Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.


Na stałe wspiera nas 377 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców.


Dołącz do darczyńców! Przyjaciele Wolnych Lektur zyskują wcześniejszy dostęp do nowych publikacji!
Potrzebujemy Twojej pomocy!

TAK, wpłacam
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

5614 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie

By language: all | polski


1303 footnotes found

sprawić się (daw.) — wywiązać sie z zadania. [przypis edytorski]

sprawić się o czem (daw.) — przekonać się. [przypis redakcyjny]

sprawować się (daw.) — bronić się, przedstawiając swoją sprawę. [przypis edytorski]

sprawować się (daw.) — usprawiedliwiać się. [przypis redakcyjny]

sprezentować się (daw., z łac. praesentare: pokazywać) — przedstawić się. [przypis edytorski]

sprośnie (daw.) — nieprzyzwoicie. [przypis edytorski]

sprośny (daw.) — nieprzyzwoity. [przypis edytorski]

sprośny (daw.) — występny; bezwstydny. [przypis edytorski]

sprośny (daw.) — występny, odrażający, potworny, godny potępienia. [przypis edytorski]

sprosny (daw.) — tu: skażony grzechem, hańbą. [przypis edytorski]

sprosny (daw.) — występny, rozpustny, grubiański. [przypis edytorski]

spruchniały (daw.) — dziś popr.: spróchniały. [przypis edytorski]

sprzęt (daw.) — zbiory plonów. [przypis edytorski]

sprzeciwić się czemuś (daw.) — iść w zawód, starać się przewyższyć. [przypis redakcyjny]

sprzeczliwy (daw.) — sprzeczny. [przypis edytorski]

sprzecznik (daw.) — ten, który się nie zgadza, który zaprzecza. [przypis edytorski]

spuma (daw., z wł.) — piana. [przypis redakcyjny]

spuma (daw., z wł.) — piana, ślina. [przypis redakcyjny]

spuść (gw., daw.) — zwolnij, przestań, zmniejsz. [przypis autorski]

spuść mu (daw.) — tu: oszczędź mu cierpień. [przypis edytorski]

spuść się na mnie (daw.) — zostaw to mnie, polegaj na mnie. [przypis edytorski]

spuścić się (daw.) — polegać, oprzeć się (na kimś), zaufać, zwierzyć się (komuś). [przypis edytorski]

spuścić się na kogoś (daw.) — polegać na kimś. [przypis redakcyjny]

spuścić się na kogoś (daw.) — zaufać komuś, polegać na kimś. [przypis edytorski]

spuścić się na kogoś (daw.) — zaufać komuś. [przypis edytorski]

spuścić się na kogoś (daw.) — zawierzyć komuś, podporządkować swoje działanie czyjejś opinii. [przypis edytorski]

spuścić się na kogoś (daw.) — zdać się na kogoś. [przypis edytorski]

spuści (daw.) — ześlij (archaiczna forma trybu rozkazującego z końcówką na -i/-y). [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — liczyć na kogoś / na coś, pozwalać komuś / czemuś rozstrzygnąć. [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — liczyć (na kogoś), polegać (na kimś). [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — polegać na kimś, liczyć na kogoś, ufać komuś. [przypis redakcyjny]

spuszczać się (daw.) — ufać komuś, polegać na kimś. [przypis edytorski]

spuszczać się (daw.) — zdawać się na kogoś lub na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — liczyć na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]

spuszczać się na kogoś (daw.) — polegać na kimś, liczyć na kogoś. [przypis edytorski]

spytałem Loni (daw.) — dziś popr. forma D.: spytałem Lonię. [przypis edytorski]

spyża (daw.) — jedzenie, pokarm, prowiant. [przypis edytorski]

spyża (daw.) — prowiant. [przypis edytorski]

srólki (daw., pot.) — zabawa dziecięca, polegająca układaniu na otwartej dłoni kilku kamyków, a następnie ich podrzucaniu tak, by złapać jak najwięcej. [przypis edytorski]

srodze (daw.) — bardzo, ogromnie. [przypis edytorski]

sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]

sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]

sromać się (daw.) — zastydzać się. [przypis edytorski]

srom (daw.) — hańba, wstyd. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd, hańba. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd; tu: przyzwoitość. [przypis edytorski]

srom (daw.) — wstyd, zawstydzenie; tu: nieśmiałość. [przypis edytorski]

sromota (daw.) — hańba, wstyd. [przypis edytorski]

sromota (daw.) — wstyd, uczucie pohańbienia. [przypis edytorski]

sromotny (daw.) — haniebny; godny wstydu; wstydliwy. [przypis edytorski]

sromotny (daw.) — wstydliwy; haniebny. [przypis edytorski]

srożej (daw., gw.) — silniej, mocniej, bardziej. [przypis edytorski]

srożyć (daw.) — złościć się, gniewać. [przypis edytorski]

srybro (daw.) — srebro. [przypis edytorski]

srzeżoga (daw.) — lekka mgiełka w upalny dzień. [przypis edytorski]

stągiew (daw.) — duże naczynie o szerokim dnie. [przypis edytorski]

stągiew (daw.) — pojemne, wysokie i dość szerokie naczynie. [przypis edytorski]

stąpić (daw.) — dziś: postąpić a. stąpnąć. [przypis edytorski]

stąpić (daw.) — postawić stopę, nogę przy chodzeniu; dziś: stąpnąć. [przypis edytorski]

Close

* Loading