytorski]

faeton — tu: niezadaszony pojazd konny, najczęściej dwuosobowy. [przypis edytorski]

fagas (daw.) — służący, lokaj (dziś pogard.: służalec a. kochanek). [przypis edytorski]

fagasować (daw. pot.) — donosić, skarżyć. [przypis edytorski]

fagasować — wysługiwać się, podlizywać. [przypis edytorski]

Fagon, Guy-Crescent (1638–1718) — francuski lekarz i botanik, gł. lekarz nadworny Ludwika XIV, dyrektor Ogrodu Królewskiego. [przypis edytorski]

Fagus, własc. Georges Faillet (1872–1933) — fr. poeta, symbolista. [przypis edytorski]

faif a. fajf (daw., z ang. five o'clock: godzina piąta) — spotkanie towarzyskie o piątej po południu, połączone z piciem herbaty, a często także z tańcami. [przypis edytorski]

fait divers (fr.) — rozmaitości. [przypis edytorski]

fait la fête (fr.) — jest hulaką. [przypis edytorski]

faites vos jeux (fr.) — stawiajcie zakłady; okrzyk krupiera w kasynie przy rozpoczęciu partii ruletki. [przypis edytorski]

faites vos jeux, messieurs (fr.) — panowie, zaczynajcie grę (okrzyk krupiera w salonach gry). [przypis edytorski]

faites votre jeu, messieurs (fr.) — proszę obstawiać, panowie. [przypis edytorski]

faits divers (fr.) — fakty różne; określenie rubryki z drobnymi notatkami na temat niedawnych wydarzeń i wypadków.

faits, traits (fr.) — czyny, cechy. [przypis edytorski]

fajansowy — czyli zrobiony z tworzywa ceramicznego, którego głównym składnikiem jest biała glinka. [przypis edytorski]

fajerant a. fajrant (daw., z niem.) — czas wolny. [przypis edytorski]

fajerant a. fajrant (pot., z niem. Feierabend) — koniec dnia pracy a. przerwa w pracy; czas wolny po pracy. [przypis edytorski]

fajerant a. fajrant (z niem., daw. pot.) — koniec pracy. [przypis edytorski]

fajerka (z niem. Feuer: ogień) (daw.) — piecyk przenośny. [przypis edytorski]

fajerka — żeliwna obręcz, służąca do regulacji wielkości otworu w płycie kuchennej. [przypis edytorski]

fajerka — żeliwna obręcz zmniejszająca otwór w płycie kuchennej (zwykle było ich kilka i można je było wyjmować). [przypis edytorski]

fajf (daw., z ang. five o'clock) — spotkanie towarzyskie, herbatka o piątej po południu. [przypis edytorski]

fajf (z ang.) — stałe popołudniowe spotkania w prywatnych domach, daw. zwyczajowo odbywające się o piątej (stąd nazwa). [przypis edytorski]

fajgiel (daw. pot.) — rubel. [przypis edytorski]

fajgiel (gw.) — rubel. [przypis edytorski]

fajn (jidisz) — piękny, świetny. [przypis edytorski]

fajn (jidysz) — pięknie, doskonale, w porządku. [przypis edytorski]

Fajnagiel — Gregor von Feinagle, 1765–?, autor systemu mnemotechnicznego. [przypis edytorski]

Fajnops — wyróżniający się wojownik trojański. [przypis edytorski]

fajny (z jidysz fajn) — w porządku. [przypis edytorski]

Fajstos — miasto na Krecie, istniejące już w epoce minojskiej. [przypis edytorski]

fakcja (daw.) — partia, stronnictwo. [przypis edytorski]

fakcja (daw.) — stronnictwo, koteria; zmowa, wichrzenie. [przypis edytorski]

fakcja (daw., z łac. factio) — knowanie, wichrzenie, zmowa; stronnictwo, partia. [przypis edytorski]

fakelcug (niem. fackelzug ) — nocna parada z płonącymi pochodniami. [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie