# Helios

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

A na krańcu[1] dalekiej ulicy
Zarumienił się świt złotolicy[2]!
Zarumienił się, zaczerwienił się,
Hejże, sława! Rozpłomienił się!

Różowiła się dal przezroczysta,
Podnosiła się kula ognista!
Podnosiła się, wytaczała się,
Hejże, sława! Powiększała się!

I płomienne słoneczne języki
Łaskotały kamienne chodniki,
Całowały je i pieściły je!
Hejże, sława! Hołubiły je!

kraniec — koniec. [przypis edytorski]

złotolicy (daw.) — o złotym obliczu, twarzy. [przypis edytorski]