Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Wspólnie budujemy najpopularniejszą bibliotekę internetową w Polsce.

Dzięki Twojej wpłacie uwolnimy kolejną książkę. Przeczytają ją tysiące dzieciaków!


Dorzucisz się?

Jasne, dorzucam się!
Tym razem nie, chcę przejść do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków.

x

5578 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | anatomiczne | angielski, angielskie | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | rzeczownik | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żartobliwie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


14067 footnotes found

przydawać (tu forma 2 os. lm: przydajecie) — dodawać. [przypis redakcyjny]

przydawa (starop. forma) — przydaje; dodaje. [przypis edytorski]

przydbać (z ukr. придбати) — zdobyć, uzyskać, przygotować, wystarać się o coś. [przypis edytorski]

przydę — dziś popr.: przyjdę (zniekształcone dla rymu). [przypis edytorski]

przydę (starop. forma) — przyjdę. [przypis edytorski]

przydłużej — dłużej; dość długo. [przypis edytorski]

przydłuższem — (przysłówek) ręka przydłuższem wązka: podłużno-wąska. [przypis redakcyjny]

przydrożek — obszar przydrożny, znajdujący się blisko drogi. [przypis edytorski]

przydybać — przyłapać; spotkać w miejscu dogodnym do spełnienia jakichś złych zamiarów. [przypis edytorski]

przydybać — złapać, schwytać, spotkać (nieprzypadkowo, ale szukając wcześniej lub czekając na okazję do spotkania). [przypis edytorski]

przydź (gw.) — przyjdź. [przypis edytorski]

przydzie (starop. forma) — dziś popr.: przyjdzie. [przypis edytorski]

przydzie (starop.) — przyjdzie, wypadnie. [przypis edytorski]

przydzie w proste rzeczy (daw.) — zetknie się z prostymi rzeczami. [przypis edytorski]

przy flocie… dnia nie czekać — zgodnie ze zwyczajem walki przerywano na czas nocy. [przypis edytorski]

przygana (daw.) — krytyka, zarzut. [przypis edytorski]

przygana (daw.) — tu: powód do krytyki. [przypis edytorski]

przyganiać (daw., gw.) — wypominać, dogadywać, piętnować. [przypis edytorski]

przyganiać (daw.) — krytykować. [przypis edytorski]

przyganiać — krytykować. [przypis edytorski]

Przyganiano Diogenesowi (…) pisanych — Diogenes Laertios, Diogenes z Synopy, [w:] Żywoty i poglądy słynnych filozofów, VI, 48. [przypis tłumacza]

Przyganiano wielkiemu Scypionowi, że był śpiochem (…) — por. Plutarch, Iż pożądane jest, aby książę był uczony. [przypis tłumacza]

przyganiaprzygarnąć, forma częstotliwa od przygonić, tu w sensie: iść za, iść śladem, naśladować. [przypis redakcyjny]

przyganić (daw.) — skrytykować. [przypis edytorski]

przygarniała rozbitków — aluzja do innowierców uciekających do Polski ze wstrząsanej wojnami religijnymi Europy. [przypis edytorski]

przygarnieli — konstrukcja z partykułą -li; znaczenie: czy przygarnie. [przypis edytorski]

przygarść (daw., gw.) — tyle, ile można wziąć w dwie garści. [przypis edytorski]

przygarść (daw.) — mała ilość czegoś. [przypis edytorski]

przygarstka (daw.) — dziś: garstka. [przypis edytorski]

przygaszń a. przygasznie — obie dłonie złożone w łódeczkę do brania czegoś. [przypis redakcyjny]

przyglądała się (…) człeczynie, który klęczał z zawiązanymi oczami na pokładzie okrętu — Aluzja do egzekucji admirała Byng, którego Wolter, nie znając go zresztą osobiście, daremnie starał się ocalić. Admirała Byng stracono w r. 1757 za to, że dał się pobić koło Minorki flocie francuskiej, mimo że nie udowodniono mu ani zdrady, ani zaniedbania. [przypis tłumacza]

przygnębić — w wersji Felińskiego: „przywalić”. [przypis edytorski]

przygnębienie — tu w znaczeniu: pognębienie. [przypis edytorski]

przygnieciony laty — daw. forma N.lm; dziś: (…) latami. [przypis edytorski]

przygodam (starop. forma C. lm rodz. ż.) — przygodom. [przypis redakcyjny]

przygoda* (starop.) — złe zdarzenie, nieszczęście, nieszczęśliwy wypadek. [przypis redakcyjny]

przygoda — tu: niebezpieczeństwo. [przypis edytorski]

przygodę z tych, jakie zdarzają się tylko w klasztorach — kwestia klasztorów odgrywa w ówczesnej literaturze francuskiej niemałą rolę. Jeden z najgłośniejszych utworów Diderota nosi tytuł La Religieuse (Zakonnica). [przypis tłumacza]

