TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5553 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | prawo, prawnicze | przestarzałe | rodzaj żeński | regionalne | rosyjski | rzadki | staropolskie | ukraiński | wojskowy | włoski | łacina, łacińskie | żartobliwie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


2667 footnotes found

immanentny (filoz.) — tkwiący w czymś, niewynikający z działania czynnika zewnętrznego. [przypis edytorski]

immanentny (filoz.) — zawarty w czymś. [przypis edytorski]

immarcescibilem (łac.) — niezwiędłe, niezatarte. [przypis redakcyjny]

immediate (łac.) — bezpośrednio. [przypis redakcyjny]

Immer hinein (niem.) — Zawsze do środka. [przypis edytorski]

immer langsam voran (niem.) — przede wszystkim zawsze powoli. [przypis edytorski]

immer (niem.) — zawsze. [przypis edytorski]

immerhin wird an iranische Beeinfluszung zunächst zu denken sein (niem.) — mimo wszystko jest tu do pomyślenia wpływ irański. [przypis edytorski]

Immortalia (…) notantes — Lucretius, De rerum natura, V, 122.

Immunis (…) mica (łac.) — „Kto czystą ręką dotknie ołtarzy,/ Choć nie da bóstwu żertwy bogatej, Gdy świętą mąkę i sól zapraży/ Snadnie ubłaga gniewne penaty” (Horatius, Odae, III, 23, 17; tłum. Edmund Cięglewicz).

immunitas (łac.) — nietykalność, przywilej. [przypis edytorski]

immunitatem (łac.) — wolności. [przypis redakcyjny]

imnę się — forma utworzona od imać się: chwytać za coś. [przypis edytorski]

imo (daw.) — mimo, obok. [przypis redakcyjny]

imo — mimo [tj. obok; red. WL]. [przypis redakcyjny]

imo praxim (łac.) — mimo zwyczaju. [przypis redakcyjny]

imo te dostojeństwa (daw.) — oprócz tych dostojeństw. [przypis edytorski]

Imogena — postać kobieca ze sztuki Cymbelin Szekspira, córka tytułowego króla Brytanii. [przypis edytorski]

Imogena — postać z Cymbelina Szekspira [przypis edytorski]

Imola — miasto we Włoszech, położone nad rzeką Santerno, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Bolonia.

imość (daw.) — skrót od: jej miłość pani. [przypis edytorski]

impari nec eo quem Veritas meretur affectu (łac.) — nie z takim samym uczuciem i nie z takim, na jakie by prawda zasługiwała. [przypis redakcyjny]

imparitatem (łac.) — nierówność; tu: o zarzucie niższości stanu. [przypis edytorski]

impavidum ferient ruinae (…) — cytat z Horacego, Pieśni III, 3, 8: ruiny się zwalą na niego, a on nieustraszony nie drgnie. [przypis edytorski]

impediment (z łac.) — przeszkoda, kłopot. [przypis redakcyjny]

impediment (z łac.) — przeszkoda, trudność. [przypis redakcyjny]

impedimenta (lm; łac. impedire: hamować) — przeszkody. [przypis edytorski]

impedimenta (łac.) — przeszkody. [przypis redakcyjny]

impedimenta (łac.) — przeszkody, utrudnienia. [przypis redakcyjny]

impedimentum (łac.) — bagaż, przeszkoda. [przypis edytorski]

impedimentum (łac.) — przeszkoda, kłopot. [przypis edytorski]

impedimentum (z łac.) — przeszkoda; tu B. lm impedimenta. [przypis redakcyjny]

impediować — przeszkadzać. [przypis redakcyjny]

… impedito dal mio solito dolore di testa — te ostatnie słowa w jęz. włosk dopisał Jan Kaz. własną ręką. (Przekład: „Nie piszę Ci własnoręcznie, bo mi przeszkadza zwykły mój ból głowy”). [przypis autorski]

impedyment — przeszkoda. [przypis edytorski]

impedyment — przeszkody. [przypis redakcyjny]

impedyment (z łac.) — zawada, przeszkoda. [przypis edytorski]

impedymenta (łac. forma lm) — przeszkody. [przypis redakcyjny]

impedymenta (…) obóz — artykuły wojskowe zakazywały pojedynków w obozie. [przypis redakcyjny]

impellens (…) ruina — Lucretius, De rerum natura, I, 149.

