Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur... Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

5672 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | chemiczny | chiński | czeski | dawne | ekonomiczny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żartobliwie

By language: all | polski


983 footnotes found

komysze (daw.) — tu: kryjówka, siedziba. [przypis edytorski]

kończyna (daw.) — koniec, kraniec. [przypis edytorski]

kończyna (daw.) — koniec, kraniec; tu: końcówka. [przypis edytorski]

kończyna (daw.) — kraniec, skraj. [przypis edytorski]

koncent (daw.) — harmonia. [przypis redakcyjny]

koncent (daw., z łac.) — współbrzmienie, harmonia, muzyka. [przypis redakcyjny]

koncept (daw.) — żart, pomysł. [przypis edytorski]

koncept (daw.) — żart; pomysł. [przypis edytorski]

koncept-praktykant (daw.) — aplikant biurowy. [przypis edytorski]

koncypient (daw.) — urzędnik niskiego szczebla, referent. [przypis edytorski]

kondel (daw., gw.) — kundel; tu: wyzwisko. [przypis edytorski]

kondel (daw.) — kundel, pies. [przypis edytorski]

kondel (daw.) — kundel; tu: wyzwisko. [przypis edytorski]

kondemnata (daw., z łac.) — wyrok sądowy. [przypis edytorski]

konduita (daw.) — prowadzenie się, zwłaszcza budzące zastrzeżenia etyczne. [przypis edytorski]

konduktor (daw.) — przewodnik elektryczny, tu: piorunochron. [przypis edytorski]

konduktor (daw.) — przewodnik, zwykle elektryczny. [przypis edytorski]

kondycja (daw.) — miejsce pracy; płatne zajęcie. [przypis edytorski]

kondycja (daw.) — posada nauczyciela domowego lub korepetytora, zwykle związana z wyjazdem na wieś. [przypis edytorski]

kondycja (daw.) — stan. [przypis edytorski]

kondycja (daw., z łac. condicio) — warunek. [przypis edytorski]

kondycje (daw., z łac.) — warunki. [przypis edytorski]

kondycje (daw., z łac.) — warunki. [przypis edytorski]

kondycje (daw., z łac.) — warunki. [przypis redakcyjny]

kondyment (daw.) — przyprawa. [przypis redakcyjny]

konew (daw.) — dzban. [przypis edytorski]

konfekta (daw., z niem.) — słodycze. [przypis edytorski]

konfekty (daw., od niem. Konfekt) — owoce smażone w cukrze, słodycze. [przypis edytorski]

konfekty (daw.) — owoce smażone w cukrze, słodycze. [przypis edytorski]

konfidencja (daw.) — poufałość, zażyłość. [przypis edytorski]

konfidencja (daw., z łac. confidentia: zaufanie) — poufałość, zażyłość. [przypis edytorski]

konfidencja (daw., z łac.) — poufałość, zażyłość. [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — tu: osoba zaufana, której powierza się sekrety; powiernik. [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — tu: zaufany przyjaciel, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — tu: zaufany przyjaciel, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — zaufany przyjaciel, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (z łac., daw.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (z łac., daw.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfortować (daw., z łac.) — pokrzepiać, pocieszać. [przypis edytorski]

konfundujący (daw.) — zawstydzający, zbijający z tropu. [przypis edytorski]

konfuzja (daw.) — zagubienie, zakłopotanie. [przypis edytorski]

koniarek (daw.) — pastuch koni. [przypis edytorski]

konifery (daw.) — drzewa iglaste. [przypis edytorski]

koniuszczek (daw.) — zdrobnienie od koniuszek; dziś raczej: koniuszeczek. [przypis edytorski]

konkury (daw.) — starania się o rękę kobiety. [przypis edytorski]

konserwować (daw.) — tu: zachować. [przypis edytorski]

konserwować (daw., z łac.) — przechowywać w niezmienionym, nienaruszonym stanie. [przypis edytorski]

konserwować (daw., z łac.) — zachowywać. [przypis edytorski]

konskrypcja (daw.) — pobór do wojska. [przypis edytorski]

konsulostwo (daw.) — urząd konsula, konsulat. [przypis edytorski]

konsulta (daw., z łac.) — rada. [przypis redakcyjny]

konsyderacja (daw.) — szacunek, poważanie. [przypis edytorski]

konsyderacja (daw., z łac.) — szacunek, poważanie. [przypis edytorski]

konsyderować (daw.) — poważać, szanować. [przypis edytorski]

konsyliarz (daw.) — członek rady, doradca (por. konsylium); lekarz, doktor. [przypis edytorski]

konsyliarz (daw.) — lekarz, doktor; ogólnie: radca, doradca. [przypis edytorski]

konsyliarzowa (daw.) — żona lekarza. [przypis edytorski]

konsylium (daw., z łac.) — rada, doradzanie; narada w jakiejś ważnej sprawie. [przypis edytorski]

konsystorz (daw.) — kuria biskupia, podległy biskupowi kościelny urząd administracyjny i sądowniczy; do kompetencji sądu konsystorskiego należało m.in. orzekanie w sprawach o unieważnienie małżeństwa. [przypis edytorski]

konsystorz (daw.) — kuria biskupia, podległy biskupowi kościelny urząd administracyjny i sądowniczy; do kompetencji sądu konsystorskiego należało np. orzekanie w sprawach o unieważnienie małżeństwa. [przypis edytorski]

kontempt (daw., z łac.) — wzgarda, obelga. [przypis redakcyjny]

kontenans (daw.) — pewność siebie. [przypis edytorski]

kontenans (daw., z fr.) — pewność siebie, odwaga. [przypis edytorski]

kontenta (daw., z łac.) — zadowolona. [przypis edytorski]

kontent (daw.) — zadowolony. [przypis edytorski]

kontenteca (daw., z wł.) — zadowolenie. [przypis edytorski]

kontenteca (daw., z wł.) — zadowolenie. [przypis redakcyjny]

kontentować (daw.) — zadowalać. [przypis edytorski]

kontentować się (daw.) — być zadowolonym. [przypis edytorski]

konterfekt (daw.) — obrazek, portret. [przypis edytorski]

konterfekt (daw.) — portret, podobizna. [przypis edytorski]

konterfekt (daw., z łac.) — wizerunek, obraz, portret. [przypis edytorski]

kontest (daw.) — oświadczenie. [przypis redakcyjny]

kontest (daw.) — świadectwo. [przypis redakcyjny]

kontest (daw.) — tu: oświadczenie. [przypis redakcyjny]

kontramarka (daw.) — znaczek, numerek otrzymywany przy oddawaniu ubrania na przechowanie personelowi w teatrze, sali koncertowej itp. [przypis edytorski]

kontramarkarnia (daw.) — szatnia; od kontramarka (daw.): znaczek, numerek otrzymywany przy oddawaniu ubrania na przechowanie personelowi w teatrze, sali koncertowej itp. [przypis edytorski]

kontrowersja (daw.) — różnica zdań, rozbieżność stanowisk a. sądów; polemika, spór, dyskusja. [przypis edytorski]

kontusz (daw.) — staropolski strój męski. [przypis edytorski]

konwikcja (daw., z łac.) — przekonanie. [przypis redakcyjny]

konwikcja (daw., z łac.) — wykazanie, udowodnienie komuś winy; pewność, przekonanie co do czegoś. [przypis edytorski]

Close

* Loading