Bianka Rolando

Pieśń czterdziesta druga. Blu śpiewa o śmierci Ricarda

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń czterdziesta druga. Blu śpiewa oa śmierci Ricarda

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Wesprzyj Wolne Lektury

5. Strona redakcyjna

Pieśń czterdziesta druga. Blu śpiewa o śmierci Ricarda

Nie jest łatwo nosić brzemię zachrypniętego głosu

Czy mam stanąć tak jak ty, domalować sobie twoje rysy

bardziej przekonująco zagrać twoją rolę ducha?

Niech więc będę twoim głośnikiem, twoją tubą głuchą

będę tłumaczem twojego milczenia, tak jak kiedyś

Teraz będę cię tłumaczyć, jeśli pozwolisz jeszcze raz

Byłeś wiecznie rozmazywany przez swojego ojca

który jednym ruchem przekreślił ciebie, twój łupież

przydługie ręce, chude nogi, zmrużone oczy

Nikomu się nie chciało rozczytywać niechlujnych słów

znaczenia ich ulegały destrukcji, coraz większej korozji

język stawał się dla ciebie coraz bardziej bezużyteczny

W końcu zamilkłeś, postanowiłeś to sobie na zawsze

Twój głos stawał się coraz smutniejszy i gorzki niewybaczalnie

Coraz więcej byłeś podziurawiony przez ostrza strzykawek

ten właśnie las piniowy sprawił, że stałeś się durszlakiem

dlatego wszystko przepływało, nie czując żadnych oporów

W miejskim szalecie leżałeś i umierałeś, dosyć to zabawne

na pewno melodramatyczne, sentymentalne tak zdychać

za ostatnie pieniądze ukradzione z torebki

uszytej z wężowej skóry

Widziałeś kolorowe ściany, przenikałeś przez nie

dzięki dziurawej chemii, przenikałeś przez meblościanki

Byłeś tą nieważną literą alfabetu, tą ostatnią, tą zbędną

dla porządku słów, dla języka, konstrukcji ze sklejki

Leżałeś, opalając się w pełnym lśnieniu lampki łazienkowej

opierając swoją przyciężką głowę na śmierdzącym sraczu

Dworcowałeś przez wiele tygodni, więc cuchnąłeś

swoją obsikaną fizjologią, śliną ściekającą z ust jak jad

Byłeś taki zmęczony paradą wenecką tych głosów

we śnie twoje serce, niepewne kolejnych uderzeń

przestało ci wreszcie służyć cicho w środku, zmarło

Opadłeś upozowany na posadzkę, kierując swe oczy

na sztuczne oświetlenie, ono zdawało się gasnąć

Posadzka, na której leżałeś, była mozaiką szczególną

przedstawiającą historię zbawienia w wersji light

w wersji dla korzystających z miejskiej łazienki

Postacie wszystkie szczerzą białe, amerykańskie zęby

Ich kolor komponuje się z kolorem umywalek

gdzie szatan to uśmiechnięty kolega z klasy

z nosa wyjada dziwne rzeczy, poci się ze strachu

swąd jego lęku przed nauczycielem czuć wszędzie

Chrystus to gwiazda kina popularnego we Włoszech

na którego polują lafiryndy i rzesze dziennikarzy

chcą robić sobie zdjęcie z nim w tle, z autografem

mieć kolejne, niezbite świadectwo jego istnienia

zbadane przez chemików ustalających daty powstania

pocieszyć wszystkich ateistów, że to fałszerstwo

kolejny zuchwały triumf nauki nad wierzeniami

Murzynów, dzieci, starców drżących, sikających w ławkach

oświetlając sztucznym oświetleniem nieprzenikniony mrok

za pomocą wszelkich nam dostępnych zdobyczy techniki

Pozostaną im tylko te białe zęby szczerzące się

z hasłem dbaj o swój promienny uśmiech pośmiertny

Taka mozaika popularnonaukowa w miejskim szalecie

na którą nie mogłeś już patrzeć, na niej umierałeś

Poczułeś wtedy ryk trzeźwego chłodu, wymagania

Usłyszałeś, że jesteś niedostateczny z plusem

złowiony za pomocą niedurszlaka

został ci włożony do niekieszeni rebus

rebus do wypowiedzenia

Ty sam nie mogłeś wypowiedzieć jego rozwiązania

nie miałeś tego daru języka, za karę i bezszelestność

Mogła to tylko twoja siostra, skryta w milczeniu

Musiałeś ją prosić w sposób niezrozumiały o pomoc

Echo po ciele jeszcze raz odbiło się w sennej rzeczywistości

tak stałeś w przepoconym podkoszulku, ucząc się mówić

od początku, krztusząc się, deformując wszystko śmiesznie

wymówić słowo między znaczeniami, literować je

to słowo jest dmuchanym kołem z PCV

kołem ratunkowym, rzuconym, wypychającym cię

Tylko jedno słowo, które nie istnieje z powodu wad

wymowy, seplenienia wszystkich języków, dialektów

Analiza zbawicielska każdej sekundy twojego życia

twój każdy spłowiały włos został zbawiony z osobna

Zbawiony jest także ten cyniczny w twoim przypadku napis

na wypranej i przebarwionej od innych podkoszulce

żeby Paradise Tours dobrze się kojarzyły z niebem

Zachęcić wycieczki szkolne do odwiedzenia tych okolic

które są ciągle niedocenione, mało reklamowane w TV

Zbawienie miłosierne dryfuje niczym meduza w wodzie

możesz go nie zauważyć, choć mieni się, odbijając ciebie

Jego galaretowatą strukturę trudno uchwycić w wodzie

Uczyni cię miłosiernym, uczyni wszystko na nowo

Uczyni cię ostatnim plażowiczem przed przypływem

Oto teraz dziury po kornikach zostały zaimpregnowane

będziesz teraz mógł wyglądać jak stary, stylowy antyk

Handlarze będą się zabijać o ciebie, jeden już umarł

Niech więc nastanie już twoje milczenie i niech tylko ciche

świsty wiatru w tobie jeszcze pozostawią jakiś pogłos

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-czterdziesta-druga-blu-spiewa-o-smierci-ricarda

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.