TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5553 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | liczba mnoga | matematyka | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | rodzaj nijaki | rodzaj żeński | regionalne | rosyjski | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | łacina, łacińskie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


3691 footnotes found

łokieć — daw. miara długości, tu w znaczeniu miarki. [przypis edytorski]

łokieć — dawna jednostka miary, nieco ponad pół metra. [przypis edytorski]

łokieć — dawna jednostka miary, związana z długością ludzkiego przedramienia, używana już w starożytności; w zależności od czasu i regionu liczyła od 52 cm nawet do 114 cm. [przypis edytorski]

łokieć — dawna jednostka miary, zwykle ok. 55-75 cm. [przypis edytorski]

łokieć — dawna miara długości, łokieć warszawski — ok. 58 cm. [przypis redakcyjny]

łokieć — dawna miara długości, ok. 55–77 cm. [przypis edytorski]

łokieć — dawna miara długości. [przypis redakcyjny]

łokieć — dawna miara długości, w przybliżeniu odległość od stawu łokciowego do dłoni, ok. 55-77 cm. [przypis edytorski]

łokieć — jednostka miary długości, obejmująca 2 stopy a. 24 cale i równa ok. 60 cm. [przypis edytorski]

łokieć — jednostka miary długości. [przypis edytorski]

łokieć — tu: dawna miara długości; ok. 57–59 cm. [przypis edytorski]

łokieć — tu: miarka używana przez kupców do odmierzania długości sukna itp.; przedmiot symbolizujący stan mieszczański, podobnie jak szabla symbolizować ma stan szlachecki.

łokieć — tu: miarka używana przez kupców do odmierzania długości sukna itp. [przypis edytorski]

łokszyna — łazanki; rodzaj makaronu podawanego w szabas. [przypis edytorski]

Łoktek (daw. forma) — Łokietek. [przypis edytorski]

łoktuszka (daw.) — kobieta owinięta w łoktusę tj. w płachtę. [przypis edytorski]

łom — tu: obszar leśny z dużą ilością wiatrołomów, poprzewracanych drzew. [przypis edytorski]

łom — tu: połamane gałęzie, chrust. [przypis edytorski]

łom — tu: połamane gałęzie. [przypis edytorski]

łomać źrebięcia — por. II 50: każdy „łamie” przed czasem źrebię, nim dorośnie (przysłowie). [przypis redakcyjny]

łomki — łamliwy, mało wytrzymały. [przypis edytorski]

łomliwy — łamliwy, kruchy. [przypis edytorski]

Łomnica — drugi co do wysokości szczyt Tatr, znajdujący się na Słowacji. [przypis edytorski]

łomota — dziś popr.: łomocze. [przypis edytorski]

łomy — wyłomy. [przypis edytorski]

łoni (gw.) — przeszłego roku. [przypis autorski]

łoni (reg.) — w zeszłym roku. [przypis edytorski]

łono Abrahama — przen. zaświaty. [przypis edytorski]

łono (tutaj poet.) — piersi. [przypis edytorski]

łony — dziś popr. forma N.lm: łunami. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — ubiegłoroczny; o roku: zeszły. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łoński (gw.) — ubiegłoroczny; tu: tegoroczny. [przypis edytorski]

łoński (gw.) — zeszłoroczny, przeszły. [przypis edytorski]

łoński — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łońskiego roku (gw.) — zeszłego roku. [przypis edytorski]

Łopatin, Herman Aleksandrowicz (1845–1918) — ros. rewolucjonista, dziennikarz i pisarz; uczestnik walk we Włoszech pod wodzą Garibaldiego, członek I Międzynarodówki, przeciwnik Bakunina; w 1870 bezskutecznie usiłował uwolnić Czernyszewskiego z Syberii; podczas jednego z wyjazdów do Rosji aresztowany (1887), skazany na dożywotnie uwięzienie w Twierdzy Szlisselburskiej; po uwolnieniu w 1905 zaprzestał działalności politycznej. [przypis edytorski]

