Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

5669 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | francuski | hiszpański | łacina, łacińskie | mitologia rzymska | niemiecki | portugalski | potocznie | rosyjski | włoski

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


784 footnotes found

Vera Cruz — ob. Veracruz, miasto portowe w Meksyku, nad Zat. Meksykańską; zał. w 1519 przez Corteza, było pierwszą hiszpańską osadą na terenie ob. Meksyku, w XVI–XVII w. stanowiło najważniejszy port hiszpańskiej Ameryki. [przypis edytorski]

Vera (…) iudicat — Cicero, De officiis, I, 19. [przypis tłumacza]

veramente (wł.) — naprawdę. [przypis edytorski]

vera rerum vocabula (łac.) — prawdziwe nazwy rzeczy. [przypis edytorski]

verba pro verbis (łac.) — od słowa do słowa. [przypis redakcyjny]

Verbaque (…) sequentur (łac.) — „Rzecz przemyślaną określą słowa wymowne i łatwe” (Horatius, Ars poetica, 311; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]

verba veritatis (łac.) — słowa prawdy. [przypis redakcyjny]

verba volant (łac.) — słowa ulatują. [przypis edytorski]

verbis indisciplinatis (łac.) — słowami nieuświęconymi. [przypis tłumacza]

Verbis (…) mentem — Horacy, Epistulae, II, 2, 36. [przypis tłumacza]

verbo dicam (łac.) — słowem. [przypis redakcyjny]

verboten (niem.) — zakazane, zabronione. [przypis edytorski]

verboten (niem.) — zakazany, wzbroniony. [przypis edytorski]

verbum (łac.) — czasownik. [przypis edytorski]

verbum (łac.) — słowo. [przypis edytorski]

verbum sat [sapienti] (łac.) — słowo wystarcza [mądremu]. [przypis edytorski]

verdammte (niem.) — przeklęci. [przypis edytorski]

Verdi, Giuseppe (1813–1901) — wł. kompozytor, jeden z największych twórców operowych, autor bogatych melodycznie oper realistycznych (m.in.: Rigoletto, Traviata, Aida); przyczynił się do dominacji opery włoskiej na przełomie XIX i XX w. [przypis edytorski]

Verdi, Giuseppe (1813–1901) — włoski kompozytor operowy. [przypis edytorski]

Verdun — miejscowość w północno-wschodniej Francji, nad Mozą. W roku 1916 w czasie I wojny światowej toczyły się tam krwawe walki pozycyjne, w których poległo ok. 700 tys. żołnierzy. [przypis redakcyjny]

verecundia (łac.) — tu: uszanowanie, poważanie, szacunek. [przypis edytorski]

Vere discipuli, vere Israelita, vere liberi, vere cibus (łac.)— J 8, 31; 1, 47; 8, 36; 6, 56: „Prawdziwie uczniowie, prawdziwie Izraelczyk, prawdziwie wolni, prawdziwy pokarm”. [przypis tłumacza]

Verein (niem.) — stowarzyszenie, związek. [przypis edytorski]

Verein (niem.) — towarzystwo, związek, bractwo. [przypis edytorski]

vere Israelitae, vere liberi (łac.) — Por. fragm. 564. [przypis tłumacza]

vere (łac.) — w rzeczy samej, w istocie. [przypis edytorski]

vere nobilis (łac.) — prawdziwy szlachcic. [przypis redakcyjny]

Vere tu es Deus absconditus (łac.) — Iz 45, 15: „Zaiste, tyś jest Bóg ukryty”. [przypis tłumacza]

Vere tu es Deus absconditus (łac.) — „Zaprawdę, ty jesteś Bóg ukryty”. [przypis tłumacza]

verfluchte (niem.) — przeklęte. [przypis edytorski]

verfluchte (niem.) — przeklęty. [przypis redakcyjny]

verfluchter (niem.) — przeklęty. [przypis edytorski]

verflucht, verdammt (niem.) — przekleństwo: cholerny, przeklęty itp. [przypis edytorski]

vergentibus patriae nostrae fatis (łac.) — wskutek zmiany losów ojczyzny naszej. [przypis redakcyjny]

