Julian Tuwim

Symfonia o sobie

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Symfonia o sobie

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. I Maestoso

5. II Andante

6. Wesprzyj Wolne Lektury

7. Strona redakcyjna

Symfonia o sobie

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

I

Maestoso

Hej — — — ! Wiatr — wiatr — wiatr —

Hej — — — ! Dmie — dmie — dmie —

Dmie prosto w twarz,

Wieje, wionie, owiewa,

Jak prąd ożywczy zalewa,

Orzeźwia, ochładza, jak fale,

Wiatr — wiatr — wiatr —

Idzie człowiek naprzeciw wiatrowi,

Idzie Młody po szumnej ulicy,

Zdjął kapelusz i idzie swobodnie,

Idzie człowiek naprzeciw wiatrowi,

Śród miliarda «człowieków» — jedyny,

Bowiem imię ma swoje i wygląd

I nikt w świecie nie jest taki sam!

A nazywa się na imię Julian,

A po ojcu i po dziadach Tuwim,

Więc to on jest, on, a nie kto inny!

Duże kroki robi, kroki pewne,

Czuje zgięcia lekkie w nóg przegubach,

Lewą rękę wcisnął do kieszeni,

Prawą ręką trzyma kij drewniany,

I opiera się na twardym kiju,

I tak idzie, idzie sobie naprzód,

I rozwiewa mu wiatr ciemne włosy

I do siebie się ten młody śmieje,

Że tak idzie, idzie sobie naprzód,

Że tak dnie mu w twarz rozweseloną

Wiatr — wiatr — wiatr...

A jak naprzód iść — to jest daleko,

To jest cudnie i straszliwie mocno,

Bo dal dalą w bezkres się wydłuża

I jest prosto kędy się krok zwróci.

A nie będzie ów Młody szedł kołem,

Bowiem w linii sobie upodobał,

W linii prostej, tyrańsko logicznej,

W linii szybkiej, w bezcielesnej linii,

Co się rusza, bo Młody się rusza,

I posuwa się mądrze, genialnie!

A nie zapędź się, Młody, nie zapędź!

A poczekaj i rozważ, co czynisz...

A posłuchajże śmiechu swojego,

Jaki dziwny jest, jaki bezbrzeżny,

Jak się w tobie gromadnie potęży,

Jak zalewa ci duszę szaloną,

Jak zaczyna się stężać kamiennie,

Jak gruchoce, jak sypie diamenty,

Jak bezładnie się w tobie szamoce,

Jak pijany, zatacza się w tobie,

Skacze, szumne wyprawia brewerie,

Jak się łkaniem co chwila zanosi,

Jak ci oczy smętnieją, gdy idziesz,

Jak się boisz już śmiechu swojego,

Kroku zwalniasz, ty Młody, zawzięty,

I przystajesz, za serce się chwytasz,

I oddychasz, zmęczony, i patrzysz,

Jak ucieka dal twoja bezmierna...

I faluje ci pierś niespokojna,

I tęsknota cię wielka ogarnia,

I powoli, powoli, powoli,

Coraz głębiej, serdeczniej, swoiściej,

Pieśń się budzi w twej duszy, o Młody!

Jak kościelna podniosła melodia,

Pieśń powstaje wspaniała i smutna,

Pieśń o smutku kosmicznym, prastarym.../

I wróżebne melodie załkały:

Nieukojne, głębokie, ogromne...

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

II

Andante

I kędyż ty go prowadzisz,

Drogo daleka?

I czym go cieszysz, radujesz,

Drogo strzelista?

Ach, w owej dali ogromnej

Nikt nań nie czeka,

Chyba ta jaśń porankowa:

Cicha i czysta.

I cóż mu, drogo, odpowiesz

Na skargę żalną?

I czym go, drogo, pocieszysz

W smutnym powrocie?

Nie wyjdzie nikt na spotkanie

Z pieśnią witalną,

Jeno się trawy pochylą

W wielkiej tęsknocie...

A kiedy wróci, strapiony,

Z boleścią srogą,

Może się będzie oglądał,

Czy kto nie czeka!

Ach, czym go wtedy pocieszysz,

Strzelista drogo?

Ach, cóż mu wtedy odpowiesz,

Drogo daleka?

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-symfonia-o-sobie/

Tekst opracowany na podstawie: Julian Tuwim, Czyhanie na Boga, Skład Główny u Gebethnera i Wolffa, Warszawa 1918.

Wydawca: Fundacja Wolne Lektury

Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Monika Kępska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Portret Juliana Tuwima, Stanisław Ignacy Witkiewicz, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2025-12-19.