# Ogień

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Bądź mi, o życie twórcze, bryłą wielościenną,
Nieubłaganie, zimno w sobie symetryczną,
Byś twarde, czyste było swą treścią niezmienną
I pełne w formie swojej harmonią mistyczną[1].

I bądź mi diamentowe. A gdy boskie słońce
Przeszyje cię pieszczotą złotego promienia,
Oślepiająco zalśnij, błyskami drgające,
Milionem blasków zagraj, roziskrzyj się w lśnienia!

Bo wiedz, o twórcze życie, o dziwny diamencie,
Ścięty w kształt harmonijny swą mądrością czystą,
Że cię ocean dźwigał w rozgwiezdnym[2] odmęcie,
A złowiłem cię — z szramą[3] na czole ognistą.

mistyczna — duchowa, związana z transcendencją, trudna bądź niemożliwa do racjonalnego wyjaśnienia. [przypis edytorski]

rozgwiezdny (daw.) — rozgwieżdżony. [przypis edytorski]

szrama — blizna. [przypis edytorski]