imperator rzymski — Carducci zupełnie słusznie nazywa projektowany przez Danta związek ludów Una cristiana republica (L’opera di Dante 29). [przypis autorski]

imperator — tu: tytuł władców Rosji od czasów Piotra I. [przypis edytorski]

imperatorowa rosyjska — Katarzyna II Wielka (1729–1796), żona cesarza Piotra III, po dokonaniu w 1762 zamachu stanu samodzielna cesarzowa Rosji. [przypis edytorski]

imperatyw kategoryczny — w filozofii Kanta: bezwarunkowy nakaz moralny każący jednostce postępować tak, że w jej przekonaniu reguły tego postępowania mogłyby stanowić powszechne zasady. [przypis edytorski]

imperatyw — tu: zdanie rozkazujące. [przypis edytorski]

imperatyw (z łac.) — nakaz, zasada. [przypis edytorski]

Imperet (…) hostem (łac.) — „Ma, dopóki wróg walczy, władzy, siły zażyć,/ Ale gdy wróg na ziemi, ma mieć nad nim litość” (Horatius, Odae, II, 51; tłum. Edmund Cięglewicz).

imperial — górna, otwarta część omnibusu. [przypis redakcyjny]

imperiał — dawna złota moneta rosyjska wartości dziesięciu rubli srebrnych. [przypis redakcyjny]

imperiał — w carskiej Rosji złota moneta wartości 15 rb. [przypis redakcyjny]

imperiał — złota moneta używana w carskiej Rosji. [przypis edytorski]

imperiose (łac.) — hardo. [przypis redakcyjny]

imperiosus mulier (łac.) — chciwy władzy babsztyl. [przypis redakcyjny]

imperiti (…) errent — Quintilianus, Institutio oratoria, II, 17.

imperium (łac.) — cesarstwo. [przypis redakcyjny]

imperium (łac.) — państwo. [przypis redakcyjny]

imperium, nad którym słońce nigdy nie zachodzi — określenie globalnego mocarstwa tak rozległego, że zawsze w jakiejś jego części trwa dzień; w XIX w. używane w odniesieniu do brytyjskiego imperium kolonialnego, którego terytorium osiągnęło wówczas rozmiar większy niż jakiegokolwiek innego imperium w historii świata. [przypis edytorski]

imperium potissimum floret (łac.) — państwo najbardziej kwitnie. [przypis redakcyjny]

Imperium Romanum (łac.) — imperium rzymskie. [przypis edytorski]

impertynencja — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]

impertynencja — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]

impertynencja — obraźliwe zachowanie. [przypis edytorski]

impertynencje — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]

impertynencko — niegrzecznie. [przypis redakcyjny]

impertynentka — forma żeńska od impertynent: człowiek niegrzeczny [przypis edytorski]

impertynentka — osoba zuchwała i bezczelna, lekceważąca innych. [przypis edytorski]

impet (daw.) — tu: podnieta. [przypis redakcyjny]

impet — pęd. [przypis edytorski]

impet — rozpęd, rozmach. [przypis redakcyjny]

impet — tu: popęd. [przypis redakcyjny]

impet — tu: zamach, uderzenie. [przypis redakcyjny]

impet tu: — zawziętość. [przypis redakcyjny]

impet — tu: zawziętość. [przypis redakcyjny]

impet — zawziętość. [przypis redakcyjny]

impetycznie — gwałtownie. [przypis edytorski]

Impia tortorum (…) salusque patent — Nikczemny tłum oprawców niesyty krwi niewinnej przez długie czasy dawał tu żer swym szałom. Dziś, gdy ojczyzna pozyskała spokój, dziś, gdy pokruszono pieczarę grabarzy, życie i zbawienie jawią się tam, kędy śmierć złowroga panowała. [przypis redakcyjny]

Impiger (…) coacta — Lucanus, Pharsalia, IV, 798.

implicite — w sposób wynikający z kontekstu, dorozumiany, niejawnie. [przypis edytorski]

impluvium (łac.) — płytki zbiornik wodny w atrium, gromadzący wodę deszczową. [przypis edytorski]

impluvium — nazywał się wielki czworokątny otwór w dachu tej części domu rzymskiego, która zwała się atrium i stanowiła pewnego rodzaju kryty krużganek czy „hall” z wejściami do pokojów i dalszych części domu. Przez impluvium wchodziło światło i ściekała (do znajdującego się na dole compluvium, czyli sadzawki) woda deszczowa. [przypis tłumacza]

impluvium — zagłębienie, gdzie spływała woda z compluvium. [przypis redakcyjny]

Close

* Loading