Przygody córki królewskiej (fr. Aventures de la fille d’un roi) — alegoryczna opowieść o Karcie Konstytucyjnej Ludwika XVIII, wydana anonimowo przez Jeana Vatout w 1821. [przypis edytorski]

przygody (daw.) — to, co się komuś przytrafia; przejścia, przeżycia. [przypis edytorski]

Przygody młodych Bastablów — w wydaniu angielskim książka opatrzona jest dedykacją: To Arthur Watts (Oswald in Paris) from E. Nesbit [Dla Artura Wattsa (Oswalda w Paryżu) od E. Nesbit]. [przypis edytorski]

Przygody ostatniego z Abenserażów — tekst został opublikowany w jednym tomie wraz z utworami Atala i René, do których przedmowę napisał tłumacz, T. Boy-Żeleński. Została ona zamieszczona przed tekstem Atali. [przypis edytorski]

przygody (starop. forma) — (z) przygodami. [przypis edytorski]

przygodzć się (daw.) — przydarzyć się. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw., gw.) — przytrafić się; przydarzyć się. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przydarzyć się. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przydarzyć się, przytrafić. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przydarzyć się, przytrafić się. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przytrafić się; por.: przygoda. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przytrafić się; por. przygoda. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przytrafić się, tu: znaleźć się. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — przytrafić się, zdarzyć się. [przypis edytorski]

przygodzić się (daw.) — zdarzać się. [przypis edytorski]

przygodzić się komuś (przestarz.) — spotkać kogoś. [przypis edytorski]

przygodzić się — przytrafić się, przydarzyć się. [przypis edytorski]

przygodziła — godnie ubrała. [przypis autorski]

przygodził się szpetny figiel landgrafowi heskiemu — Aluzja do udanej kapitulacji, z pomocą której Karol IV, po bitwie pod Muhlberg (1547), dostał w ręce landgrafa heskiego. [przypis tłumacza]

przygodzi — tu: wypada. [przypis edytorski]

przygotował się Solon do nadania państwu tak znakomitych praw — Solon uchodził powszechnie za twórcę demokracji ateńskiej, mimo że według jego ustaw pełnia praw obywatelskich była zależna od majątku. Umiarkowani arystokraci czasów Ksenofonta radzi byli na nowo wprowadzić tę formę na miejsce radykalnej demokracji. Głosili więc powrót „do konstytucji ojców”, co nieźle brzmiało. Ksenofont sympatyzował z takimi poglądami, gdyż wychował się w przekonaniach niedemokratycznych. [przypis tłumacza]

przygotowanam — skrócone od: przygotowana jestem. [przypis edytorski]

przygotowić (daw.) — przygotować. [przypis redakcyjny]

Przygotowywać glebę pod posiew wielkiego artyzmu za pomocą karykatur i niedonoszonych płodów (…) nie potrzebuje mierzwy z zadrukowanej bibuły — K. R. Żywicki [L. Krzywicki], O sztuce i nie-sztuce, „Prawda” 1899, nr 13. [przypis autorski]

przygotowywa — dziś popr. forma 3 os. lp cz.ter.: przygotowuje. [przypis redakcyjny]

przygotowywa — dziś popr. forma 3os. lp.: przygotowuje. [przypis edytorski]

przygotowywa się — dziś popr.: 3os. lp. cz.ter.: przygotowuje się. [przypis edytorski]

przygrawa — dziś popr.: przygrywa. [przypis edytorski]

przygrażać — dziś popr.: wygrażać. [przypis edytorski]

przyhołubić (z ukr.) — przytulić, przygarnąć. [przypis redakcyjny]

przyhołubić (z ukr.) — zaopiekować się, przygarnąć. [przypis edytorski]

Przy hulance i przy winie — w wersji po 1919 r.: „która w całej Polsce słynie”. [przypis edytorski]

Close

* Loading