Wesprzyj Wolne Lektury 1,5% podatku — to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Wolne Lektury do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 116552 przypisów.
plein air (fr.) — malowanie krajobrazu z natury. [przypis edytorski]
plein air (fr.) — plener; wolne powietrze; na dworze. [przypis edytorski]
plein air (fr.) — świeże powietrze. [przypis edytorski]
plein pouvoir (fr.) — pełna moc; zupełna swoboda (działania). [przypis edytorski]
plein pouvoir (fr.) — pełna władza, władza całkowita. [przypis edytorski]
Plejada — XVI-wieczna grupa poetów francuskich, promująca pisanie w języku narodowym zamiast po łacinie. [przypis edytorski]
Plejady — konstelacja gwiazd. [przypis edytorski]
Plejady (mit. gr.) — siedem nimf, córek tytana Atlasa i okeanidy Plejone (nazwa ich może też oznaczać „gołębice”, gr. peleiades), będących towarzyszkami dziewiczej bogini Artemidy; ścigane przez Oriona, zostały przemienione przez Zeusa w gwiazdy; imieniem Plejad nazwana jest gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, sąsiadująca z konstelacją Oriona; ze wschodem Plejad na niebie nad Grecją w początkach maja rozpoczynał się pomyślny dla żeglugi morskiej okres, który kończył się wraz z ich zachodem na początku listopada, kiedy nastawał okres burzowy; Plejady najlepiej widoczne są przed północą, otacza je charakterystyczna błękitnawa mgławica. [przypis edytorski]
Plejady (mit. gr.) — siedem nimf, córek tytana Atlasa i okeanidy Plejone; ścigane przez Oriona, zostały przemienione przez Zeusa w grupę gwiazd w ob. gwiazdozbiorze Byka. Mowa o tzw. heliakalnym wschodzie Plejad, kiedy stają się po raz pierwszy w ciągu roku widoczne nad wschodnim horyzontem o świcie przed wschodem słońca, co w czasach Hezjoda następowało ok. 10 maja. Każdego następnego dnia gwiazdy pojawiają się nieco wcześniej, coraz bardziej wyprzedzają słońce w drodze na zachód, aż w końcu przestają być widoczne na niebie o świcie, gdyż zachodzą pod zachodni horyzont, zanim wzejdzie słońce (heliakalny zachód Plejad, który w czasach Hezjoda następował pod koniec października). [przypis edytorski]
plejta (gw.) — pleciuga. [przypis edytorski]
plejzerowany (daw.) — ranny, zraniony. [przypis edytorski]
plejzer — rana. [przypis edytorski]
pleła — dziś popr. forma: pełła (od czas.: pleć) [przypis edytorski]
plemić (daw.) — wydawać plony, rodzić, płodzić, rozmnażać; plemić się: plenić się, mnożyć się. [przypis edytorski]
plemię Arunta, właśc. Arandowie — plemię Aborygenów zamieszkujące środkową Australię. [przypis edytorski]
plemię — fr. tribu; łac. tribus. [przypis edytorski]
plemię Isoschor — według tradycji żydowskiej ród wywodzący się od Isoschora a. Issochara, jednego z synów patriarchy Jakuba (Izraela) i jego pierwszej żony Lei. [przypis edytorski]
plemię — krewnych, rodzinę. [przypis edytorski]
plemię (starop.) — dziecko, potomek. [przypis edytorski]
plemię (starop.) — potomstwo. [przypis edytorski]
plemię (starop.) — tu: potomek; dziecko. [przypis edytorski]
plemię Szymon — według tradycji żydowskiej ród wywodzący się od Symeona, jednego z synów patriarchy Jakuba (Izraela) i jego pierwszej żony Lei. [przypis edytorski]
plemię — tu: rodzina. [przypis edytorski]