łopatka — tu: wiosło, pagaj. [przypis edytorski]

łopnąć (z ukr.) — trzasnąć, pęknąć. [przypis redakcyjny]

łopotający — dziś: łopoczący. [przypis edytorski]

łopuch — łopian, dziko rosnąca lecznicza roślina o dużych liściach. [przypis edytorski]

łopuch — łopian, dziko rosnąca roślina, której owoce to rzepy: koszyczki pokryte małymi haczykami, łatwo czepiające się futer i ubrań. [przypis edytorski]

Łopuchy lub malwy — po tych słowach w wersji oryginalnej, tzn. angielskiej, i w innych opracowaniach, są jeszcze dwie kwestie: „GONZALO: I był jej królem, cóż wtedy bym zrobił? SEBASTIAN: Dla braku wina — nie byłbyś pijany”. [przypis edytorski]

łosi kubrak — kubrak ze skóry łosia. [przypis edytorski]

Łosice — miasteczko w powiecie konstantynowskim (woj. lubelskie). [przypis redakcyjny]

łosiów, których (…) dotłukiwano — dziś: łosie, które (…) dobijano. [przypis edytorski]

Łostromecko — popr.: Ostromecko, wieś w pobliżu Bydgoszczy; tu w znaczeniu: butelkowana woda mineralna z Ostromecka. [przypis edytorski]

łosza — samica łosia, klępa. [przypis edytorski]

łotr żorż — David Lloyd George (1863–1945) premier Wielkiej Brytanii w okresie 1916–1922. [przypis edytorski]

łotry wyciągnęli się — dziś: łotry wyciągnęły się. [przypis edytorski]

łotrzyki — piraci. [przypis edytorski]

łowca — dziś popr. forma D.lp: łowcy. [przypis edytorski]

łowczy (daw.) — urzędnik dworski odpowiedzialny za organizację polowań. [przypis edytorski]

łowczy — urzędnik zajmujący się organizacją polowania. [przypis edytorski]

łowczyna (daw. forma) — łowczyni, myśliwa. [przypis redakcyjny]

Łowi ryby, jak stara przypowieść, w odmącie — przysłowie: łowić ryby w mętnej wodzie. [przypis edytorski]

Łowicz — miasto nad Bzurą ok. 80 km. od Warszawy w kier. na Sochaczew. [przypis redakcyjny]

łowiectwo żadnemu nie przeszkadza — łowiectwo nie przeszkadza, jak np. pijaństwo lub gra w kości, oddawaniu się literaturze, polityce lub innemu zajęciu. [przypis tłumacza]

łowko, moł, tańcujesz, mołodiec (z ros.) — zręcznie, mówi, tańcujesz, zuchu. [przypis edytorski]

łowóm — dziś popr. forma C. lm: łowom. [przypis edytorski]

łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]

łoza — długa gałązka, zwłaszcza wierzbowa, witka. [przypis edytorski]

łoza — długa gałązka, zwłaszcza wierzbowa, witka; tu: chłosta. [przypis edytorski]

łoza — długa gałązka, zwłaszcza wierzbowa, witka, wić; łozina; tu: chłosta. [przypis edytorski]

łoza — gałązki wierzbowe. [przypis edytorski]

łoza — krzew z rodziny wierzbowatych, osiągający wysokość do 5 m; wierzba szara. [przypis edytorski]

łoza — krzew z rodziny wierzbowatych; także: gałązki wierzbowe, tu jako narzędzie chłosty. [przypis edytorski]

łoza — krzew z rodziny wierzbowatych; tu: gałązki wierzbowe, często używane do wyplatania różnych sprzętów (koszyków, mebli itp.). [przypis edytorski]

łoza — rodzaj krzewu z rodziny wierzbowatych; wierzba szara. [przypis redakcyjny]

łoza — witka (tu jako narzędzie wykonywania kary chłosty). [przypis edytorski]

Close

* Loading