Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 437 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5728 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | celtycki | chemiczny | dawne | francuski | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | łacina, łacińskie | literacki, literatura | matematyka | medyczne | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wulgarne | żartobliwie

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 1182 przypisy.

wekslarz (daw., z niem: Wechsel: wymiana) — człowiek zajmujący się zawodowo wymianą pieniędzy. [przypis edytorski]

wełn (daw.) — fala morska. [przypis edytorski]

wełny (daw.) — fale morskie. [przypis edytorski]

wena (daw., z łac.) — żyła. [przypis edytorski]

wen (daw.) — precz. [przypis edytorski]

wendeta (daw., z wł.) — targ. [przypis redakcyjny]

weneracja (daw., z łac.) — głęboki szacunek, cześć. [przypis edytorski]

wenta (daw.) — kiermasz, z którego dochód przeznaczony jest na cele dobroczynne. [przypis edytorski]

wenta (daw.) — kiermasz, z którego dochody przeznaczone są na cele dobroczynne. [przypis edytorski]

werda a. werdo (daw., z niem. wer da: kto tu) — okrzyk strażników: kto idzie. [przypis edytorski]

werdo a. werda (daw., z niem. wer da: kto tu) — okrzyk strażników: kto idzie. [przypis edytorski]

weredyk (daw.) — człowiek mówiący prawdę bez względu na konsekwencje, prosto w oczy, bez ogródek, ryzykując zranienie kogoś, przykre następstwa dla siebie lub innych itp. [przypis edytorski]

werenda (daw.) — dziś: weranda; dobudówka: zadaszone, często również osłonięte ażurowymi a. szklanymi ścianami pomieszczenie znajdujące się przed wejściem do domu. [przypis edytorski]

werwena (daw.) — woda toaletowa z werbeny, rośliny o pachnących liściach i kwiatach. [przypis edytorski]

we śnieli to (daw.) — konstrukcja z partykułą -li; znaczenie: czy to we śnie (jest, dzieje się). [przypis edytorski]

we sforze (daw.) — w zgodzie. [przypis redakcyjny]

wesół i zdrów (daw.) — dawne, krótkie formy przymiotników w r.m.: wesoły i zdrowy. [przypis edytorski]

wespółek (daw.) — razem, wspólnie. [przypis edytorski]

wet (daw.) — słodki deser. [przypis edytorski]

wet (daw.) — smakołyk, deser. [przypis redakcyjny]

wetować (daw.) — wynagradzać sobie straty. [przypis edytorski]

wetować (daw.) — wynagradzać straty. [przypis edytorski]

We wierchym właśnie wchodził (daw., gw.) — wchodziłem właśnie pomiędzy wierchy (szczyty górskie). [przypis edytorski]

weźmi (daw.) — dziś popr. forma trybu rozkazującego: weź. [przypis edytorski]

wezbrać się (daw.) — [tu:] wybrać się. [przypis redakcyjny]

w giezłeczkach (gw., daw.) — w koszulkach. [przypis autorski]

w główną aleją (daw.) — dziś: w główną aleję. [przypis edytorski]

wiadomość (daw.) — wiedza o czymś, znajomość czegoś. [przypis edytorski]

wiadomy (daw.) — znany. [przypis edytorski]

wiano (daw.) — posag panny młodej. [przypis edytorski]

wiano (daw.) — posag, wyprawa kobiety wychodzącej za mąż. [przypis edytorski]

wiano (daw.) — ślubny dar męża dla żony, zabezpieczenie posagu. [przypis edytorski]

wiano (daw.) — ślubny dar męża dla żony, zabezpieczenie posagu. Tu niejasne: czy chodzi o posag, który Witold zgromadził dla córki, czy może zebrał oznacza tu dostał. [przypis edytorski]

wiardunk (daw.) — podatek, czwarta część grzywny. [przypis edytorski]

wiarę strzymać (daw.) — dotrzymać słowa. [przypis edytorski]

wiarować (daw.) — wystrzegać się. [przypis edytorski]

wiarozmienny (daw.) — niedochowujący wiary, niedotrzymujący słowa. [przypis edytorski]

wiary nie dotrzymywać (daw.) — łamać dane słowo; por. wiarołomstwo. [przypis edytorski]

wicerej, wicereg (daw.) — wicekról, zastępca lub namiestnik króla. [przypis edytorski]

wichrzysty (daw.) — pełen wichrów, wietrzny, burzliwy. [przypis edytorski]

wideta (daw.) — czujka. [przypis edytorski]

wideta (daw.) — posterunek strażniczy, warta; tu: straż przednia. [przypis edytorski]

wideta (daw.) — warta; na widecie — na straży. [przypis edytorski]

widma (daw.) — wid'ma, wiedźma, czarownica. [przypis redakcyjny]

widno (daw., gw.) — widocznie. [przypis edytorski]

widny (daw.) — dziś: widoczny. [przypis edytorski]

widny (daw.) — widoczny, dostrzegalny. [przypis edytorski]

widny (daw.) — widoczny, znany. [przypis edytorski]

widoczna (daw.) — widoczne jest. [przypis edytorski]

widoczyć (daw.) — rozjaśniać. [przypis redakcyjny]

widoczyć (daw.) — świadczyć. [przypis redakcyjny]

widomie (daw.) — dziś popr.: widocznie; w sposób dostrzegalny. [przypis edytorski]

widomie (daw.) — dziś popr.: widocznie; w widoczny sposób. [przypis edytorski]

widomie (daw.) — widocznie; w sposób zauważalny. [przypis edytorski]

widomie (daw.) — widocznie; w widoczny sposób. [przypis edytorski]

Widzę, iż go k'domu teszno (daw.) — widzę, że mu tęskno do domu. [przypis edytorski]

widziałżeś (daw.) — konstrukcja z partykułą -że-; znaczenie: czyś widział, czy widziałeś. [przypis edytorski]

więcéj (daw.; wym.: więcy) — obecność é tzw. pochylonego zmienia brzmienie wyrazu, przez co rymuje się on z wcześniej użytym słowem „tysięcy”. [przypis edytorski]

więcejśmy nie warci (daw.) — nie jesteśmy więcej warci. [przypis edytorski]

więcej tysiąca (daw.) — więcej niż tysiąc. [przypis edytorski]

więcem się ułakomił (daw.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: więc się ułakomiłem (połakomiłem). [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie