Jarosław Klejnocki

III. Twój ojciec

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

III. Twój ojciec

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Dziecko na wietrze

1. III. Twój Ojciec

5. *** [Już nie wrócę do domu Ojca...]

1. III. Twój Ojciec

6. Sceny z historii rodzinnej

1. III. Twój Ojciec

7. Już czekam

1. III. Twój Ojciec

8. Psalm IV

1. III. Twój Ojciec

9. Psalm V

1. III. Twój Ojciec

10. Bornholm, wakacje poza czasem

1. III. Twój Ojciec

11. *** [Ten spokój gdy zabiera je odma lub mocznica]

1. III. Twój Ojciec

12. Lament IX

1. III. Twój Ojciec

13. Little girl, big heart

1. III. Twój Ojciec

14. Trzecie dziecko

1. III. Twój Ojciec

15. Siddharta

1. III. Twój Ojciec

16. Wiersz ostatni (waleta)

1. III. Twój Ojciec

17. Wesprzyj Wolne Lektury

18. Strona redakcyjna

III. Twój ojciec

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

III. Twój ojciec

III. Twój Ojciec

Dziecko na wietrze

Podglądamy Cię na ekranie ultrasonografu

Twoje serce Słyszymy je Rośniesz I my

rośniemy Na przekór temu miejscu które

lubi nie oszczędzać niczego i nikogo

Potem wychodzimy na zewnątrz Jest

słonecznie ale wieje wiatr Jesteś

dzieckiem na wietrze To trochę tak jak

my Koło zwolna zaczyna się poruszać

Wielka dłoń powoli ustawia klocki

Buduje dom Wieżę Fałduje kształty

Kajetan albo Klementyna To się

dopiero rozstrzygnie Teraz tylko

witamy Cię Pamiętaj —

nad tą bramą w którą właśnie wchodzisz

nie widnieje napis: Lasciate ogni speranza

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

III. Twój Ojciec

***

Już nie wrócę do domu Ojca Żadnej rozmowy

nie odbędziemy O nic się nie pokłócimy Nie

wypijemy ani herbaty ani wina Nie obgadamy

Matki Nie podzielimy chlebem

A jednak wracam do domu Ojca mego Na tę

kwaterę na zimnym Bródnie Z płomieniem

wracam Ścierpnięty W strugach deszczu Nigdy

jeszcze tak nie szedłem Nie padnę na kolana

Będę stał w półmroku Oświetlony marną

żarówką ze starej latarni Takie to światło

III. Twój Ojciec

Sceny z historii rodzinnej

Matka, ta obca kobieta Czuła i zjmna: «Mogłabym mieć,

i nawet chciałam, drugie dziecko. Starsze wychowywałoby

młodszą he, be”

Siedzi przy świątecznym stole, gdy to mówi. Ma ponad

siedemdziesiąt lat choć nie wygląda. Ja prawie pięćdziesiąt

i też nie wyglądam. Ona nie wie, że ja to słyszę.

«Czy ty się czymś martwisz? » pyta ciotka, siostra matki. Zobaczyła

jak stoję u okna, patrząc w dal. Zaraz, tuż za blokiem ohydne ogródki

działkowe (jest ciepła zima i cały ten śmietnik tkwi na wierzchu, zanim

przykryje go, daj Boże, śnieg). A dalej wielkie światia handlowych

centrów: Blue Gty z jaśniejącym neonem na kopule podobnej do Piotra i Pawła w Rzymie (obracające się literki «Wesołych Świąt), Reduta z czerwonym napisem (porucznik Ordon przechadza się po jej korytarzach, ale nikt go nie dostrzega).

«Nie, Danusiu, tak się tylko zamyśliłem^ Kłamstwo goni kłamstwo. Niczego sobie wprost nie mówimy. Ciotka myślami mieszka w Stanach, z których ją wygnano (nie zadbała o właściwe dokumenty i po latach decyzja o deportacji) Jej córka nie wie (a może wie? ) jak źle z nią jest Dzwoni do niej dwa razy w tygodniu, ale to za mało.

Zawsze za mało. Banały. Neony lśnią intensywnym blaskiem. W ich świetle nasze cienie

szare, zanikające.

