Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x

5981 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 1293 przypisy.

spuści (daw.) — ześlij (archaiczna forma trybu rozkazującego z końcówką na -i/-y). [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — liczyć na kogoś / na coś, pozwalać komuś / czemuś rozstrzygnąć. [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — liczyć (na kogoś), polegać (na kimś). [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — ufać komuś, polegać na kimś. [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — zdawać się na kogoś lub na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — liczyć na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]

spytałem Loni (daw.) — dziś popr. forma D.: spytałem Lonię. [przypis edytorski]

spyża (daw.) — jedzenie, pokarm, prowiant. [przypis edytorski]

spyża (daw.) — prowiant. [przypis edytorski]

srólki (daw., pot.) — zabawa dziecięca, polegająca układaniu na otwartej dłoni kilku kamyków, a następnie ich podrzucaniu tak, by złapać jak najwięcej. [przypis edytorski]

srodze (daw.) — bardzo, ogromnie. [przypis edytorski]

srogi (daw.) — ogromny, mocny. [przypis edytorski]

sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]

sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]

sromać się (daw.) — zastydzać się. [przypis edytorski]

srom (daw.) — hańba, wstyd. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd, hańba. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd; tu: przyzwoitość. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd, zawstydzenie; tu: nieśmiałość. [przypis edytorski]

sromota (daw.) — wstyd, uczucie pohańbienia. [przypis edytorski]

sromotnie (daw.) — haniebnie. [przypis edytorski]

sromotniejszy (daw.) — bardziej haniebny. [przypis edytorski]

sromotny (daw.) — haniebny; godny wstydu; wstydliwy. [przypis edytorski]

sromotny (daw.) — wstydliwy; haniebny. [przypis edytorski]

srożej (daw., gw.) — silniej, mocniej, bardziej. [przypis edytorski]

srożyć (daw.) — gniewać się, złościć. [przypis edytorski]

srożyć (daw.) — złościć się, gniewać. [przypis edytorski]

srybro (daw.) — srebro. [przypis edytorski]

srzeżoga (daw.) — lekka mgiełka w upalny dzień. [przypis edytorski]

stągiew (daw.) — duże naczynie o szerokim dnie. [przypis edytorski]

stągiew (daw.) — pojemne, wysokie i dość szerokie naczynie. [przypis edytorski]

stąpić (daw.) — dziś: postąpić a. stąpnąć. [przypis edytorski]

stąpić (daw.) — postawić krok. [przypis edytorski]

stąpić (daw.) — postawić stopę, nogę przy chodzeniu; dziś: stąpnąć. [przypis edytorski]

stać czymś (daw.) — istnieć dzięki czemuś; opierać się na czymś. [przypis edytorski]

stać na wstręcie (daw.) — przeszkadzać. [przypis edytorski]

stać o coś a. kogoś (daw., gw.) — zależeć na czymś a. kimś. [przypis edytorski]

stać o kogo (daw., gw.) — dbać o kogo; o żadnego nie stała: nie zależało jej na żadnym. [przypis edytorski]

stać o kogoś a. coś (daw.) — dbać o kogoś/coś, zależeć na kimś/czymś. [przypis edytorski]

stacja (daw.) — tu: postój, miejsce zatrzymania się. [przypis edytorski]

sta (daw.) — daw. D. słowa „sto”, odmienianego jak rzeczownik, dziś: stu. [przypis edytorski]

stadło (daw.) — małżeństwo; para małżeńska. [przypis edytorski]

stadło (daw.) — małżeństwo; para małżeńska. [przypis edytorski]

stadło (daw.) — małżeństwo, para. [przypis edytorski]

stadło (daw.) — małżeństwo, związek małżeński; para małżeńska; tu: gospodarstwo domowe. [przypis edytorski]

stadło (daw., pot.) — para małżeńska. [przypis edytorski]

stadło (daw.) — związek małżeński. [przypis edytorski]

staja (daw.) — dawna miara długości. [przypis edytorski]

stajanie (daw.) — miara odległości a. powierzchni. [przypis edytorski]

stajnie (daw.) — dziś forma N.lp: stajni. [przypis edytorski]

stałaby się (…) drażliwą (daw.) — dziś: stałaby się drażliwa. [przypis edytorski]

stalka (daw.) — przedmiot zrobiony ze stali; tu prawdopodobnie: stalówka (część pióra osadzana na obsadce i po zanurzeniu w atramencie służąca do pisania). [przypis edytorski]

stalka (daw.) — stalówka. [przypis edytorski]

stalony (daw.) — wzmocniony stalą. [przypis edytorski]

stanąć na wstręcie (daw.) — przeszkodzić. [przypis edytorski]

stanąć za coś (daw.) — stanowić wystarczającą równowartość czegoś. [przypis edytorski]

stancja (daw.) — izba, pokój, zwłaszcza wynajmowane; dziś: mieszkanie a. pokój wynajmowane uczniom a. studentom uczącym się poza miejscem stałego zamieszkania. [przypis edytorski]

stancja (daw.) — sypialnia, pokój gościa. [przypis edytorski]

stan (daw.) — państwo; tu lm: stany, ponieważ Szwajcaria stanowi federację autonomicznych kantonów (stanów), których rząd ma siedzibę w Bernie. [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie