# Nowina

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Radujmy się, dobrzy ludzie,
Weselmy się, prostaczkowie!
Przyszła do nas w zwykłym słowie,
Przyszła do nas w jasnym cudzie
Nowina, nowina!

Czekaliśmy, niecierpliwi,
Wyglądali za rogatki[1],
Na spotkanie biegły dziatki[2]
I staruszkowie szczęśliwi,
Na spotkanie Syna,
Bożego Syna!

O, jaka dobra godzina!
O, jakie miłe zdarzenie!
Przyszła do nas Nowina,
Przyszło ślepym przejrzenie[3],
A grzesznym przebaczenie,
A niewierzącym wiara!

Ach, otwórzcie zawory[4]!
Ach, umajcie[5] zielenią
Alkowy[6] i komory[7],
Uzdrowiony jest chory,
A smętny[8] — pocieszony,
A kto pracą znużony,
Odpoczywa po trudzie!
Serca się uradują,
Dusze się rozpromienią,
Dobrzy ludzie!

rogatka (daw.) — posterunek na granicy miasta, na którym pobierano opłaty za wjazd. [przypis edytorski]

dziatki (daw.) — dzieci. [przypis edytorski]

przejrzenie — tu: odzyskanie wzroku. [przypis edytorski]

zawora (daw.) — zasuwa, rygiel. [przypis edytorski]

umaić — przystroić, udekorować. [przypis edytorski]

alkowa (daw.) — sypialnia. [przypis edytorski]

komora (daw.) — izba, pokój; także: pomieszczenie przeznaczone do przechowywania rzeczy, służące jako skład, magazyn. [przypis edytorski]

smętny (daw.) — smutny. [przypis edytorski]