plemie (daw. forma) — dziś: plemię. [przypis edytorski]
plemie — dziś popr. pisownia: plemię. [przypis edytorski]
plemie — dziś popr.: plemię. [przypis edytorski]
plenerzysta — malarz tworzący w plenerze, pod gołym niebem; zapewne autor ma na myśli impresjonistów, którzy jako jedni z pierwszych malowali w plenerze, starając się utrwalić wrażenia z konkretnego miejsca i chwili; ich obrazy charakteryzują się czystymi, jaskrawymi barwami w porównaniu z ówczesnym stonowanym kolorystycznie stylem akademickim. [przypis edytorski]
plenipotencja (a łac.) — pełnomocnictwo. [przypis edytorski]
plenipotencja (z łac.) — pełnomocnictwo. [przypis edytorski]
plenipotentas — kas įgaliotas, įgaliotasis. [przypis edytorski]
plenipotent — osoba upoważniona do działania w czyimś imieniu; pełnomocnik. [przypis edytorski]
plenipotent — pełnomocnik, osoba upoważniona do działania w czyimś imieniu. [przypis edytorski]
plenipotent — pełnomocnik, osoba upoważniona do działania w czyims imieniu. [przypis edytorski]
plenipotent — pełnomocnik. [przypis edytorski]
plenipotent (z łac.) — pełnomocnik, osoba upoważniona do działania w czyimś imieniu. [przypis edytorski]
plenipotent (z łac.) — pełnomocnik. [przypis edytorski]
plenitudo (łac.) — obfitość. [przypis edytorski]
plenne — dające plon; płodne. [przypis edytorski]
plenność (daw.) — zdolność do wydawania dużego plonu, płodność. [przypis edytorski]
plenny — dający duży plon; płodny. [przypis edytorski]
plenny (daw.) — owocny. [przypis edytorski]
plenny — płodny, przynoszący plon. [przypis edytorski]
plenny — wydający plon. [przypis edytorski]
plenum (łac.: pełne) — ogół członków jakiejś organizacji obecnych na zebraniu. [przypis edytorski]
pleny — stepy między Nowym Yorkiem a Kalifornią. [przypis edytorski]
plen (z ros.) — niewola. [przypis edytorski]
pleonazm — błędne wyrażenie składające się ze słów oznaczających to samo. [przypis edytorski]
pleonazm — błędne wyrażenie składające się ze słów znaczących to samo. [przypis edytorski]
pleonazm — wypowiedź „nadmiarowa”; wyrażenie, w którym powielane są te same treści (pot. masło maślane). [przypis edytorski]
pleonazm (z gr.) — wypowiedź „nadmiarowa”; wyrażenie, w którym powielane są te same treści (pot. masło maślane). [przypis edytorski]
plereza — puszyste pióro strusie zwisające z damskiego kapelusza. [przypis edytorski]
pleść duby smalone (fraz.) — opowiadać bzdury, brednie. [przypis edytorski]
pleść głupstwa — mówić głupstwa. [przypis edytorski]
pleskać (daw.) — klaskać. [przypis edytorski]
plestekėlė — dabar: plaštakė, drugys. [przypis edytorski]
plestenti — plasnoti. [przypis edytorski]
pleszcze — dziś popr.: pluszcze. [przypis edytorski]
pletą — dziś popr.: plotą. [przypis edytorski]
pletnia — bicz, pejcz. [przypis edytorski]
pletnia (daw.) — pleciony bicz z bydlęcej skóry, narzędzie chłosty; tu: ilość uderzeń pletnią. [przypis edytorski]
pletnia (daw.) — pleciony bicz z bydlęcej skóry. [przypis edytorski]
pletnia — dyscyplina, narzędzie chłosty. [przypis edytorski]
pletnia — plątanina. [przypis edytorski]
pletnia — plecionka. [przypis edytorski]
pletnia — pleciony bicz z bydlęcej skóry, narzędzie chłosty. [przypis edytorski]
