# Nietoperz

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

1

Gdy już zmierzch wonne olejki w tęczowe niebo wetrze,
nietoperz wylatuje ze strychu.
I zaczyna mierzyć po cichu
wielkie koła tęsknoty rozlane na wietrze…

2

Traci ślad i zaczyna na nowo,
cicho trzepie skrzydłem błoniastem[1]
I mierzy, i mierzy do świtu
koła wieczornych tęsknot wiszących nad miastem.

błoniastem — dziś: błoniastym, dawna forma zachowana ze względu na rym. [przypis edytorski]