III. Twój Ojciec

Już czekam

Klementynie

Już czekam na Ciebie z wierszem Mam go

zamiast kwiatów Mam dla Ciebie kwiat piękny

a także bolesny Jego kolce ostre żeby przypominać

jak wyboista jest droga i mało nadziei Ale jest coś

jeszcze Będą dni spacerów Wypraw w gęstwę lasu

Pogonie wokół drzewa i baśnie czytane raz i raz

aż oczy zmrużą się do snu Co nastąpi dalej mieszka

za widnokręgiem Pręży się i czeka na swój ciemny

czas Wielkie sprawy nadchodzą Powoli jak żółw

ociężale Jeśli wierzyć Carverowi poecie obcego

języka szczęście objawia się samo Znienacka

Trzeba być tylko gotowym na jego przyjęcie

To piękna bajka Daję Ci ją z wierszem

(widzę jak tańczysz w drobinkach kurzu)

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

III. Twój Ojciec

Psalm IV

Pada deszcz i nasz ogród moknie

W taki dzień dobrze się śpi więc

śpisz a twój sen wypełnia pokoje

jak mgła

My zaś patrzymy z góry na Twoją

małą głowę I wtedy już wiemy że

tak właśnie On patrzył na nas tam

gdzie lew spoczywa obok baranka

A skoro nie ma już edenu to Ty

poniesiesz go w sobie po drogach

wygnania Zanim otworzysz oczy

otoczy nas ogród Jakbyśmy jeszcze

nie poznali wstydu i nigdy nie miał

błysnąć miecz archanioła

III. Twój Ojciec

Psalm V

Nigdy nie zobaczysz jak Twój ojciec płacze

Nie usłyszysz płaczu Twojej matki

Będziemy chować się w mysich dziurach

Będziemy rozwieszać sztandary radości

Wszystkie rany skrzętnie ukryte

Wszystkie łzy wysuszone

Po to byś była gotowa

Po to byś umiała upadać

III. Twój Ojciec

Bornholm, wakacje poza czasem

Morze tu nie jest tak aroganckie jak oceany My

nie znamy siły oceanów Ale siła wód jest nam

znana Rzeki w przyborze potopne równinom

Zalane ostrowia pełne sytych domów Talerze

satelitarne na poziomie fal Wiadomości w

nigdy nieśpiących telewizjach Dłonie obejmujące

głowę

Morze to atłas w nieustannym ruchu Dziecko na

brzegu stopy zanurzone Dalej hen głęboko rozmaite

bestie W głębinach życie kłębi się i trwa

Na plaży spokój Inna woda orzeźwienia Rodzina

moczy nogi Puste ciągi plaż Bornholm Ta wyspa

samotności otwiera się i zaprasza Mówi: jesteś

u siebie skądkolwiek byś przybył Zawsze będziesz

pamiętał i tęsknił Bo tu znalazłeś to coś utracił:

wyzwolenie z konkretu z identyfikacji

Tak może wyglądać szczęście (projekt): pustka rekreacji

I pełnia uczestnictwa Gramy w siatkówkę Grzęźniemy w

piachu Mała piana przyboru cmoka o brzegi Owocowe

piwo Cień

W odmętach lewiatany szamoczą się Nienasycone Wstęp

do nas zamknięty (my o nich zapomnieli) Trwa tworzenie

Nabożeństwo codzienności Jacyśmy szczęśliwi Choć

tak naprawdę: nie ma nas

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

III. Twój Ojciec

***

dla Czyżboka

Ten spokój gdy zabiera je odma lub mocznica

Ich wilgotne do końca oczy zamiast mowy Los

krótki intensywny Pełen opowieści które potem

snujemy przez lata w ich zastępstwie Ach jaka

to była łagodność Jakie zrozumienie Dzieciaki

na Twoim grzbiecie i nigdy najmniejszego

protestu żadnego warknięcia Szkoła tolerancji

dla niejednego z rodziców Wspólne lata jak w

starym dobrym małżeństwie A potem wszystko

nagle Bez należytego pożegnania Wreszcie ostatnie

dotyki (sierść jeszcze wilgotna i prężna)

Chcielibyśmy wierzyć w istnienie Twej duszy

oraz w te łąki po których podobno ganiacie

swobodne I w nas jacy niegdyś też tam przyjdą

Wyłonimy się zza łagodnego wzgórza w trawie po

kolana Czekając uklęknąwszy aż przybiegniecie

jak zwykle merdając ogonami i domagając się

pieszczot a także obowiązkowego ciasteczka Bo tak

długo nas nie było A przecież pamiętałyście co wieczór

zwracając pyski ku zachodzącemu słońcu Z niemym

pytaniem: co ich powstrzymuje?

(To nie sentymenty do cholery!)

