Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x

5981 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 1293 przypisy.

sukursować (daw.) — przychodzić w sukurs, wspierać, pomagać. [przypis edytorski]

sulica (daw.) — włócznia. [przypis edytorski]

sumariusz (daw.) — spis, rejestr, wyciąg z dokumentów. [przypis edytorski]

sumitacje (daw.) — tłumaczenia, usprawiedliwienia. [przypis edytorski]

sumnienie (daw.) — dziś: sumienie. [przypis edytorski]

sumpt (daw., z łac.) — koszt. [przypis edytorski]

suplementy (daw.) — posiłki. [przypis edytorski]

suplikacyj (daw.) — dziś D.lm: suplikacji; suplikacja: w kościele katolickim pieśń błagalna, śpiewana szczególnie w okresie klęsk itp. [przypis edytorski]

suplika (daw.) — prośba, błaganie, apelacja. [przypis edytorski]

suplika (daw., z łac.) — prośba, błaganie. [przypis edytorski]

suplikować (daw.) — pokornie prosić. [przypis edytorski]

suplikować (daw.) — prosić, wnosić prośbę, błagać. [przypis edytorski]

suplikować (daw., z łac.) — pokornie prosić. [przypis edytorski]

suplikować (daw., z łac. supplicare: prosić, błagać) — pokornie prosić. [przypis edytorski]

suponować (daw., z łac.) — przypuszczać. [przypis edytorski]

suponować (daw., z łac.) — przypuszczać; zakładać; o pojęciu itp.: pociągać za sobą istnienie jakiegoś innego pojęcia. [przypis edytorski]

surmacz (daw.) — trębacz; por. surma: trąbka alarmowa. [przypis edytorski]

surmacz (daw.) — trębacz wojskowy; od surma: instrument dęty używany w daw. wojsku do sygnalizacji. [przypis edytorski]

surmy (daw.) — trąba; instrument dęty, najczęściej drewniany używany w wojsku do celów sygnalizacyjnych. [przypis edytorski]

surowiec (daw.) — niegarbowana skóra. [przypis edytorski]

surowie (daw.) — dziś popr. forma przysłówka: surowo. [przypis edytorski]

susceptant (daw.) — pomocnik notariusza; urzędnik sądowy przyjmujący zeznania. [przypis edytorski]

suspensa (daw.) — zawieszanie kogoś w urzędowaniu; zawieszenie mocy obowiązującej dokumentu; w Kościele katolickim pozbawienie osoby duchownej prawa pełnienia funkcji. [przypis edytorski]

suspicja (daw., z łac.) — podejrzenie. [przypis edytorski]

sustawa a. sustaw (daw.) — staw. [przypis edytorski]

suszyć (daw.) — pościć; powstrzymywać się od jedzenia. [przypis edytorski]

suty (daw.) — obfity, wielki. [przypis edytorski]

swada (daw.) — energia, zapał. [przypis edytorski]

swadźbić (daw.) — swatać. [przypis edytorski]

swarzyć się (daw.) — dyskutować, rozmawiać; kłócić się; naswarzyć się: nagadać się. [przypis edytorski]

swawola (daw.) — nieposłuszeństwo. [przypis edytorski]

swawolnik (daw.) — psotnik, figlarz, wesołek. [przypis edytorski]

swawolny (daw.) — niezbyt przyzwoity, nieskromny, niemoralny. [przypis edytorski]

swironek (daw.) — schowek, magazyn. [przypis edytorski]

swoję (daw.) — dziś popr. forma B.lp: swoją. [przypis edytorski]

swornie (daw.) — porządnie, w sposób zorganizowany. [przypis edytorski]

swowolnie (daw.) — tu: własnowolnie, dobrowolnie. [przypis edytorski]

swywolić (daw., gw.) — swawolić, bawić się. [przypis edytorski]

swywolnie (daw.) — swawolnie; wesoło i lekkomyślnie. [przypis edytorski]

swywolnik a. swawolnik (daw.) — człowiek postępujący według własnej woli, nie podporządkowujący się autorytetom. [przypis edytorski]

swywolny (daw.) — kierujący się tylko własną wolą. [przypis edytorski]

swywolny (daw.) — swawolny, samowolny. [przypis edytorski]

sygnałować (daw.) — sygnalizować. [przypis edytorski]

symptomata (daw.) — objawy. [przypis edytorski]

symptomat (daw.) — symptom, objaw. [przypis edytorski]

symptomat (daw.) — symptom, oznaka czegoś. [przypis edytorski]

synaczek (daw.) — syneczek. [przypis edytorski]

syngielton (daw., z ang. singleton) — pojedynczy człowiek. [przypis edytorski]

synowę (daw.) — dziś popr. B. lp: synową. [przypis edytorski]

synowica (daw.) — bratanica. [przypis edytorski]

systema (daw.) — dziś popr. forma M., B. lm: systemy. [przypis edytorski]

systemat (daw.) — system. [przypis edytorski]

szafarka (daw.) — kobieta zarządzająca gospodarstwem domowym. [przypis edytorski]

szafarka (daw.) — służąca zarządzająca spiżarnią. [przypis edytorski]

szafarz (daw.) — osoba odpowiedzialna za gospodarstwo domowe, w szczególności spiżarnię, na daw. dworze magnackim. [przypis edytorski]

szafranny (daw.) — szafranowy. [przypis edytorski]

szafunek (daw.) — gospodarowanie; szafowanie, rozdawnictwo. [przypis edytorski]

szalbierz (daw.) — oszust, szachraj. [przypis edytorski]

szańc wygrać (daw.) — wygrać stawkę; wygrać, zyskać. [przypis edytorski]

szaraj (daw.) — dziś: seraj, tu w znaczeniu: część rezydencji bogatego muzułmanina, w której mieszkają kobiety; harem. [przypis edytorski]

szarpie (daw.) — bandaże z porwanych materiałów. [przypis edytorski]

szarpie (daw.) — daw. materiał na opatrunki, tworzony z nitek wyrywanych z płótna; szapieśmy skubały — skubałyśmy płótno na szarpie. [przypis edytorski]

szarpie (daw.) — materiał opatrunkowy zrobiony z płótna dartego (szarpanego) na pasy. [przypis edytorski]

szarzać (daw.) — szargać, poniewierać; tu może: szafować, ryzykować. [przypis edytorski]

szczęśliw (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca; forma podst.: szczęśliwy. [przypis edytorski]

szczęśnie (daw.) — szczęśliwie. [przypis edytorski]

szczęt (daw.) — pozostałość. [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie