Gajcy, Tadeusz Wezwanie Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-wezwanie Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Tadeusz Gajcy zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3883.jpg halfrain@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3883 Tadeusz Gajcy Wezwanie WiaraJuż noc lub dzień jak wody ziarno/ wydzielasz mi z uśmiechem patrząc,/ gdy ciała mego smutny barok/ zawile trwa pod Twoją gwiazdą. Nie świecisz we mnie i nie śpiewasz,/ mym ustom ogień zamiast kwiatu,/ a dłoni ostrze dajesz teraz/ jak obiecałeś sen i światło. ZwątpienieProwadzisz mnie, czy tylko stoję/ jak stoi drzewo pod przelotem/ czystego nieba albo płomień/ nad krajem niebu niepodobnym? Przemawiasz do mnie czy szyderczy/ pociskiem godzisz, by zakrakał/ pod nierozumnym moim sercem/ jak kiedyś liść lub jak fujarka? Zstępujesz Ty, czy ja wyrastam/ ponad swój głos i niemy pejzaż/ i czyja dłoń ma kształt żelaza/ i czyje słowo jest jak z serca? BógNie powiesz mi, a ja nie zgadnę/ ni jagnię Tobie, ani pasterz/ i tylko nad milczeniem naszym/ to samo słońce chmury kładzie.