III. Twój Ojciec

Lament IX

której zginęła Patrycja; Madryt 11. 03. 2004

Ponieważ nie widzę w sobie światła

Szukam go na zewnątrz

Ponieważ nie słyszę w sobie głosu

Staram się milczeć

Ponieważ nie mam w sobie siły

Nie pocieszam innych

Ponieważ nie obdarzono mnie pewnością

Do niczego nie chcę przekonywać

Ponieważ nie dano mi prawdziwej wiedzy

Niczego nie twierdzę

Ponieważ tylko to mi pozostało

Wciąż kocham

III. Twój Ojciec

Little girl, big heart

Oto napis na twoim T-shircie, Klementyno Lwie Serce, córeczko.

Księżniczko waleczna. Jaka piękna jest Twoja zbroja, o Pani! Ale nie

widzę

oręża. Czym staniesz przeciwko Tej, która dzierży oścień?

Czas porozmawiać poważnie. Wiedz, że czasami wielkie serce to

za mało. Och, wiem o tym nazbyt dobrze. Ale wiedza nie leczy.

Takie dla Ciebie sowie zagadki na wieczór. Na początek. Potem?

Będziesz obserwować postępy ciemności. I małe kleksy jasności.

Oto droga.

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

III. Twój Ojciec

Trzecie dziecko

Basi

Przyszło znikąd Wyłoniło się z mgły

Kilkanaście lat po swoim urodzeniu

Stanęło przed nami A my bezradni

uwierzyliśmy w dar

Niegodni zabiegani powierzchowni

śpiący za długo zaaferowani bardzo

bardzo zagonieni

Trzecie dziecko niczego nie chciało

Za niczym nie goniło Niczego nie

pożądało Było wyrozumiałe Nie

mówiło językami ludzi i aniołów

Nie miało daru prorokowania Nie

znało tajemnic Nie posiadało wiedzy

Nie umiało przenosić gór

Ale było cierpliwe Dobrotliwe Nie

zazdrościło Nie było chełpliwe Nie

postępowało nieprzystojnie Nie szukało

swego Nie unosiło się

Nie radowało się z niesprawiedliwości

Wszystko zakrywało Wierzyło

wszystkiemu Spodziewało się

wszystkiego I wszystko znosiło

Trzecie dziecko stanęło przed nami

Nieustające Zapewne bez wiary Ale

myśmy wiedzieli

Trzecie dziecko Nasze lustro Mętnawe

Widzieliśmy jak gdyby w zagadce

Ale teraz będziemy poznani tak

jak na to zasługujemy Bo oto trzecie

dziecko stanęło przed nami

III. Twój Ojciec

Siddhartha

Książę mój książę z obcej opowieści Oto

otwierają się odrzwia Wychodzisz na świat

Tak jak moja córka Zobaczycie to samo

Starość Kalectwo Zniedołęźnienie Lęk Ból

Brama do prawdy otwiera się powoli Za

chwilę ruszy orszak Biedny Książę Biedna

Weroniko Niczego jeszcze nie wiecie Ale

oto otwiera się Już za chwilę Już widać

Książę módl się o jej siłę Wspomóż ją

Żeby bogowie w swym kaprysie dali Jej

mimo wszystko lekką duszę krok taneczny

Serce które nie będzie musiało znosić

zbyt wiele O bogowie Dajcie jej także

wzrok sokoli słuch rysi węch

najwierniejszego z przyjaciół człowieka

Żeby nie umiała przejść obok nie usłyszeć

nie wyczuć I żeby z daleka omijała Nowy

wspaniały świat

III. Twój Ojciec

Wiersz ostatni (waleta)

córeczce

Weroniko, Dezyderio. Nasi znajomi wciąż

się mylą i mówią o Tobie: «Wiktorio» Może

mają rację? Przecież nią jesteś.

Nie wierzę, że by pisać poezję trzeba mieć zimne

serce (jak powiada Czesław Miłosz w poemacie

o Eurydyce i Orfeuszu). Ale gdyby tak jednak było,

pamiętaj: lepiej nie pisać.

Są sprawy większe. Ten, który to mówi, nie zawsze

to wiedział. Teraz już wie i gotów jest na milczenie.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klejnocki-elegia-na-smierc-szczegolow-twoj-ojciec

Tekst opracowany na podstawie: Jarosław Klejnocki, Elegia na śmierć szczegółów - wiersze wybrane, wyd. K.I.T. "Stowarzyszenie żywych poetów", Opole 2012.

Wydawca: Fundacja Wolne Lektury

Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Herbstlandschaft. (Beschreibung lt. Quelle), Fanny Churberg, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2025-10-29.