Vergili — właśc. Publius Vergilius Maro (70–19 p.n.e.) poeta rzymski, autor Eneidy. [przypis edytorski]

Vergissmeinnicht (niem.) — niezapominajka. [przypis edytorski]

vergit (…) Fioniam (łac.) — styka się z oceanem od strony Fionii. [przypis redakcyjny]

Vergnügungsbahnlinien (niem.) — trasy rozrywkowe. [przypis edytorski]

Verhängnisvoll (niem.) — fatalny, zgubny. [przypis edytorski]

Veri adoratores (łac.) — J 4, 23: „Prawdziwi czciciele”. [przypis tłumacza]

Verie — paryski restaurator. [przypis autorski]

veri gentiluomini (wł.) — prawdziwi dżentelmeni. [przypis edytorski]

Veri juris (łac.) — Veri juris germanaeque justitiae solidam et expressam effigiem nullam tenemus; umbra et imaginibus utimur. Cicero De Off. III, 17, cyt. Montaigne III. 1. [przypis tłumacza]

veritabilis (łac.) — prawdziwy. [przypis edytorski]

veritas est in puteo (łac.) — prawda leży głęboko. [przypis edytorski]

veritas (łac.) — prawda. [przypis edytorski]

Veritas norma sui et falsi est (łac.) — prawda jest normą samej siebie i fałszu (zdanie Spinozy z dzieła Etyka w porządku geometrycznym dowiedziona). [przypis edytorski]

Veritas odium parit (łac.) — prawda rodzi nienawiść. [przypis edytorski]

veritas victi (niepopr. łac.) — prawda zwycięży (powinno być: veritas vincat). [przypis edytorski]

verius dicam (łac.) — prawdę mówiąc. [przypis redakcyjny]

verius dicam (łac.) — zgodniej z prawdą powiem. [przypis redakcyjny]

verius dicendo: potui, sed nolui (łac.) — prawdę mówiąc: mogłem, lecz nie chciałem. [przypis redakcyjny]

verius (łac.) — właściwiej. [przypis redakcyjny]

Veri (…) utimur — Cicero, De officiis III, 17. [przypis tłumacza]

Verlaine, Paul (1844–1896) — francuski poeta; typ poety-włóczęgi, alkoholika; jego liryki miały charakter ulotny i melancholijny, wykorzystywały muzyczność, synestezję. [przypis edytorski]

Verlaine, Paul (1844–1896) — francuski poeta, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, wybitny przedstawiciel symbolizmu. W latach 1871–1873 w burzliwym związku z młodym poetą A. Rimbaud, dla którego porzucił żonę i syna. [przypis edytorski]

Verlaine, Paul (1844–1896) — fr. poeta, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, przedstawiciel impresjonizmu w literaturze. [przypis edytorski]

Verlaine, Paul (1844–1896) — poeta fr.; typ poety-włóczęgi, alkoholika, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, impresjonizmu i symbolizmu, jego liryki miały charakter ulotny i melancholijny, dawały prymat muzyczności nad retoryką, wykorzystywały synestezję (debiutanckie Poematy spod znaku Saturna, oryg. Poèmes saturniens; wyd. 1866); w l. 1871–1873 pozostawał w burzliwym związku z młodym poetą Arturem Rimbaud, dla którego porzucił żonę i syna, ostatecznie doszło do dramatycznego rozstania, Verlaine postrzelił Rimbauda, w wyniku czego trafił do więzienia, gdzie nawrócił się na katolicyzm (wyraz tej przemiany dał w tomie Romances sans paroles). [przypis edytorski]

Verlaine, Paul (1844–1896) — poeta fr.; typ poety-włóczęgi, alkoholika, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, impresjonizmu i symbolizmu, jego liryki miały charakter ulotny i melancholijny, dawały prymat muzyczności nad retoryką, wykorzystywały synestezję (debiutanckie Poematy spod znaku Saturna, oryg. Poèmes saturniens; wyd. 1866); w l. 1871–1873 pozostawał w burzliwym związku z młodym poetą Arturem Rimbaud, dla którego porzucił żonę i syna, ostatecznie doszło do dramatycznego rozstania, Verlaine postrzelił Rimbauda, w wyniku czego trafił do więzienia, gdzie nawrócił się na katolicyzm (wyraz tej przemiany dał w tomie Romances sans paroles). [przypis edytorski]

