Wesprzyj Wolne Lektury 1,5% podatku — to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Wolne Lektury do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 8190 przypisów.
kazna (daw.) — skarb, kasa. [przypis edytorski]
kazna (ros. казна) — budżet państwowy, skarb państwa. [przypis edytorski]
kazna (ros. казна) — skarb państwa. [przypis edytorski]
kaznodzieje — dziś forma D.lp: kaznodziei. [przypis edytorski]
Kaznodziejski — chodzi tu o zakon kaznodziejski, czyli dominikanów. [przypis edytorski]
kazować (gw.) — kazać; kazuje — dziś popr. forma 3.os. lp cz.ter.: każe. [przypis edytorski]
kaz ta (gw.) — gdzież to. [przypis edytorski]
kazualność — tu: oparcie się na przypadku; precedens. [przypis edytorski]
kazuarina — gatunek drzewa tropikalnego występującego w Australii i Oceanii. [przypis edytorski]
kazuary (biol.) — rodzina nielotnych ptaków zamieszkujących Nową Gwineę i płn.-wsch. Australię, a także wyspy leżące pomiędzy nimi. [przypis edytorski]
kazuaryna a. rzewnia (biol.) — rodzaj drzew i krzewów z suchych terenów płd. Azji i Australii, charakteryzujący się bardzo twardymi liśćmi przypominającymi igły sosny; uznawane za najlepsze drewno opałowe na świecie. [przypis edytorski]
kazuaryna a. rzewnia — rodzaj drzew i krzewów z suchych terenów płd. Azji i Australii; ich silnie zredukowane, twarde liście przypominają pióra strusi lub igły sosny. [przypis edytorski]
kazuaryna — inaczej rzewnia; rodzaj drzewa lub krzewu, charakteryzujący się bardzo twardymi liśćmi przypominającymi igły sosny; uznawane za najlepsze drewno opałowe na świecie. [przypis edytorski]
kazuista — człowiek stosujący kazuistykę: drobiazgowe rozważanie szczegółowych problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez podciąganie ich pod zasady ogólne, pot.: pokrętne argumentowanie w celu uzasadnienia założonej z góry tezy. [przypis edytorski]
kazuista — człowiek stosujący kazuistykę: drobiazgowe rozważanie szczegółowych problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez podciąganie ich pod zasady ogólne, pot.: pokrętne argumentowanie w celu uzasadnienia założonej z góry tezy. [przypis edytorski]
kazuista — człowiek stosujący kazuistykę: drobiazgowe rozważanie szczegółowych problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez podciąganie ich pod zasady ogólne, pot.: pokrętne argumentowanie w celu uzasadnienia założonej z góry tezy. [przypis edytorski]
kazuistyczny — (o argumentacji itp.) skomplikowany, drobiazgowy, zależny od konkretnego przypadku. [przypis edytorski]
kazuistyka — drobiazgowe rozważanie szczegółowych problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez podciąganie ich pod zasady ogólne. [przypis edytorski]
kazuistyka — drobiazgowe rozważanie szczegółowych problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez podciąganie ich pod zasady ogólne; pot.: pokrętne argumentowanie w celu uzasadnienia założonej z góry tezy. [przypis edytorski]
kazuistyka — drobiazgowe rozważanie szczegółowych problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez podciąganie ich pod zasady ogólne, pot.: pokrętne argumentowanie w celu uzasadnienia założonej z góry tezy. [przypis edytorski]
kazuistyka — skomplikowana argumentacja, wyliczająca wyjątki od prawa a. zasady. [przypis edytorski]
kazuistyka — wyliczanie ciekawych przypadków (np. prawnych lub medycznych); także: metoda błędnego, przewrotnego myślenia, uogólnianie odosobnionych faktów. [przypis edytorski]
kazujecie (gw.) — każecie; przykazujecie. [przypis edytorski]
kazuje (forma gw.) — 3.os.lp: każe. [przypis edytorski]
kazus (z łac.) — przypadek, fakt. [przypis edytorski]
kaz — właśc. każ, gdzież. [przypis edytorski]
KB — (z niem.) Krankenbau; szpital, rewir. [przypis edytorski]
kcęć (starop.) — konstrukcja z wzmacniającą partykułą -ci, skróconą do -ć; inaczej: chcę ci. [przypis edytorski]
kcęć wam skorżyć krwawą głowę (starop.) — chcę się wam poskarżyć, [jaką mam] znękaną głowę (jak bardzo jestem stroskana). [przypis edytorski]
kces (gw.) — chcesz. [przypis edytorski]
kcieć (gw.) — chcieć. [przypis edytorski]
K.C.I.E. — skrót od: Knight Commander of the Order of the Indian Empire, Komandor Orderu Imperium Indyjskiego [przypis edytorski]
kcioł (gw.) — chciał. [przypis edytorski]
