Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur... Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

5672 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


2959 footnotes found

Imogena — postać kobieca ze sztuki Cymbelin Szekspira, córka tytułowego króla Brytanii. [przypis edytorski]

Imogena — postać z Cymbelina Szekspira [przypis edytorski]

Imola — miasto we Włoszech, położone nad rzeką Santerno, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Bolonia. [przypis edytorski]

imo — mimo [tj. obok; red. WL]. [przypis redakcyjny]

imo praxim (łac.) — mimo zwyczaju. [przypis redakcyjny]

I mord o pomstę woła z przesiąkłej krwią głębiny — krew niewinnie przelana wywołuje boginie-mścicielki, Erynie, mieszkające w głębi ziemi, w Hadesie. [przypis redakcyjny]

imość (daw.) — skrót od: jej miłość pani. [przypis edytorski]

I'm osom, cool (właśc. z ang. I”m awsome, cool) — Jestem obłędny, fajny. [przypis edytorski]

imo (starop.) — mimo; nie zważając na co; imo przyrodzenie: mimo przyrodzenia, wbrew naturze. [przypis edytorski]

imo (starop.) — mimo; puszczać imo się: puszczać mimo siebie, puszczać bokiem, omijać. [przypis edytorski]

imo te dostojeństwa (daw.) — oprócz tych dostojeństw. [przypis edytorski]

i może przytłumia — Wyrazy te opuszczone są w wyd. 1774 r. (Amsterdam). [przypis tłumacza]

Im państwo jest bogatsze, tym bardziej jego względny zbytek je wzbogaca; wtedy trzeba się wystrzegać tworzenia względnych praw przeciw zbytkowi. Wytłumaczymy to bliżej w księdze o handlu — Patrz ks. XX, rozdz. 20. [przypis autorski]

impari nec eo quem Veritas meretur affectu (łac.) — nie z takim samym uczuciem i nie z takim, na jakie by prawda zasługiwała. [przypis redakcyjny]

imparitatem (łac.) — nierówność; tu: o zarzucie niższości stanu. [przypis edytorski]

impavidum ferient ruinae (…) — cytat z Horacego, Pieśni III, 3, 8: ruiny się zwalą na niego, a on nieustraszony nie drgnie. [przypis edytorski]

impedimenta (łac.) — przeszkody. [przypis redakcyjny]

impedimenta (łac.) — przeszkody, utrudnienia. [przypis redakcyjny]

impedimenta (lm; łac. impedire: hamować) — przeszkody. [przypis edytorski]

impedimentum (łac.) — bagaż, przeszkoda. [przypis edytorski]

impedimentum (łac.) — przeszkoda, kłopot. [przypis edytorski]

impedimentum (z łac.) — przeszkoda; tu B. lm impedimenta. [przypis redakcyjny]

impediment (z łac.) — przeszkoda, kłopot. [przypis redakcyjny]

impediment (z łac.) — przeszkoda, trudność. [przypis redakcyjny]

impediować — przeszkadzać. [przypis redakcyjny]

… impedito dal mio solito dolore di testa — te ostatnie słowa w jęz. włosk dopisał Jan Kaz. własną ręką. (Przekład: „Nie piszę Ci własnoręcznie, bo mi przeszkadza zwykły mój ból głowy”). [przypis autorski]

impedymenta (łac. forma lm) — przeszkody. [przypis redakcyjny]

impedymenta (…) obóz — artykuły wojskowe zakazywały pojedynków w obozie. [przypis redakcyjny]

impedyment — przeszkoda. [przypis edytorski]

impedyment — przeszkody. [przypis redakcyjny]

impedyment (z łac.) — zawada, przeszkoda. [przypis edytorski]

impellens (…) ruina — Lucretius, De rerum natura, I, 149. [przypis tłumacza]

imperatorowa rosyjska — Katarzyna II Wielka (1729–1796), żona cesarza Piotra III, po dokonaniu w 1762 zamachu stanu samodzielna cesarzowa Rosji. [przypis edytorski]

imperator rzymski — Carducci zupełnie słusznie nazywa projektowany przez Danta związek ludów Una cristiana republica (L’opera di Dante 29). [przypis autorski]

imperator — tu: tytuł władców Rosji od czasów Piotra I. [przypis edytorski]

imperatyw kategoryczny — w filozofii Kanta: bezwarunkowy nakaz moralny każący jednostce postępować tak, że w jej przekonaniu reguły tego postępowania mogłyby stanowić powszechne zasady. [przypis edytorski]

imperatyw — tu: zdanie rozkazujące. [przypis edytorski]

imperatyw (z łac.) — nakaz, zasada. [przypis edytorski]