Vermont, Mathieu-Jacques de, zwany księdzem de Vermont (1735–1806) — nauczyciel, zaufany powiernik, a także sekretarz gabinetu Marii Antoniny, żony Ludwika XVI. [przypis edytorski]

vernae (łac.) — w staroż. Rzymie: niewolnicy urodzeni w domu pana. [przypis edytorski]

Verne, Juliusz Gabriel (1828–1905) — francuski pisarz, dramaturg i działacz społeczny, uważany za jednego z prekursorów fantastyki naukowej. [przypis edytorski]

Vernes, Jacob (1728–1791) — teolog protestancki, pastor w Genewie, znany z korespondencji z Wolterem i Rousseau. [przypis edytorski]

vernünftig (niem.) — tu: rozsądne, rozumne. [przypis edytorski]

veronica — sposób drażnienia byka za pomocą kapy toreadorskiej. [przypis autorski]

Versamur (…) usque (łac.) — „Kręcimy się dokoła i tkwimy w tym kole…” (Lucretius, De rerum natura, III, 1093; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]

verstanden (niem.) — (czy) zrozumiano. [przypis edytorski]

Verstand (niem.) — rozum. [przypis edytorski]

vert d'émeraude (fr.) — zieleń szmaragdowa. [przypis edytorski]

verte folium (łac.) — odwróć kartę. [przypis edytorski]

Vertuntur (…) Concipiunt — Vergilius, Georgica, I, 420. [przypis tłumacza]

vert Veronese (fr.) — zieleń Veronese'a. [przypis edytorski]

Verum enim vero (…) meus deus fidius (łac.) — Nagromadzenie wyrażeń, które wszystkie mają oznaczać: zaprawdę. [przypis tłumacza]

verum impendere vitae (łac.) — prawdą opłacić życie. [przypis edytorski]

verum (łac.) — prawda. [przypis edytorski]

Verum (…) Multa — Lucretius, De rerum natura, V, 331. [przypis tłumacza]

Verum (…) poeta — Martialis, Epigrammata XII, 62, 13. [przypis tłumacza]

Verum (…) tute — Lucretius, De rerum natura, I, 403. [przypis tłumacza]

verus vir (łac.) — prawdziwy mąż. [przypis edytorski]

Verweile doch, du bist so schön (niem.) — Trwaj (chwilo), jesteś tak piękna (J.W. Goethe Faust, słowa umierającego Fausta). [przypis edytorski]

Verweile doch, du bist so schön!… (niem.) — Trwaj! Jesteś tak piękna! [przypis edytorski]

very fashionable (ang.) — bardzo modny. [przypis edytorski]

Verzeigen Sie bitte, Herr Professor… (niem.) — Proszę mi wybaczyć, panie profesorze. To dla mnie ważne. Jestem pracownikiem „Dziennika Berlińskiego”. [przypis edytorski]

Vesalius, Andreas, właśc. Andreas van Wesele a. André Vésale (1514–1564) — lekarz i anatom flamandzki, często uznawany za twórcę nowożytnej anatomii, w której za podstawową metodę badawczą uznał sekcję zwłok. [przypis edytorski]

vestiarium — komora do przechowywania szat — garderoba. [przypis redakcyjny]

vestigia (łac.) — ślady. [przypis redakcyjny]

vestimenta (łac.) — suknie. [przypis redakcyjny]

vestimentorum (łac.) — szaty. [przypis redakcyjny]

vestiplica (łac.) — niewolnica (służąca) układająca szaty. [przypis edytorski]

Vestris, Gaetano (1729–1808) — wł. tancerz i choreograf, dyrektor baletu opery paryskiej. [przypis edytorski]

vetitum (łac.) — to, co zabronione; zakaz, przeszkoda, tama. [przypis edytorski]

vetitum (łac.) — zakaz; to, co zabronione. [przypis edytorski]

Close

* Loading