KC — Komitet Centralny (w domyśle: Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej). [przypis edytorski]
KC PZPR — Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. [przypis edytorski]
kczemu (daw.) — dlaczego. [przypis edytorski]
k'czemu (daw.) — do czego. [przypis edytorski]
k'czemu (daw.) — ku czemu, do czego. [przypis edytorski]
k'czortu — do diabła, w diabły. [przypis edytorski]
kczortumatiery — przekleństwo, dosł.: do matki diabła. [przypis edytorski]
k'czortu (ros.) — do diabła. [przypis edytorski]
k'czynom (daw.) — ku czynom, do czynów. [przypis edytorski]
k'dawnemu (daw.) — do dawnego stanu. [przypis edytorski]
k'druha jasnym policzkom (daw.) — do druha jasnych policzków. [przypis edytorski]
kędy (daw. a reg.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — dokąd, gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — dokąd, którędy; tu: gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — dokąd, którędy; tu: tam gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — dokąd; tu: gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie; dokąd; którędy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie, dokąd, którędy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie; którędy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie, którędy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie; por. dokąd. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — gdzie; tu: gdzieś. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — którędy, gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — którędy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — kiedy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — którędy a. dokąd. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — którędy; dokąd; tu: gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — którędy, gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — którędy. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — którędy; tu: gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw.) — tu: gdzie. [przypis edytorski]
kędy — dokąd. [przypis edytorski]
kędy (dwa.) — gdzie; dokąd. [przypis edytorski]
kędy — gdzie; dokąd. [przypis edytorski]
kędy — gdzie. [przypis edytorski]
kędy (gw., daw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy indziej — gdzie indziej. [przypis edytorski]
kędy miliony — zdanie eliptyczne, inaczej: kędy poszły miliony (innych ludzi); gdzie poszły miliony innych. [przypis edytorski]
kędym (…) znaczyła — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, dziś: którędy (…) znaczyłam. [przypis edytorski]
kędyś (daw.) — dokądś. [przypis edytorski]
kędyś (daw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś (daw., gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś (daw.) — kiedyś. [przypis edytorski]
kędyś — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś się urodził — tam gdzie się urodziłeś. [przypis edytorski]
kędys (daw., gw.) — kędyż; gdzie. [przypis edytorski]
kędy (starop.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]
kędy (starop.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędyż (daw.) — gdzie, którędy, w którą stronę. [przypis edytorski]
kędyż — gdzież; konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż. [przypis edytorski]
kędyż — gdzież. [przypis edytorski]
kędzierawić — dziś: kędzierzawić; por. kędzior: lok. [przypis edytorski]
kędzierzawy — o kręconych włosach. [przypis edytorski]
kędziory — dziś popr. forma N.lm: kędziorami. [przypis edytorski]
Kępa — Kępa Polkowska, historyczna kępa na Wiśle, składająca się z dwóch leżących obok siebie wysepek; położona naprzeciw koszar gwardii pieszej koronnej na Żoliborzu. [przypis edytorski]
Kératry, Auguste Hilarion de (1769–1859) — francuski publicysta i działacz polityczny; autor m.in. dzieła Inductions morales et physiologiques (Wnioski moralne i fizjologiczne, 1817). [przypis edytorski]
kęs czasu (daw.) — długo. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — odrobinę. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — trochę, nieco. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — trochę. [przypis edytorski]
kęsek — kąsek. [przypis edytorski]
kęsek — tu: fragment. [przypis edytorski]