Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki

Kamień pełen pokarmu

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Kamień pełen pokarmu

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. LXXXVII

5. LXXXVIII

6. LXXXIX

7. XC

8. XCI

9. XCII. Wakacje

10. XCIII. Przyjście i odejście

11. XCIV

12. XCV

13. XCVI

14. Wesprzyj Wolne Lektury

15. Strona redakcyjna

Kamień pełen pokarmu

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

LXXXVII

moi przyjaciele Zbychu i Andrzej

od dawien dawna piszą wiersze

znowu więc nie zrozumieliśmy Pana Boga

który się do tych wierszy przykłada

(i to jeszcze jak) moi przyjaciele

Zbychu i Andrzej poprawiają skórę słońca

księżyca i deszczu co się mieni

na wiecznie niedoskonałym wężu w ich

ustach którego im zazdroszczę przy pocałunku

bo ich język znacznie więcej wypowiada

aniżeli mój zawsze zaśliniony i zadowolony

z siebie gdy go wpycham do nie swoich ust

LXXXVIII

moi przyjaciele Zbychu i Andrzej piszą

wiersze znowu więc nie zrozumieliśmy

Pana Boga który nie rymował ale świat

stworzył ani trochę ułomny

ani chybi ułomny jeżeli idzie o nas

moi przyjaciele Zbychu i Andrzej piszą

wiersze poprawiają zatem i to

jeszcze jak skórę słońca księżyca

i deszczu która się mieni na wiecznie

niedoskonałym wężu w ich ustach

w ich ustach pod postacią pocałunku zamieszkał

ów wąż co nas wnet gładko wyślizga

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

LXXXIX

powiadam wam iż zamknie się wnet

niebo jak wieko trumny i nikt

znikąd nie wyjdzie i donikąd nie wejdzie

aby pozamiatać posprzątać

jeszcze raz narobić na wypadek

gdyby było po nas za czysto

Pan Bóg natomiast niczego nie zechce

bo cóż może chcieć oprócz duszy

której nie mamy w sobie ale w Nim

i tak jest od dnia narodzin po dzień dzisiejszy

gdy każdy musi pozamiatać posprzątać

i na wszelki wypadek jeszcze raz zrobić pod siebie

XC

dopiero wypłakaliśmy oczy po tobie

Helenko i po tobie Stasiu a już znowu

śmierć prowadza się z nami

i upija nas w tej nie istniejącej karczmie

Hryniawska mówiła że „jak gadzina

przychodzi i bierze przychodzi i bierze

upija nas w tej nieistniejącej karczmie

u Żyda który również gdzieś przepadł”

doprawdy Hryniawska wie co mówi

gdy od miesięcy niedomaga i płacze

„śmierć prowadza się z nami

albo i bez nas ciągnie od karczmy

do karczmy żeby zachłysnąć się sobą”

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

XCI

to nieprawda że przyjaciele chorują

na raka odbytu i umierają w samo południe

gdy tylko uciekniemy w nieistnienie w krąg

własnych jeszcze mocno zasupłanych spraw

żeby odpocząć od ich nieurywanego krzyku

to nieprawda że w ich krzyku cichnie

Pan Bóg i ptaki zaglądałem do oczu umierającego

lecz udał że mnie nie widzi i ja powiedziałem

że go nie dostrzegam pośród jego ubywania

ale to nieprawda że on mnie nie widział

zza góry tego wszystkiego co już z siebie wyparł

wydalił jakby w przeczuciu innych możliwości

XCII. Wakacje

dni płyną korytarzem tylko jednej malej

rzeczki albo wszystkich rzek naraz gdy wchodzę

z tobą do wody (każdy wchodzi do swojej

Sołotwy) jestem jeszcze młody i wynurzę się kimś

kim pewnie nie będę podczas tegorocznych

wakacji gdy wchodzę z tobą do wody w długich

atramentówkach jestem jeszcze dziecinny

i nie znam smaku złej przygody i żegnam się

na widok nieczystości co wybijają z pobliskiego

szpitalnego szamba lub prędzej biorą się ze mnie

lecz ja o tym nie wiem o niczym nie wiem dopóki

dopóty nie wynurzę się kimś kim nigdy nie będę

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

XCIII. Przyjście i odejście

dzisiaj w przemyskiem brakuje mi ciebie

choć jestem w twoich portkach

brakuje mi ciebie i chętnie zapomniałbym

że w spodniach mam dziurkę na dziurce

choć przede wszystkim jestem w twoich portkach

strasznie zniszczonych i nie wstydzę się łat

na tyłku którym znaczę swoje przyjście i odejście

to także chodzę w twej pozaszywanej kurtce

chętnie więc nie zapinałbym rozporka

mocą którego znaczę swoje przyjście i odejście

nie tyle swoje co śmierci która wyobraź

to sobie wcale nie siusia w ciemno

XCIV

ślepniemy głuchniemy od byle poruszenia

wiatru i deszczu krzycząc nie tego chcieliśmy

nie chcieliśmy deszczu którym nasz wiersz

nie chlupie w ustach wiecznych przechodniów

choć słychać go przy każdym odplunięciu

czuć go w powietrzu zgniły zapach deszczu

biorę za dobry początek i zgniły zapach wiatru

co ciągnie od popegeerowskich zabudowań

(odrzucam bowiem natchnienie) Panie spraw

aby nasze wiersze nie męczyły się dłużej

od zepsutych jaj zgniły zapach deszczu wchodzi

we mnie przez sen budzę się nowo narodzony

i odrzucam czyste natchnienie

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

XCV

siedzimy trzymając się za ręce

o tak trzeba odejść i trzeba zostać

będę ją jeszcze widział

długo w zakratowanym oknie

z ulicy dam jej znak by odpoczęła

ode mnie nie mówiąc o tym lekarzowi

powiedziałem jej że przyjadę jutro

i pójdziemy na boisko będziesz niosła

swój garb niczym piłkę i naśmiewać się

z mojego nie mówiąc o tym lekarzowi i słońcu

gdyż kopią przeciwko nam jedną i tę

samą kulę ognistą ze szpitalnych szmat

XCVI

codziennie umiera ponad 1000 chorych

i jutro drugich tyle pójdzie w dym

Ty jesteś Panie w gniewie swym nieskory

i powściągliwy jest Twój gniew

Ty jesteś Panie nasza łódź odwieczna

co nas wybawi od martwego brzegu

i na wodach morskich wzywasz nas na jeszcze

większą głębię wciąż bliżej siebie

codziennie umiera ponad 1000 chorych

i jutro na drugie dwa tysiące spadnie

Twój wszystek deszcz ognia a to

nie to samo co deszcz i ogień z osobna

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tkaczyszyn-dycki-kamien-pelen-pokarmu-kamien-pelen-pokarmu/

Tekst opracowany na podstawie: Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki, Kamień pełen pokarmu, Świat Literacki, Izabelin 1999.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł.

Okładka na podstawie: Pejzaż z wodospadem, Allart van Everdingen, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.