# Ogrody szpitalne

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Uchwyć tę dziwną chwilę, tę niewysłowioną,
Co zwykle po południu schodzi na ulicę
W dni świąteczne, — i żale cię drżące owioną
I poczujesz niezmierną w swym sercu tęsknicę[1].

Zobaczysz nudę ludzi i ulic zwątpienie,
Niepokój zbytniej ciszy, żal słów pożegnalnych,
I zbudzi się w twej duszy łagodne znużenie:
Ewangeliczny smętek[2] ogrodów szpitalnych.

…Dzwoni gdzieś jednostajny, monotonny dzwonek,
Na drzewach nagich — gniazda samotnych jaskółek,
Wdowie smutki, apatia[3], sieroty z ochronek,
Ktoś nieładny w żalobie, i starców przytułek…

Uchwyć tę dziwną chwilę… Ludzie siedzą w domu,
Ulice suche, czyste… Gdzieś śpiew niewesoły…
I taki smęt poczujesz, nieznany nikomu,
Jak uczeń, co ostatni wychodzi ze szkoły.

tęsknica (daw.) — tęsknota, smutek. [przypis edytorski]

smętek, smęt (daw.) — smutek, melancholia, przygnębienie. [przypis edytorski]

apatia — częsty objaw depresji; stan obojętności, zniechęcenia, zmniejszonej wrażliwości na bodźce. [przypis edytorski]