Leśmian, Bolesław Pociemku Kowalska, Dorota Kosińska, Aleksandra Nadwadowska, Małgorzata Dąbek, Katarzyna Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-pociemku http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=7405 Bolesław Leśmian, Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2009-03-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1100.jpg slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1100 Bolesław Leśmian Napój cienisty Po ciemku pisownia łączna/rozdzielna: pociemku > po ciemku; Seks, Ciało, CiemnośćWiedzą ciała, do kogo należą,/ Gdy po ciemku obok siebie leżą!/ Warga --- wardze, a dłoń dłoni sprzyja, ---/ Noc nad nimi niechętnie przemija./ Świat się trwali, ale tak niepewnie!.../ Las, WiatrDrzewa szumią, ale pozadrzewnie!.../ A nad borem, nad dalekim borem/ Bóg porusza wichrem i przestworem./ I powiada wicher do przestworu:/ «Już nie wrócę tej nocy do boru!» ---/ ŚwiatłoBór się mroczy, a gwiazdy weń świecą,/ PtakA nad morzem białe mewy lecą./ Jedna mówi: «Widziałam gwiazd losy!»/ Druga mówi: «Widziałam niebiosy!» ---/ A ta trzecia milczy, bo widziała/ Dwa po ciemku pałającepałać --- świecić; być rozpalonym. ciała.../ Mrok, co wsnuł się w ich ściśliwe sploty,/ Nic nie znalazł w ciałach, prócz pieszczoty!