pletnia — tu: bicz spleciony z rzemieni. [przypis edytorski]
pletnie (daw.) — baty. [przypis edytorski]
pletr a. pletron — staroż. grecka miara długości, równa 100 stóp, ok. 30 m. [przypis edytorski]
pleura — opłucna; tu zapewne synonim zapalenia płuc. [przypis edytorski]
pleura (starop.) — zapalenie opłucnej. [przypis edytorski]
pleura — tu: zapalenie. [przypis edytorski]
pleura — zapalenie opłucnej. [przypis edytorski]
pleureusa (z fr.: pleureuse: płacząca, płaczka) — puszyste pióro strusie zwisające z damskiego kapelusza. [przypis edytorski]
pleu-reuse'ami — płaczki; kobiety wynajmowane dawniej do okazywania rozpaczy i opłakiwania czyjejś śmierci; też: fryzura męska, w której włosy zaczesane są na kark. [przypis edytorski]
pleurezja (daw.) — zapalenie opłucnej. [przypis edytorski]
Pleuronectidae, czyli płastugi (biol.) — autor ma zapewne na myśli rząd określany obecnie jako Pleuronectiformes (flądrokształtne, bokopływy a. płastugi); nazwę Pleuronectidae nosi obecnie rodzina flądrowatych, w której większość gatunków ma oczy położone po prawej stronie. [przypis edytorski]
plewa — odpadki pozostające po młóceniu zboża. [przypis edytorski]
plewa — tu: coś bez wartości. [przypis edytorski]
plewa — tu: osłona ziarna, odpadki pozostające po młóceniu zboża. [przypis edytorski]
plewa — w przypadku zbóż i traw: osłona ziarna. [przypis edytorski]
plew — dziś popr.: plewa; odpad powstały przy młóceniu i czyszczeniu dojrzałych roślin, stosowany jako pasza. [przypis edytorski]
Plewina — przedstawicielka licznej w Łopusznej rodziny Plewów. [przypis edytorski]
plewka (daw., gw.) — błonka. [przypis edytorski]
plewy — odpadki powstające podczas młócenia roślin, zwłaszcza zbóż. [przypis edytorski]
plewy — odpadki pozostające po młóceniu zboża. [przypis edytorski]
plewy — resztki powstające przy młóceniu i czyszczeniu dojrzałych roślin, wykorzystywane jako pasza. [przypis edytorski]
pleziozaury — rząd wymarłych gadów wodnych, wyposażonych w płetwy. [przypis edytorski]
plezir (z fr.) — przyjemność. [przypis edytorski]
plezjozaury (paleont.) — rząd drapieżnych gadów morskich, żyjących w erze mezozoicznej, ok. 240–65 mln lat temu. [przypis edytorski]
plianas (lenk.) — planas. [przypis edytorski]
plicae ventriculares (łac., med.) — fałdy przedsionkowe (struny głosowe rzekome), para fałdów błony śluzowej krtani, które w warunkach prawidłowych nie biorą udziału w wytwarzaniu głosu, a jedynie przyczyniają się do działania obronnego krtani. [przypis edytorski]
pliekti — smarkiai mušti, plakti. [przypis edytorski]
plika (daw.) — dziś popr.: plik. [przypis edytorski]
plika papierów — dziś popr.: plik papierów. [przypis edytorski]
plikas — čia: vargšas. [przypis edytorski]
plik — dziś D. r.m. lm: plików. [przypis edytorski]
plikę (daw.) — dziś r.m.: plik. [przypis edytorski]
plikę — dziś popr. forma B.lp: plik. [przypis edytorski]
Pliniusz Młodszy (ok. 61–ok. 113) — rzymski mówca i pisarz, znany ze swoich licznych listów (Epistulae). [przypis edytorski]
Pliniusz Starszy (23–79) — historyk i pisarz rzymski, autor dzieła Naturalis historia (Historia naturalna), stanowiącego rodzaj encyklopedii w 37 księgach. [przypis edytorski]