Imperet (…) hostem (łac.) — „Ma, dopóki wróg walczy, władzy, siły zażyć,/ Ale gdy wróg na ziemi, ma mieć nad nim litość” (Horatius, Odae, II, 51; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]

imperiał — dawna złota moneta rosyjska wartości dziesięciu rubli srebrnych. [przypis redakcyjny]

imperiał — w carskiej Rosji złota moneta wartości 15 rb. [przypis redakcyjny]

imperiał — złota moneta używana w carskiej Rosji. [przypis edytorski]

imperial — górna, otwarta część omnibusu. [przypis redakcyjny]

imperiose (łac.) — hardo. [przypis redakcyjny]

imperiosus mulier (łac.) — chciwy władzy babsztyl. [przypis redakcyjny]

imperiti (…) errent — Quintilianus, Institutio oratoria, II, 17. [przypis tłumacza]

imperium in imperio (łac.) — państwo w państwie. [przypis edytorski]

imperium (łac.) — cesarstwo. [przypis redakcyjny]

imperium (łac.) — państwo. [przypis redakcyjny]

imperium, nad którym słońce nigdy nie zachodzi — określenie globalnego mocarstwa tak rozległego, że zawsze w jakiejś jego części trwa dzień; w XIX w. używane w odniesieniu do brytyjskiego imperium kolonialnego, którego terytorium osiągnęło wówczas rozmiar większy niż jakiegokolwiek innego imperium w historii świata. [przypis edytorski]

imperium potissimum floret (łac.) — państwo najbardziej kwitnie. [przypis redakcyjny]

Imperium Romanum (łac.) — imperium rzymskie. [przypis edytorski]

impertynencja — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]

impertynencja — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]

impertynencja — obraźliwe zachowanie. [przypis edytorski]

impertynencje — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]

impertynencko — niegrzecznie. [przypis redakcyjny]

impertynentka — forma żeńska od impertynent: człowiek niegrzeczny [przypis edytorski]

impertynentka — osoba zuchwała i bezczelna, lekceważąca innych. [przypis edytorski]

impet (daw.) — tu: podnieta. [przypis redakcyjny]

impet — pęd. [przypis edytorski]

impet — rozpęd, rozmach. [przypis redakcyjny]

impet — tu: popęd. [przypis redakcyjny]

impet — tu: zamach, uderzenie. [przypis redakcyjny]

impet — tu: zawziętość. [przypis redakcyjny]

impet tu: — zawziętość. [przypis redakcyjny]

impetycznie — gwałtownie. [przypis edytorski]

impet — zawziętość. [przypis redakcyjny]

Impia tortorum (…) salusque patent — Nikczemny tłum oprawców niesyty krwi niewinnej przez długie czasy dawał tu żer swym szałom. Dziś, gdy ojczyzna pozyskała spokój, dziś, gdy pokruszono pieczarę grabarzy, życie i zbawienie jawią się tam, kędy śmierć złowroga panowała. [przypis redakcyjny]

Impiger (…) coacta — Lucanus, Pharsalia, IV, 798. [przypis tłumacza]

Impius (…) habebit — Vergilius, Aeneida, I, 71. [przypis tłumacza]

implicite (łac.) — w sposób wynikający z kontekstu, dorozumiany; niejawnie. [przypis edytorski]

implicite — w sposób wynikający z kontekstu, dorozumiany, niejawnie. [przypis edytorski]

impluvium (łac.) — płytki zbiornik wodny w atrium, gromadzący wodę deszczową. [przypis edytorski]

impluvium — nazywał się wielki czworokątny otwór w dachu tej części domu rzymskiego, która zwała się atrium i stanowiła pewnego rodzaju kryty krużganek czy „hall” z wejściami do pokojów i dalszych części domu. Przez impluvium wchodziło światło i ściekała (do znajdującego się na dole compluvium, czyli sadzawki) woda deszczowa. [przypis tłumacza]

impluvium — zagłębienie, gdzie spływała woda z compluvium. [przypis redakcyjny]

imponderabilia — rzeczy istotne, których jednak nie da się dokładnie zmierzyć. [przypis edytorski]

imponderabilia — rzeczy nie dające się dokładnie zmierzyć ani określić, a przy tym istotne. [przypis edytorski]

imponderabilia — rzeczy nieuchwytne, dosł. nie dające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]

imponderabilia (z łac.) — rzeczy nieuchwytne, dosł. niedające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]

imponere (łac.) — wmówić. [przypis redakcyjny]

Imponit (…) honestis — Iuvenalis, Satirae VI, 444. [przypis tłumacza]

imponujący — tu: okazujący swoją wyższość. [przypis edytorski]

Importunus (…) Quaercus — Horatius, Odae IV, 13, 9. [przypis tłumacza]

Close

* Loading